Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Bukhari : 4642

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لِأَهَبَ لَكَ نَفْسِي فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا قَالَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّهَا قَالَ أَتَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

Na taʻu mai e [Qutaibah bin Said] [Yaqub bin Abdurrahman] ia i matou mai ia [Abu Hazim] mai ia [Sahl bin Sa'd] e faapea, na sau se fafine i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma faapea atu: 'Le Avefeau a Allah, ua ou sau e tuuina atu aʻu ia te oe.' Ona tilotilo atu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia te ia mai luga i lalo ma punou lona ulu. Ma ina ua ia iloa e leʻi faia sana faaiuga e uiga ia te ia, ona nofo lea i lalo. Faafuaseʻi ona tulai mai se tasi o ana soa ma faapea atu: 'Le Avefeau a Allah, afai e te le manaʻo ia te ia, ia faaipoipo ia te ia ma aʻu.' Ona fesili atu lea o ia: 'E iai sau mea -e fai ma meaalofa-?' Na tali atu le tamaloa: 'Leai, ia Allah, le Avefeau a Allah.' Ona fai atu lea o ia: 'Toe foʻi i lou aiga ma vaai pe iai se mea?' Na alu le tamaloa ma toe foi mai ma faapea atu: 'Leai, ia Allah, le Avefeau a Allah, ou te leʻi maua se mea?' Na ia fai atu: ‘Toe vaai, tusa lava pe na o se mama uʻamea e te maua.’ Na toe alu ese le tamaloa, ona toe foʻi mai lea ma fai atu; ‘Leai, i le suafa o Allah, le Avefeau a Allah, e tusa lava pe leai saʻu mama auro, na o le ie lenei o loʻu ia te aʻu.’ Na fai atu Sahl; ‘O le ie o ia te ia e na o le afa lea.’ Ona fesili lea o le Avefeau a Allah (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); ‘O le a se mea e te faia i lou ie? Afai e te ofuina, e leai se mea e maua ai, ma afai e te ofuina, e leai foʻi se mea e te maua ai.’ Ona nofo lea o le tamaloa mo sina taimi ona alu ese lea. Na vaaia o ia e le Avefeau a Allah (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma auina atu loa se tasi e valaau atu ia te ia. Na valaaulia o ia, ma ina ua sau o ia, na ia fesili atu, ‘Ua e taulotoina ea le Qur'an?’ Na tali atu le tamaloa, ‘Ioe, ua ou taulotoina lenei Surah ma lena Surah’. Na ia faitauina. Na ia toe fesili atu, ‘Ua tatou taulotoina moni ea?’ Na ia tali atu, ‘Ioe’. Mulimuli ane na ia fai atu; ‘Ia alu loa.’ E moni, ua ou faaipoipo atu ia te oe i lana meaalofa fa’atasi ma le meaalofa o mea ua e taulotoina mai le Qur’an.