Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis
Imam Ahmad : 2252حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ كِتَابَهُ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلْيَاءَ عَلَى الزَّرَابِيِّ تُبْسَطُ لَهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي مِنْ قَوْمِهِ مَنْ أَسْأَلُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ أَنَّهُ كَانَ بِالشَّامِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تُجَّارًا وَذَلِكَ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَأَتَانِي رَسُولُ قَيْصَرَ فَانْطَلَقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلْيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ عَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَتُكَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي قَالَ فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ مِنِّي ثُمَّ أَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الِاسْتِحْيَاءُ يَوْمَئِذٍ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي وَلَكِنِّي اسْتَحَيْتُ أَنْ يُؤْثَرَ عَنِّي الْكَذِبُ فَصَدَقْتُهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ فِي الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قَالَ فَقُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قَالَ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ وَنَحْنُ نَخَافُ ذَلِكَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ غَيْرُهَا لَأَخَافُ أَنْ يُؤْثَرَ عَنِّي الْكَذِبُ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ كَيْفَ كَانَتْ حَرْبُكُمْ وَحَرْبُهُ قَالَ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا سِجَالًا نُدَالُ عَلَيْهِ الْمَرَّةَ وَيُدَالُ عَلَيْنَا الْأُخْرَى قَالَ فَبِمَ يَأْمُرُكُمْ قَالَ قُلْتُ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ لَهُ ذَلِكَ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَطُّ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ يُخَالِطُ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ يَكُونُ دُوَلًا يُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَيَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَحْدَهُ لَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصِّدْقِ وَالصَّلَاةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَهَذِهِ صِفَةُ نَبِيٍّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَإِنْ يَكُنْ مَا قُلْتَ فِيهِ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَاللَّهِ لَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ يَعْنِي الْأَكَّارَةَ وَ { يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ } قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَصْتُ لَهُمْ قُلْتُ لَهُمْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا أَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ فَذَكَرَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ فَذَكَرَهُ
Энэ нь бидэнтэй холбоотой байсан [Яъкуб]; [Миний дүү Ибну Шихабын хүү] авга ахаасаа, тухайлбал [Мухаммад бин Муслим] бидэнд хэлсэн; [Абдулла бин Аббас] Аллахын Элч (Аллахын صلى الله عليه وسلم) Ромын эзэн хаанд захидал бичиж, агуулгыг нь - түүнийг Исламд урьж, Дихья Аль Калбитай хамт илгээсэн гэж надад мэдээлсэн гэж [Убайдулла бин Абдулла бин 'Утба бин Масъуд] мэдэгдэв. Үүнийг Бушрагийн түшмэд, дараа нь Ромын эзэн хаанд хүлээлгэн өгөхийг Расулуллах алейхи уассалам түүнд тушаажээ. Ромын эзэн хааны хувьд Аллах Персийн цэргийг ялахад тэрээр Химшээс Ильяа хүртэл өөрт нь дэлгэсэн хивсэн дээр алхав. Абдулла бин Аббас хэлэхдээ; "Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн захидал түүний гарт ирэхэд тэр даруй уншиж, хэлэв. "Түүний хүмүүсээс Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн талаар асууж чадах хэн нэгнийг хай. [Ибн Аббас] хэлэв; [Абу Суфян бин Харб] өмнө нь тэрээр Сирид худалдаа хийхээр ирсэн Курайш хүмүүстэй хамт байсан бөгөөд энэ нь Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм болон Курайшийн үл итгэгчдийн хооронд дайсагналцсан хэвээр байх үед болсон гэж надад хэлсэн. Абу Суфян хэлэхдээ; Ромын эзэн хааны элч над дээр ирж, дараа нь тэр бид хоёр найз нөхөдтэйгөө хамт Илия хотод хүртлээ явж, дараа нь биднийг эзэн хаантай уулзахаар аваачсан, тэр үед тэрээр хаан ширээнд сууж, толгой дээр нь титэм зүүсэн байсан бөгөөд түүний хажууд Ромын эрхмүүд байв. Тэгээд тэр хэлмэрчдээ: "Тэдний хэн нь өөрийгөө Бошиглогч гэж үздэг энэ хүнтэй удамшлын хувьд хамгийн ойр вэ гэдгийг асуу" гэв. Абу Суфян хариулав; "Би түүнд хамгийн ойр байгаа хүн". Эзэн хаан дахин асуув: Та түүнтэй ямар холбоотой вэ? Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Тэр бол миний авга ахын хүү". Абу Суфян хэлэхдээ; Мөн тэр үед надаас өөр Бани Абду Манафаас ирсэн хэн ч байсангүй. Тэрээр хэлэхдээ; Дараа нь эзэн хаан хэлэв; "Түүнийг надад ойртуулж өгөөч". Тэгээд тэр найзуудыг минь миний араас яв гэж хэлсэн. Тэгээд тэр орчуулагчдаа хэлэв; "Найзууддаа хэлээрэй, би энэ хүнээс өөрийгөө эш үзүүлэгч гэж байгаа хүний талаар асуух болно. Хэрэв тэр худал хэлэх юм бол түүнд худал хэл." Абу Суфян хэлэхдээ; Аллахын хараал, хэрэв тэр үед миний ичгүүр байгаагүй бол тэд намайг худлаа гэж хэлэх байсан бол тэр надаас асуухад би худал хэлэх байсан. Харин найзууд маань намайг худлаа яривал би ичиж, үнэнээ хэлсэн. Эзэн хаан орчуулагчдаа хэлэв. — Түүнд хэлээч, энэ хүн та нарын дунд ямар байр суурь эзэлдэг вэ? Абу Суфян хариулав; “Бидний хувьд язгуур угсаатай хүн”. Эзэн хаан дахин асуув: "Өмнө нь хэн нэгэн түүний хэлснийг хэлсэн үү?" Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Үгүй". Эзэн хаан дахин асуув; "Чи түүнийг хэлсэн үгээ хэлэхээс нь өмнө худлаа ярьж байхад нь барьж байсан уу?" Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Үгүй". Эзэн хаан дахин асуув: “Түүний өвөг дээдсээс хэн нэгэн хаан болсон уу? Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Үгүй". Эзэн хаан дахин асуув: "Тэгвэл ноёд эсвэл энгийн хүмүүс түүнийг дагах уу?" Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Тэдний ихэнх нь бүр жирийн хүмүүс". Эзэн хаан дахин "Тэдний тоо нэмэгдэж байна уу, эсвэл буурч байна уу?" гэж асуув. Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Үнэндээ энэ нь нэмэгдсээр байна". Эзэн хаан дахин асуув: "Хэн нэгэн нь шашин шүтлэгээ хүлээн авсныхаа дараа үзэн ядсан учраас тэрсэрсэн үү?" Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Үгүй". Эзэн хаан дахин "Тэр урваж байсан уу" гэж асуув. Абу Суфян хэлэхдээ; Би "Үгүй" гэж хариулсан. Бид одоогоор тайван байна, үүнээс л айж байна. Абу Суфян хэлэхдээ; Миний хариултанд ямар нэгэн зүйл оруулаад өөр зүйлийг орхих боломжгүй, хэрэв тэд үүнийг алдчихвал би үнэхээр санаа зовж байна намайг худалч гэж хэлээрэй. Эзэн хаан дахин асуув: "Чи түүнтэй тулалдаж байсан уу, тэр тантай тулалдаж байсан уу?" Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Тийм". Эзэн хаан асуув; — Та хоёрын хоорондох дайн ямархуу байна? Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Түүний байрлал солигдсон, бид түүнийг нэг удаа хожсон, дараа нь тэр биднийг хожсон". Эзэн хаан асуув; "Тэр та нарт юу гэж хэлсэн бэ?" Абу Суфян хэлэхдээ; Би хариулсан; "Тэр бидэнд зөвхөн Аллахад мөргөж, Түүнтэй юу ч битгий хоршоорой гэж хэлсэн. Мөн өвөг дээдсийнхээ бурхадыг шүтэхийг хориглосон. Мөн залбирч, үнэнийг хэлж, нэр төрөө сахиж, амлалтаа биелүүлж, итгэл найдвараа биелүүл гэж хэлсэн. Абу Суфян хэлэхдээ; Намайг бүгдийг хэлсний дараа эзэн хаан орчуулагчдаа хэлэв. — Түүнд хэл, уг нь би чамаас түүний удмынх нь удам угсааны талаар асуусан чинь чи түүнийг нэр төртэй удамтай гэж хэлсэн, элч нар ийм л байсан, ард түмнийхээ дунд язгуур угсаатай байсан айлаас илгээгдсэн. Би чамаас хэн нэгэн ийм зүйл дуудаж байсан уу гэж асуусан, миний бодлоор та хэзээ ч хариулсангүй. Хэрэв хэн нэгэн үүнийг өмнө нь дуудсан бол би хэлэх байсан; "Тэр зүгээр л өмнө нь хэлсэн үгээ дагаж байна". Би түүнийг өөрийгөө бошиглогч гэж хэлэхээс өмнө худал хэлсэн гэж буруутгаж байсан уу гэж асуухад чи хэзээ ч хариулсангүй. Тэр хүмүүст худал үг үлдээгээд дараа нь Аллах азза важаллад худал хэлж зүрхлэх боломжгүй гэдгийг би мэднэ. Би түүний өвөөгөөс хаан байсан уу гэж асуухад чи үгүй гэж хариулсан. Миний бодлоор өвөөгийнх нь нэг нь хаан болбол би гарцаагүй хэлнэ; "Тэр зүгээр л өвөг дээдсийнхээ хүчийг сэргээхийг хүсч байна". Нийгэмлэгийн удирдагчид нь түүний дагалдагчид уу, эсвэл тэдний дундах сул хүмүүс үү гэж би чамаас асуусан, та түүнийг дагасан сул дорой хүмүүс байсан гэж хариулсан. -Би мэднэ-, үнэхээр сул дорой хүмүүс элч нарын дагалдагчид байдаг. Өсч байна уу, буурч байна уу гэж асуухад дандаа нэмэгдэж байна гэж хариулсан. Итгэл төгс болтол ийм байдаг. Би чамаас асуусан, шашин шүтлэгийг нь хүлээн зөвшөөрч үзэн ядаж тэрсэрсэн хүн байсан уу, үгүй гэж хариулсан. Итгэл ийм л байдаг, сэтгэл нь сэтгэлтэй холилдсон үед хэн ч үзэн яддаггүй. Би чамаас тэр чамаас урваж байсан уу гэж асуухад чи хариулсан, хэзээ ч үгүй. Элч нар ийм л байсан, тэд хэзээ ч урвадаггүй. Би чамаас асуусан, чи түүнтэй тулалдсан уу, тэр чамтай тулалдсан уу, та ийм зүйл болсон, түүнтэй хийсэн дайн чинь тэнцүү байсан гэж хариулсан. Заримдаа та ялж, заримдаа ялагддаг. Үүний нэгэн адил элч нар янз бүрийн сорилтод хамрагдаж, сайн үр дүнд хүрсэн. Би чамаас юу хийхийг тушаасан бэ гэж асуухад тэр чамайг ганцаараа Аллах азза важаллад мөргөж, Түүнтэй юуг ч битгий хоршуулахыг тушааж, үнэнийг хэлэх, залбирал үйлдэх, нэр төрийг сахих, амлалтаа биелүүлэх, даалгавраа биелүүлэхийг тушаасан гэж хариулсан. Энэ бол бошиглогчийн мөн чанар юм. Би түүнийг явуулна гэдгийг мэдэж байсан ч түүнийг танай -үндэстэн болно гэж бодсонгүй. Хэрвээ чиний хэлсэн үнэн бол тэр миний хоёр хөлийг босгож чадна. Аллахын үгээр, хэрэв би түүнтэй уулзана гэдэгтээ итгэлтэй байсан бол би түүнтэй уулзахаар гарцаагүй сонгох байсан. Хэрвээ би хажууд нь байсан бол түүний хөлийг заавал угаах байсан. Абу Суфян хэлэхдээ; Тэгээд тэр Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс захидал гуйж, уншиж өгөхийг тушаав. Захидлын агуулга; БИСМИЛЛАХИРРАХМАНИРРАХИМ -Хамгийн нигүүлсэнгүй, нигүүлсэнгүй Аллахын нэрээр. Аллахын зарц ба түүний элч Мухаммедээс эхлээд Ромын захирагч Хераклиус хүртэл үнэнийг дагаж мөрдсөн хэн бүхэнд аврал ирэх болтугай. Амма Баду. Үнэхээр Би чамайг Исламын уриалгыг биелүүлж, Исламд ор, тэгвэл та аюулгүй байх болно гэж уриалж байна. Исламын шашинд орвол Аллах чамд хоёр дахин шагнал өгөх нь гарцаагүй. Гэвч хэрэв та татгалзвал - анжисчин шиг Ромын ард түмний бүх нүглийг үүрэх болно. "Номын хүмүүс ээ, бид та хоёрын хооронд ямар ч маргаан байхгүй, бид Аллахаас өөр хэнийг ч шүтэхгүй, Түүнтэй юуг ч хамтруулж болохгүй, мөн бидний хэнийг ч Аллахаас өөр бурхан болгож болохгүй гэсэн зарлигийг дагаж мөрдье" гэж хэл. Хэрэв тэд нүүр буруулах юм бол тэдэнд: "Харагтун, бид бол Аллахад захирагдах хүмүүс" гэж хэл. Абу Суфян хэлэхдээ; Түүнийг ярьж дууссаны дараа түүний эргэн тойронд Ромын түшмэдүүдийн дунд үймээн самуун болж, бүр ч их чимээ шуугиантай болж, тэдний юу гэж хэлснийг би мэдсэнгүй. Тэгээд захиалга нь гараад биднийг гаргачихсан. Абу Суфян хэлэхдээ; Найз нөхөд бид хоёр гарч, тэдэнтэй бизнесээ дуусгахад би тэдэнд хэлэв. "Ибн Абу Кабсягийн хэрэг явдал нь шар арьст Бани Аль Ашфарын хаад түүнийг айдаст автуулсан". Абу Суфян хэлэхдээ; Аллахын төлөө. Эцэст нь би түүнийг үзэн ядах үед Аллах Исламыг зүрх сэтгэлд минь оруулах хүртэл түүнийг амжилтанд хүрнэ гэдэгт би үргэлж итгэдэг байсан." [Яъкуб] бидэнд [Миний аав] Салих бин Кайсанаас хэлсэн гэж хэлсэн гэж тэр хэлэв; [Ибн Шихаб] хэлэв; [Абдулла бин Аббас] түүнд Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д захидал бичсэн тухай мэдээлсэн гэж [Убайдулла бин Абдулла бин 'Утба бин Масъуд] бидэнд мэдээлсэн бөгөөд тэрээр дээрх хадисийг дурджээ. Бидэнд [Абдурразак] [Ма'мар]-аас хэлсэн бөгөөд дараа нь дээрх хадисыг дурдсан.