Janganlah mendiamkan sesama saudara muslim melebihi tiga hari

इमाम बुखारी : 5611

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَوْفُ بْنُ مَالِكِ بْنِ الطُّفَيْلِ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ وَهُوَ ابْنُ أَخِي عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُمِّهَا أَنَّ عَائِشَةَ حُدِّثَتْأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ فِي بَيْعٍ أَوْ عَطَاءٍ أَعْطَتْهُ عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَتَنْتَهِيَنَّ عَائِشَةُ أَوْ لَأَحْجُرَنَّ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَهُوَ قَالَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ قَالَتْ هُوَ لِلَّهِ عَلَيَّ نَذْرٌ أَنْ لَا أُكَلِّمَ ابْنَ الزُّبَيْرِ أَبَدًا فَاسْتَشْفَعَ ابْنُ الزُّبَيْرِ إِلَيْهَا حِينَ طَالَتْ الْهِجْرَةُ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ لَا أُشَفِّعُ فِيهِ أَبَدًا وَلَا أَتَحَنَّثُ إِلَى نَذْرِي فَلَمَّا طَالَ ذَلِكَ عَلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ كَلَّمَ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ وَهُمَا مِنْ بَنِي زُهْرَةَ وَقَالَ لَهُمَا أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ لَمَّا أَدْخَلْتُمَانِي عَلَى عَائِشَةَ فَإِنَّهَا لَا يَحِلُّ لَهَا أَنْ تَنْذِرَ قَطِيعَتِي فَأَقْبَلَ بِهِ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ مُشْتَمِلَيْنِ بِأَرْدِيَتِهِمَا حَتَّى اسْتَأْذَنَا عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَا السَّلَامُ عَلَيْكِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَنَدْخُلُ قَالَتْ عَائِشَةُ ادْخُلُوا قَالُوا كُلُّنَا قَالَتْ نَعَم ادْخُلُوا كُلُّكُمْ وَلَا تَعْلَمُ أَنَّ مَعَهُمَا ابْنَ الزُّبَيْرِ فَلَمَّا دَخَلُوا دَخَلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ الْحِجَابَ فَاعْتَنَقَ عَائِشَةَ وَطَفِقَ يُنَاشِدُهَا وَيَبْكِي وَطَفِقَ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ يُنَاشِدَانِهَا إِلَّا مَا كَلَّمَتْهُ وَقَبِلَتْ مِنْهُ وَيَقُولَانِ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَمَّا قَدْ عَلِمْتِ مِنْ الْهِجْرَةِ فَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَى عَائِشَةَ مِنْ التَّذْكِرَةِ وَالتَّحْرِيجِ طَفِقَتْ تُذَكِّرُهُمَا نَذْرَهَا وَتَبْكِي وَتَقُولُ إِنِّي نَذَرْتُ وَالنَّذْرُ شَدِيدٌ فَلَمْ يَزَالَا بِهَا حَتَّى كَلَّمَتْ ابْنَ الزُّبَيْرِ وَأَعْتَقَتْ فِي نَذْرِهَا ذَلِكَ أَرْبَعِينَ رَقَبَةً وَكَانَتْ تَذْكُرُ نَذْرَهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَتَبْكِي حَتَّى تَبُلَّ دُمُوعُهَا خِمَارَهَا

आम्हाला [अबू अल-यामान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'ऐब] यांच्याकडून [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून कळवले, ज्यांनी सांगितले: मला ['औफ़ बिन मालिक बिन अथ-थुफ़ैल] यांनी सांगितले – म्हणजेच इब्न अल-हारीथ, जे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी आयशा (रज़ियल्लाहु अनहा) यांचे भाऊ होते– की त्याने ऐकले होते की अब्दुल्लाह इब्न जुबैर यांनी 'ऐशह यांनी दिलेल्या घराच्या विक्री' किंवा 'उपहारा' बाबत बोलले होते. अब्दुल्लाह म्हणाले: "अल्लाहची शपथ, 'ऐशह यांनी ताबडतोब घराची विक्री रद्द करावी, नाहीतर मी तिला बहिष्कृत करीन." 'ऐशह म्हणाल्या: "त्याने (इब्न जुबैरने) असे म्हटले?" त्यांनी सांगितले: "होय." [आयशा] म्हणाली: "अल्लाहची शपथ, मी पुन्हा कधीच इब्न जुबैरशी बोलणार नाही." म्हणून इब्न जुबैरने ती बराच काळ गप्प राहिल्यावर आयशाकडून क्षमा मागितली. पण आयशा म्हणाली: "नाही, अल्लाहची शपथ, मी त्याला क्षमा करणार नाही आणि माझी शपथही मोडणार नाही." जेव्हा इब्न जुबैरला वाटले की हे खूप काळ चालले आहे, तेव्हा त्याने झुहरा जमातीतील मिस्वार बिन मखरामा आणि अब्दुर्‌रहमान बिन अल-अस्वद बिन अब्द याघुत या दोघांना म्हटले: "मी अल्लाहची शपथ घेऊन सांगतो, जेव्हा तुम्ही दोघांनी मला आयशाच्या घरात आणले, तेव्हा तिच्यासाठी कौटुंबिक नाते तोडण्याची शपथ घेणे कायदेशीर नव्हते." मग अल-मिस्व्हार आणि अब्दुर्रहमान आपले चोगले घालून आयशा यांच्याकडे गेले, आणि दोघांनीही परवानगी मागितली, म्हणाले: "तुमच्यावर शांती, अल्लाहची दया आणि त्याचे आशीर्वाद. मी आत येऊ का?" आयशा यांनी उत्तर दिले: "येऊ." त्यांनी विचारले, "सगळेच?" आयशा म्हणाली, "हो, तुम्ही सर्व." आयशाला माहीत नव्हते की इब्न जुबैरही त्या दोघांबरोबर होता; जेव्हा ते घरात गेले, तेव्हा इब्न जुबैरही आयशाच्या खोलीत गेला आणि लगेच तिला मिठी मारली. त्यानंतर इब्न जुबैर रडत रडत आयशा (र.) यांना सल्ला देऊ लागले, त्यानंतर अल-मिस्व़ार आणि अब्दुर्‌रहमान यांनीही त्यांना सल्ला देण्यास सुरुवात केली. दोघांनीही म्हटले, "खुदाच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी इतरांकडे दुर्लक्ष करण्यास मनाई केली आहे, हे तुम्हाला माहीतच आहे; खरं तर, एका मुसलमानासाठी आपल्या भावाकडे तीन दिवसांपेक्षा जास्त काळ दुर्लक्ष करणे कायदेशीर नाही." सल्ला चालू असतानाच तिला तिचे व्रत आठवले आणि ती रडू लागली, म्हणत, "खरोखरच मी एक व्रत केले आहे आणि ते व्रत खूप जड आहे," आणि ते दोघे तसेच उभे राहिले जोपर्यंत ऐशाने इब्न जुबैरशी बोलले नाही. त्यानंतर आयशा यांनी आपल्या व्रतामुळे चाळीस गुलाम मुक्त केले, आणि जेव्हा त्यांना आपला व्रत आठवला तेव्हा त्या इतक्या रडल्या की त्यांच्या डोळ्यांच्या पाण्याने त्यांचा ओढणी भिजून गेला."