Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لِأَهَبَ لَكَ نَفْسِي فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا قَالَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّهَا قَالَ أَتَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

Kontatu digute [Qutaibah bin Sa'id]. Kontatu digute [Ya'qub bin Abdurrahman]-ek [Abu Hazim]-ek [Sahl bin Sa'd]-ek, emakume bat Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zela eta esan ziola: "Oi Rasulullah, zuri amore emateko etorri naiz". Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek emakumeari goitik behera begiratu zion eta gero behera. Eta emakumeak ikusi zuenean oraindik ez zuela erabaki berari buruz, eseri egin zen. Bat-batean, bere lagunetako gizon bat jaiki eta esan zuen: "Oi Allahren Mezularia, ez baduzu nahi, ezkondu nazazu berarekin". Orduan galdetu zion: "Baduzu ezer -dote gisa erabiltzeko-?". Gizonak erantzun zion: "Ez, Allahren izenean, oi Allahren Mezularia". Gero, esan zuen: "Itzuli zure familiarengana eta ikusi ea zerbait dagoen". Gizona joan eta berriro itzuli zen esanez: «Ez, Alaren izenean, Alaren Mezularia, ez dut ezer lortu?», esan zuen: «Begira berriro, burdinazko eraztun bat besterik ez badago ere». Gizona berriro joan zen, gero itzuli zen eta esan zuen: «Ez, Alaren izenean, Alaren Mezularia, urrezko eraztunik ez badut ere, daukadan guztia nire oihal hau da». Sahlek esan zuen: «Ez du oihalik, erdia baizik». Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek galdetu zuen: «Zer egin dezakezu zure oihalarekin? Janzten baduzu, ez du ezer lortuko eta janzten badu, zuk ez duzu ezer lortuko». Orduan, gizona denbora batez eseri zen eta gero jaiki zen. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek ikusi zuen eta berehala agindu zion norbaiti deitzeko. Deitu zuten, eta etorri zenean, galdetu zuen: «Korana memorizatu duzu?». Gizonak erantzun zuen: «Bai, hau eta letra hau memorizatu ditut». Zenbatzen ari zen. Berriro galdetu zuen: «Benetan memorizatu al dugu?». Hark erantzun zuen: «Bai». Azkenean esan zuen: «Orduan, zoaz. Egia esan, berarekin ezkondu zaitut Koranetik memorizatu duzunaren dotearekin».