Barangsiapa bersumpah atas suatu hal lalu melihat yang lebih baik darinya, hendaklah ia membayar kafarat dan melakukan yang lebih baik

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ أَبِي تَمِيمَةَ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ زَهْدَمٍ قَالَكُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ هَذَا الْحَيِّ مِنْ جَرْمٍ إِخَاءٌ فَأُتِيَ بِطَعَامٍ فِيهِ لَحْمُ دَجَاجٍ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ جَالِسٌ أَحْمَرُ فَلَمْ يَدْنُ مِنْ طَعَامِهِ قَالَ ادْنُ فَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ مِنْهُ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ أَكَلَ شَيْئًا فَقَذِرْتُهُ فَحَلَفْتُ أَنْ لَا آكُلَهُ فَقَالَ ادْنُ أُخْبِرْكَ أَوْ أُحَدِّثْكَ إِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَفَرٍ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ فَوَافَقْتُهُ وَهُوَ غَضْبَانُ وَهُوَ يَقْسِمُ نَعَمًا مِنْ نَعَمِ الصَّدَقَةِ فَاسْتَحْمَلْنَاهُ فَحَلَفَ أَنْ لَا يَحْمِلَنَا قَالَ مَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ثُمَّ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَهْبٍ مِنْ إِبِلٍ فَقَالَ أَيْنَ الْأَشْعَرِيُّونَ أَيْنَ الْأَشْعَرِيُّونَ قَالَ فَأَعْطَانَا خَمْسَ ذَوْدٍ غُرَّ الذُّرَى فَلَبِثْنَا غَيْرَ بَعِيدٍ فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي نَسِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينَهُ فَوَاللَّهِ لَئِنْ تَغَفَّلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينَهُ لَا نُفْلِحُ أَبَدًا فَرَجَعْنَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا اسْتَحْمَلْنَاكَ فَحَلَفْتَ أَنْ لَا تَحْمِلَنَا فَظَنَنَّا أَنَّكَ نَسِيتَ يَمِينَكَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ هُوَ حَمَلَكُمْ إِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَا أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَتَحَلَّلْتُهَا

Esan digutenez, [Abu Ma'marrek] esan digute, [Abdul Waritsek] esan digute, [Ayyub bin Abu Tamimahk] [Al Qasimek] [Zahdamek] esan du: «Behin [Abu Musa Al Asy'arirekin] nengoen, anaitasun harreman batean geundela, eta oilasko haragia zuen otordu bat jan genuen. Jende horren artean, azal gorridun gizon bat zegoen, bakarrik eserita zegoena eta ez zuen hurbildu nahi, eta Abu Musak esan zuen: «Hurbildu, Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, jaten ikusi baitut». Gizonak erantzun zion: «Izan ere, behin nazka eman zidan zerbait jaten ikusi nuen, beraz, zin egin nuen ez jango nuela». Abu Musak esan zuen: «Zatoz hona, esango dizut, edo esango dizut, behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan nintzen Asy'ari jende talde batekin, gameluak banatzen ari zela haserre aurkitu genuenean, gerrako gastuak eskatu genizkion, baina gerrako gastuak ez zituela emango zin egin zuen, esan zuen: «Egia esan, ezin dizkizuet gerrako gastuak eman, ez baitut ezer zuekin guztiontzat gastatzeko». Denbora baten ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i hainbat gamelu eman zizkioten - ghanimah-ren emaitza -, eta gero esan zuen: «Non daude Ash'ariyyin jendea? Non daude Asy'ariyyin jende horiek?». Abu Musak jarraitu zuen: «Orduan, bost gamelu konkor zuri emateko agindu zuen». Ez ginen urrutira joan, eta lagunei esan nien: «Badirudi Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek lehenago ahaztu zuela bere zina. Alaren izenean! Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek lehenago esandako zina benetan ahaztu bazuen, ez dugu betiko zorterik izango». Gero, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana itzuli eta esan genion: «Alaren Mezularia, gerrako gastuak eskatu genizkizun, baina zin egin zenuen ez zenizkigula emango gerrako gastuak, uste genuen egindako zina ahaztu zenuela». Hark erantzun zuen: «Egia esan, ez naiz ni zure gastuak ordaintzen dituena, Ala baizik. Alaren izenean! Nik, Jainkoak nahi badu, ez dut zin egingo, nire zina baino hobea ikusten badut, baina nire zina baino hobea dena beteko dut, nire zinaren isuna ordainduz».