Ancaman azab kubur bagi mayit akibat niyahah (ratapan) atas kematian

حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانَ بِنْتِ عُثْمَانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدٌ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنْ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ كَأَنَّهُ يَعْرِضُ عَلَى عَمْرٍو أَنْ يَقُومَ فَيَنْهَاهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ لِي اذْهَبْ فَاعْلَمْ لِي مَنْ ذَاكَ الرَّجُلُ فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ قَالَ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَلَمَّا قَدِمْنَا لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَا أَخَاهْ وَا صَاحِبَاهْ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ أَوَ لَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضِ فَقُمْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَحَدَّثْتُهَا بِمَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطُّ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ وَلَكِنَّهُ قَالَ إِنَّ الْكَافِرَ يَزِيدُهُ اللَّهُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ { أَضْحَكَ وَأَبْكَى } { وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } قَالَ أَيُّوبُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِّي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلَا مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ

Esan digu [Dawud bin Rusyaid]-ek esan digu [Isma'il bin Ulayyah]-ek esan digu [Ayyub] [Abdullah bin Abumulaikah-rengandik]: Behin [Ibnu Umar] ondoan eseri nintzen Umm Aban bint Uthman-en gorpua itxaroten nengoela, eta bere ondoan Amru bin Uthman ere bazegoen. Orduan Ibn Abbas etorri zen, Ibn Umar non zegoen esan zion norbaitek gidatuta. Orduan Ibnu Abbas etorri eta nire ondoan eseri zen. Ni bien artean nengoela, bat-batean ahots bat entzun zen etxe barrutik, eta Ibnu Umarrek esan zuen Amruri seinalatzen ariko balitz bezala, zutitu eta gelditzeko. Esan zuen: Entzun dut Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam esaten: 'Egia esan, hildakoa benetan torturatua izango da bere familiaren negarrengatik'. Orduan Abdullah-ek mezulari bat bidali zuen. [Ibn Abbas]-ek esan zuen: Amirul Mukminin-ekin [Umar bin Al Khaththab] geunden. Al Baida`-ra iritsi ginenean, bat-batean zuhaitz baten itzalean geldirik zegoen gizon bat ikusi zuen, eta esan zidan: "Zoaz eta esadazu nor den gizon hori benetan". Joan nintzen, eta gizona Shuhaib zela jakin nuen. Orduan itzuli eta esan nuen: "Gizon hori nor den jakiteko agindu didazu, Shuhaib da". Umarrek esan zuen: "Agindu iezaiozu gurekin joateko". Nik esan nuen: "Egia esan, bere familiarekin dago". Umarrek esan zuen: "Nahiz eta bere familiarekin egon". Badirudi Ayyubek esan zuela: "Agindu iezaiozu gurekin joateko". Iritsi ginenean eta Amirul Mukminin ez zenean denbora luzez egon, Shuhaib etorri eta esan zuen: "Ai ene anaia, ai ene laguna...!". Umarrek ere esan zuen: «Ez al duzu entzun - Ayyubek esan zuen - ez al zenekien - edo - ez al duzu entzun Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, behin esan zuela: 'Egia esan, hildakoa benetan torturatua izango da bere familiaren negarraren ondorioz'». Abdullahk mezulari bat bidali zuen, eta Umarrek esan zuen: Orduan jaiki eta Aisyah-rekin topo egin nuen. Orduan Ibn Umarrek errebelatu zuena esan nion. Aishak esan zuen: Ez, Alaren izenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez zuen inoiz esan: 'Egia esan, hildakoa benetan torturatua izango da norbaiten negarraren ondorioz'. Hala ere, esan zuena hau izan zen: «Egia esan, sinestun ez denarentzat, Alak areagotuko dio bere familiaren negarraren ondorioz. Eta, hain zuzen ere, Ala da jendea barre eta negar eragiten duena. Eta bekatari batek ezin ditu besteen bekatuak jasan'». [Ayyubek] esan zuen; [Ibn Abu Awalkah] esan zuen; esan dit [Al Qasim bin Muhammad] esan zuela; Umar eta Ibnuren hitzak [Aisyah]-rengana iritsi zirenean, honek esan zuen: «Gezurtien artean ez dagoen norbaitengandik esan didazu -haditha-. Baina gaizki entzuten duen belarria da».