Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Bukhari : 4642

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لِأَهَبَ لَكَ نَفْسِي فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا قَالَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّهَا قَالَ أَتَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

Dywedwyd wrthym [Qutaibah bin Sa'id] Dywedwyd wrthym [Ya'qub bin Abdurrahman] gan [Abu Hazim] gan [Sahl bin Sa'd] fod menyw a ddaeth at Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam a dweud, 'O Rasulullah, rwyf wedi dod i ildio fy hun i ti'. Yna edrychodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ar y fenyw o'r top i'r gwaelod ac yna edrychodd i lawr. A phan welodd y fenyw nad oedd wedi penderfynu amdani eto, eisteddodd i lawr. Yn sydyn cododd dyn o'i gymdeithion i fyny a dweud, 'O Negesydd Allah, os nad wyt ti'n ei dymuno, yna prioda fi â hi'. Yna gofynnodd: 'Oes gen ti unrhyw beth -i'w ddefnyddio fel gwaddol-?' Atebodd y dyn, 'Na, wrth Allah, O Negesydd Allah'. Yna dywedodd: 'Ewch yn ôl at eich teulu a gweld a oes unrhyw beth?' Aeth y dyn i ffwrdd a dod yn ôl eto gan ddweud: 'Na, wrth Allah, O Negesydd Allah, wnes i ddim cael dim byd?' meddai: 'Edrychwch eto, er mai dim ond modrwy haearn sydd yna'. Aeth y dyn i ffwrdd eto, yna daeth yn ôl a dweud, 'Na, wrth Allah, O Negesydd Allah, er nad oes gennyf fodrwy aur, y cyfan sydd gennyf yw'r brethyn hwn sydd gennyf'. Dywedodd Sahl, 'Nid oes ganddo frethyn ond dim ond hanner ohono'. Felly gofynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Beth allwch chi ei wneud â'ch brethyn? Os byddwch chi'n ei wisgo, yna ni fydd yn cael dim byd ac os bydd yn ei wisgo, yna ni chewch chi ddim byd'. Yna eisteddodd y dyn am ychydig ac yna cododd. Gwelodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ef ac ar unwaith gorchmynnodd i rywun ei alw. Cafodd ei alw, a phan ddaeth, gofynnodd, 'Ydych chi wedi cofio'r Qur'an?' atebodd y dyn, 'Ydw, cofiais hyn a'r llythyren hon'. Roedd yn eu cyfrif. Gofynnodd eto, 'A wnaethon ni wir ei gofio?' atebodd, 'Ydw'. Yn y diwedd dywedodd: 'Yna dos. Yn wir, rydw i wedi dy briodi di ag ef gyda gwaddol o'r hyn rwyt ti wedi'i gofio o'r Qur'an'.