Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Bukhari : 4697

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ وَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا فَقَالَ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

Na faamatala mai e [Qutaibah] [Abdul Aziz bin Abu Hazim] ia i matou mai [lona tama] mai ia [Sahl bin Sa'd As Saidi] na ia fai mai; Na sau se fafine i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma fai atu; 'Le Avefeau a Allah, ua ou sau e avatu a’u ia te oe'. Ona tilotilo atu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia te ia, na ia tepa i luga ma lalo ona punou lea o lona ulu. Ona iloa lea e le fafine e le’i faia e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) se faaiuga e uiga ia te ia, ona nofo lea o ia i lalo. Faafuasei ona tulai se soa ma fai atu; 'Le Avefeau a Allah, afai e te le mana’o i lenei fafine, ia e faaipoipo mai ia te a’u ma ia'. Ona fesili atu lea o ia; 'E iai sau mea -e fai ma meaalofa-?' Na tali atu le soa, 'Leai, i le suafa o Allah, le Avefeau a Allah'. Na ia fai atu; 'Alu i lou aiga ma vaai pe iai se mea'. Na alu le tamaloa ma toe foi mai ma faapea atu; 'Leai, i le suafa o Allah, le Avefeau a Allah, ou te le’i maua se mea'. Na toe fai atu o ia; ‘Vaai, e tusa lava pe na o se mama u’amea e te maua.’ Na alu ese le tamaloa ona toe fo’i mai lea ma fai atu; ‘Leai, i le suafa o Allah le Avefeau a Allah e tusa lava pe o se mama u’amea. Ae o lo’o ia te a’u lenei ie’. Na fai atu Sahl; ‘E leai sana ie vagana ai le afa.’ Ona fai atu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); ‘O le a se mea e te faia i lou ie? Afai e te ofuina, e le mafai ona vaevaeina, ma afai e te ofuina, e le mafai ona vaevaeina’. Mulimuli ane na nofo le tamaloa mo se taimi umi, ona alu ese lea. Ona vaaia lea e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) o ia ua toeitiiti alu i le fale. Ona ia faatonuina lea o se tasi e valaau atu ia te ia. Ina ua sau le tamaloa, sa ia fesili atu; ‘O le a le sura ua e taulotoina mai le Qur’an?’ Na ia fai atu; ‘O lenei sura.’ Na ia faitauina. Na ia fai atu; ‘Ua e taulotoina lelei ea?’ Na tali atu le tamaloa, ‘Ioe’. Mulimuli ane na ia fai atu; ‘E moni, ua ou faaipoipoina oe i lena fafine faatasi ai ma le taui o le taulotoina o lau Qur’an.’