Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Bukhari : 4697

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ وَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا فَقَالَ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

Mae wedi dweud wrthym [Qutaibah] Mae wedi dweud wrthym [Abdul Aziz bin Abu Hazim] gan [ei dad] gan [Sahl bin Sa'd As Sa'idi] dywedodd; Daeth menyw at Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam a dweud, 'O Rasulullah, rwyf wedi dod i roi fy hun i chi'. Yna edrychodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ar y fenyw, trodd ei olwg i fyny ac i lawr yna gostwngodd ei ben. Felly gwelodd y fenyw nad oedd Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi rhoi unrhyw benderfyniad yn ei chylch, felly eisteddodd i lawr. Yn sydyn cododd ffrind i fyny a dweud, 'O Negesydd Allah, os nad ydych chi eisiau'r fenyw honno yna priodwch fi â hi'. Felly gofynnodd: 'Oes gennych chi unrhyw beth - i'w ddefnyddio fel gwaddol -?' Atebodd y ffrind, 'Na, wrth Allah, O Negesydd Allah'. Dywedodd: 'Ewch at eich teulu, a gweld a oes unrhyw beth'. Aeth y dyn a dod yn ôl a dweud, “Na, wrth Allah, O Negesydd Allah, does gen i ddim byd.” Dywedodd eto: “Edrychwch, hyd yn oed os mai dim ond modrwy haearn sydd gen i.” Aeth y dyn a dod yn ôl a dweud, “Na, wrth Allah, O Negesydd Allah, hyd yn oed os mai dim ond modrwy haearn ydyw. Ond mae'r brethyn hwn gen i.” Dywedodd Sahl: “Does ganddo ddim byd ond hanner brethyn.” Felly dywedodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno): “Beth allwch chi ei wneud â'ch brethyn? Os byddwch chi'n ei wisgo, ni fydd yn cael dim, ac os bydd yn ei wisgo, ni fydd yn cael dim.” Yn y diwedd, eisteddodd y dyn am amser hir, yna cododd. Yna gwelodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) ef ar fin mynd adref. Felly gorchmynnodd i rywun ei alw. Pan ddaeth y dyn, gofynnodd: “Pa surah wnaethoch chi ei gofio o'r Qur`an?” Dywedodd, “Y surah hon ydyw.” Cyfrifodd hi. Dywedodd: 'Wnaethoch chi ei chofio'n dda?' atebodd y dyn, 'Ydw'. Yn olaf dywedodd: 'Yn wir, rydw i wedi dy briodi di â'r ddynes honno gyda gwaddol dysgu'r Qur'an ar gof.'