Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ وَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا فَقَالَ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

[Qutaibah]-k esan zigun [Abdul Aziz bin Abu Hazim] [bere aitagandik] [Sahl bin Sa'd As Sa'idi-rengandik] esan zigun: Emakume bat etorri zen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana eta esan zion: 'Oi Rasulullah, zuri neure burua emateko etorri naiz'. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek emakumeari begiratu zion, begirada gora eta behera biratu zuen eta gero burua makurtu zuen. Beraz, emakumeak ikusi zuen Allahren Mezulariak sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez zuela erabakirik eman hari buruz, beraz, eseri egin zen. Bat-batean, lagun bat jaiki eta esan zuen: 'Oi Allahren Mezularia, emakume hori nahi ez baduzu, ezkondu nazazu berarekin'. Beraz, galdetu zion: 'Baduzu ezer - dote gisa erabiltzeko -?' Lagunak erantzun zion: 'Ez, Allahgatik, oi Allahren Mezularia'. Esan zuen: 'Zoaz zure familiarengana eta ikusi ea zerbait dagoen'. Gizona joan eta itzuli zen eta esan zuen: "Ez, Alaren izenean, Alaren Mezularia, ez daukat ezer". Berriro esan zuen: "Begira, burdinazko eraztun bat besterik ez badut ere". Gizona joan eta itzuli zen eta esan zuen: "Ez, Alaren izenean, Alaren Mezularia, burdinazko eraztun bat besterik ez bada ere. Baina oihal hau daukat". Sahlek esan zuen: "Oihal erdi bat baino ez du". Orduan, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) esan zuen: "Zer egin dezakezu zure oihalarekin? Janzten baduzu, ez du ezer jasoko, eta janzten badu, ez du ezer jasoko". Azkenean, gizona denbora luzez eserita egon zen, gero jaiki egin zen. Orduan, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) etxera joatear zegoela ikusi zuen. Beraz, norbaiti deitzeko agindu zion. Gizona etorri zenean, galdetu zuen: "Zein sura memorizatu duzu Koranetik?". Hark esan zuen: "Sura hau da". Zenbatu egin zuen. Esan zuen: "Ondo memorizatu al duzu?". Gizonak erantzun zuen: "Bai". Azkenean esan zuen: «Bai, emakume horrekin ezkondu zaitut, Korana buruz ikastearen dotearekin».