Janganlah mendiamkan sesama saudara muslim melebihi tiga hari

Imam Bukhari : 5611

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَوْفُ بْنُ مَالِكِ بْنِ الطُّفَيْلِ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ وَهُوَ ابْنُ أَخِي عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُمِّهَا أَنَّ عَائِشَةَ حُدِّثَتْأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ فِي بَيْعٍ أَوْ عَطَاءٍ أَعْطَتْهُ عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَتَنْتَهِيَنَّ عَائِشَةُ أَوْ لَأَحْجُرَنَّ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَهُوَ قَالَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ قَالَتْ هُوَ لِلَّهِ عَلَيَّ نَذْرٌ أَنْ لَا أُكَلِّمَ ابْنَ الزُّبَيْرِ أَبَدًا فَاسْتَشْفَعَ ابْنُ الزُّبَيْرِ إِلَيْهَا حِينَ طَالَتْ الْهِجْرَةُ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ لَا أُشَفِّعُ فِيهِ أَبَدًا وَلَا أَتَحَنَّثُ إِلَى نَذْرِي فَلَمَّا طَالَ ذَلِكَ عَلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ كَلَّمَ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ وَهُمَا مِنْ بَنِي زُهْرَةَ وَقَالَ لَهُمَا أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ لَمَّا أَدْخَلْتُمَانِي عَلَى عَائِشَةَ فَإِنَّهَا لَا يَحِلُّ لَهَا أَنْ تَنْذِرَ قَطِيعَتِي فَأَقْبَلَ بِهِ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ مُشْتَمِلَيْنِ بِأَرْدِيَتِهِمَا حَتَّى اسْتَأْذَنَا عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَا السَّلَامُ عَلَيْكِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَنَدْخُلُ قَالَتْ عَائِشَةُ ادْخُلُوا قَالُوا كُلُّنَا قَالَتْ نَعَم ادْخُلُوا كُلُّكُمْ وَلَا تَعْلَمُ أَنَّ مَعَهُمَا ابْنَ الزُّبَيْرِ فَلَمَّا دَخَلُوا دَخَلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ الْحِجَابَ فَاعْتَنَقَ عَائِشَةَ وَطَفِقَ يُنَاشِدُهَا وَيَبْكِي وَطَفِقَ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ يُنَاشِدَانِهَا إِلَّا مَا كَلَّمَتْهُ وَقَبِلَتْ مِنْهُ وَيَقُولَانِ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَمَّا قَدْ عَلِمْتِ مِنْ الْهِجْرَةِ فَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَى عَائِشَةَ مِنْ التَّذْكِرَةِ وَالتَّحْرِيجِ طَفِقَتْ تُذَكِّرُهُمَا نَذْرَهَا وَتَبْكِي وَتَقُولُ إِنِّي نَذَرْتُ وَالنَّذْرُ شَدِيدٌ فَلَمْ يَزَالَا بِهَا حَتَّى كَلَّمَتْ ابْنَ الزُّبَيْرِ وَأَعْتَقَتْ فِي نَذْرِهَا ذَلِكَ أَرْبَعِينَ رَقَبَةً وَكَانَتْ تَذْكُرُ نَذْرَهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَتَبْكِي حَتَّى تَبُلَّ دُمُوعُهَا خِمَارَهَا

Mae wedi dweud wrthym [Abu Al Yaman] ei fod wedi dweud wrthym [Syu'aib] gan [Az Zuhri] dywedodd; mae wedi dweud wrthyf ['Auf bin Malik bin Ath Thufail] - sef Ibn Al Harith, ef yw mab brawd Aisyah, gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam - wedi derbyn newyddion bod Abdullah bin Zubair wedi dweud am werthiant - y tŷ - neu'r rhodd a roddodd Aisyah iddo, meddai Abdullah; 'Trwy Allah, mae Aisyah yn canslo gwerthiant - y tŷ - ar unwaith neu byddaf yn cadw draw oddi wrthi'. Dywedodd Aisha; 'A ddywedodd ef - Ibnu Zubair - hynny?' meddent; 'Ie'. Dywedodd [Aisha]; 'Trwy Allah, rwy'n addo peidio â siarad ag Ibn Zubair am byth'. Felly ymddiheurodd Ibnu Zubair i Aisyah pan gadwodd Aisyah ef yn dawel am amser hir. Ond dywedodd Aisyah o hyd; 'Na, wrth Allah, ni fyddaf yn ei faddau ac ni fyddaf yn atal fy adduned'. Pan deimlai Ibn Zubair hynny am amser hir, yna dywedodd Ibn Zubair wrth Miswar bin Makhramah ac Abdurrahman bin Al Aswad bin Abd Yaghuts ill dau o lwyth Zuhrah; 'Rwy'n tyngu wrth Allah, pan wnaethoch chi'ch dau fy ngadael i mewn i dŷ Aisha, nid oedd yn ganiataol iddi addunedu torri cysylltiadau carennydd'. Yna aeth Al Miswar ac Abdurrahman at Aisha yn gwisgo eu cotiau, yna gofynnodd y ddau am ganiatâd gan Aisha, gan ddweud; 'Heddwch arnoch, a gaf i fynd i mewn?' Atebodd Aisha; 'Dewch i mewn, chi'. Dywedasant; 'Pob un ohonom'. Atebodd Aisha; 'Ie, pob un ohonoch'. Nid oedd Aisyah yn gwybod bod Ibnu Zubair yno hefyd gyda'r ddau ohonyn nhw. Pan aethant i mewn i'r tŷ, aeth Ibnu Zubair i mewn i ystafell Aisyah a'i chofleidio ar unwaith. Ar ôl hynny, cynghorodd Ibnu Zubair Aisyah wrth grio, yna cynghorodd Al Miswar ac Abdurrahman hi hefyd. Dywedodd y ddau ohonyn nhw, 'Yn wir, mae'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi gwahardd tawelu pobl eraill, fel y gwyddoch eisoes, nid yw'n halal mewn gwirionedd i Fwslim dawelu ei frawd am fwy na thri diwrnod'. Pan barhaodd y cyngor i lifo i Aisyah, cofiodd Aisyah ei haddunedau ar unwaith a chrio, dywedodd; 'Yn wir, gwnes adduned, ac roedd yr adduned yn drwm iawn, ac roedd y ddau ohonyn nhw'n dal felly nes i Aisyah ddweud wrth Ibn Zubair. Ar ôl hynny rhyddhaodd Aisyah ddeugain o gaethweision oherwydd ei nadzar, ac ar ôl i Aisyah gofio ei nadzar, criodd nes i'w dagrau wlychu ei hijab.'