Ancaman azab kubur bagi mayit akibat niyahah (ratapan) atas kematian

Imam Muslim : 1543

حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانَ بِنْتِ عُثْمَانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدٌ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنْ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ كَأَنَّهُ يَعْرِضُ عَلَى عَمْرٍو أَنْ يَقُومَ فَيَنْهَاهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ لِي اذْهَبْ فَاعْلَمْ لِي مَنْ ذَاكَ الرَّجُلُ فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ قَالَ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَلَمَّا قَدِمْنَا لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَا أَخَاهْ وَا صَاحِبَاهْ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ أَوَ لَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضِ فَقُمْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَحَدَّثْتُهَا بِمَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطُّ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ وَلَكِنَّهُ قَالَ إِنَّ الْكَافِرَ يَزِيدُهُ اللَّهُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ { أَضْحَكَ وَأَبْكَى } { وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } قَالَ أَيُّوبُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِّي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلَا مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ

Mae wedi dweud wrthym fod [Dawud bin Rusyaid] wedi dweud wrthym fod [Isma'il bin Ulayyah] wedi dweud wrthym [Ayyub] gan [Abdullah bin Abumulaikah] dywedodd; Eisteddais unwaith wrth ymyl [Ibnu Umar] wrth aros am gorff Umm Aban bint Uthman, tra wrth ei ochr roedd Amru bin Uthman hefyd. Yna daeth Ibn Abbas, wedi'i arwain gan rywun a ddywedodd wrtho ble roedd Ibn Umar. Yna daeth Ibnu Abbas ac eisteddodd wrth fy ymyl. Tra roeddwn i rhwng y ddau. Yn sydyn daeth llais o fewn y tŷ, felly dywedodd Ibnu Umar fel pe bai'n pwyntio at Amru i sefyll i fyny a'u hatal. dywedodd; Rwyf wedi clywed y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam yn dweud: 'Yn wir, bydd yr ymadawedig yn cael ei arteithio oherwydd crio ei deulu'.' Yna anfonodd Abdullah negesydd. Dywedodd [Ibn Abbas]; Roeddem gydag Amirul Mukminin [Umar bin Al Khaththab]. Pan gyrhaeddon ni Al Baida`, yn sydyn gwelodd ddyn yn aros yng nghysgod coeden, felly dywedodd wrthyf, 'Dos i ddweud wrthyf pwy yw'r dyn mewn gwirionedd'. Es i, a daeth i'r amlwg mai Shuhaib oedd y dyn. Yna des i'n ôl a dweud, 'Rydych chi wedi gorchymyn i mi ddarganfod pwy yw'r dyn hwnnw, Shuhaib ydy o'. Dywedodd Umar, 'Gorchmynnwch iddo fynd gyda ni'. Dywedais i, 'Yn wir mae o gyda'i deulu'. Dywedodd Umar, 'Er ei fod o gyda'i deulu'. Ymddengys bod Ayyub wedi dweud; 'Gorchmynnwch iddo fynd gyda ni'. Pan gyrhaeddon ni ac nad oedd Amirul Mukminin wedi aros yn hir, daeth Shuhaib a dweud, 'O fy mrawd, O fy ffrind...!' Dywedodd Umar hefyd, 'Wnaethoch chi ddim clywed - meddai Ayyub - wnaech chi ddim gwybod - neu - wnaech chi ddim clywed bod Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi dweud unwaith: 'Yn wir, bydd yr ymadawedig yn cael ei arteithio mewn gwirionedd oherwydd crio ei deulu'.' Anfonodd Abdullah negesydd, tra dywedodd Umar; Yna sefais i fyny a chyfarfûm ag Aisyah. Yna dywedais wrtho yr hyn a ddatgelodd Ibn Umar. Dywedodd Aisha; Na, wrth Allah, ni ddywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam erioed: 'Yn wir, bydd yr ymadawedig yn cael ei arteithio mewn gwirionedd oherwydd crio rhywun'. Fodd bynnag, yr hyn a ddywedodd oedd: 'Yn wir, i'r anghredadun, bydd Allah yn cynyddu ei boenydio oherwydd crio ei deulu. Ac yn wir, Allah sy'n gwneud i bobl chwerthin a chrio. Ac ni all pechadur ddwyn pechodau eraill'.' Dywedodd [Ayyub]; Dywedodd [Ibn Abu Awalkah]; mae wedi dweud wrthyf [Al Qasim bin Muhammad] dywedodd; Pan gyrhaeddodd geiriau Umar ac Ibnu [Aisyah], dywedodd, 'Rydych chi wedi dweud wrtha i -hadith- gan rywun nad yw ymhlith y celwyddogion. Ond y glust sy'n clywed yn anghywir'.