Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لِأَهَبَ لَكَ نَفْسِي فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا قَالَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا قَالَ أَتَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

Kontatu digute [Qutaibah]. Kontatu digute [Ya'qub] [Abu Hazim]-ek [Sahl bin Sa'd]-ek emakume bat joan zela Allahren Mezulariarengana, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta esan ziola: "Oi Allahren Mezularia, zuri emateko etorri naiz". Beraz, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, emakumea arretaz behatu zuen eta ondoren burua makurtu zuen. Emakumeak ikusi zuenean oraindik ez zuela haren aurkako epaiketarik egin, eseri egin zen. Bat-batean, bere lagunen artean gizon bat jaiki eta esan zuen: "Oi Allahren Mezularia, emakume hori nahi ez baduzu, ezkondu nazazu berarekin". Galdetu zion: "Baduzu ezer -dote gisa-?". Hark erantzun zuen: "Ez, Allahren izenean, oi Allahren Mezularia". Esan zuen: "Orduan, zoaz zure familiarengana eta ikusi ea zerbait aurkitzen duzun". Gizona joan zen, gero itzuli eta esan zuen: "Ez, Allahren izenean, oi Allahren Mezularia, ez dut ezer lortu". Esan zuen: «Begira, burdinazko eraztun bat besterik ez bada ere». Gizona berriro joan zen, gero itzuli eta esan zuen: «Ez dago ezer, Ala izenean, Ala-ren Mezularia, ezta burdinazko eraztun bat ere. Baina, hau nire oihala da». Sahlek esan zuen: «Ez zuen arroparik, beraz, bere etorkizuneko emazteak bere sarongaren erdia eman zion». Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: «Zer egin dezakezu zure sarongaren erdia erabiltzen baduzu? Janzten baduzu, zure gorputzaren erdia ez da oihal batez estaliko, eta zure etorkizuneko emazteak janzten badu, bere gorputzaren erdia ez da oihal batez estaliko». Azkenean, gizona denbora luzez eserita egon zen, gero jaiki egin zen alde egiteko. Orduan, Rasulullah, shallallahu 'alaihi wasallam, ikusi zuen, eta pertsona deitzeko agindu zuen. Eta gizona etorri zenean, galdetu zuen: «Zer memorizatu duzu Koranetik?». Gizonak erantzun zuen: «Hau eta gutun hau memorizatu ditut». Zenbatu egin zituen. Gero, esan zuen: «Irakurri zure memoriatik berarentzat». Hark erantzun zuen: «Ados». Esan zuen: «Zoaz, bai, emakume horrekin ezkondu zaitut eta Korana buruz ikasi dut zure dote gisa».