Ancaman azab kubur bagi mayit akibat niyahah (ratapan) atas kematian

इमाम मुस्लिम : 1543

حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانَ بِنْتِ عُثْمَانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدٌ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنْ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ كَأَنَّهُ يَعْرِضُ عَلَى عَمْرٍو أَنْ يَقُومَ فَيَنْهَاهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ لِي اذْهَبْ فَاعْلَمْ لِي مَنْ ذَاكَ الرَّجُلُ فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ قَالَ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَلَمَّا قَدِمْنَا لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَا أَخَاهْ وَا صَاحِبَاهْ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ أَوَ لَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضِ فَقُمْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَحَدَّثْتُهَا بِمَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطُّ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ وَلَكِنَّهُ قَالَ إِنَّ الْكَافِرَ يَزِيدُهُ اللَّهُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ { أَضْحَكَ وَأَبْكَى } { وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } قَالَ أَيُّوبُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِّي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلَا مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ

आम्हाला हे [दाऊद बिन रसैद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इस्माईल बिन उलय्याह] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अय्यूब] यांच्याकडून सांगितले, [अब्दुल्ला बिन अबू मुलैकाह] यांच्याकडून, ज्यांनी म्हटले: मी [इब्न उमर] यांच्या शेजारी बसलो होतो, उम्मु अबान बिन्त उथमान यांच्या अंत्ययात्रेची वाट पाहत असताना, आणि आम्रु बिन उथमानही त्यांच्या शेजारी बसले होते. मग इब्न अब्बास आले, ज्याला इब्न उमर यांचे स्थान सांगणाऱ्या एखाद्याने मार्गदर्शन केले होते. मग इब्न अब्बास आले आणि माझ्या शेजारी बसले. मी त्या दोघांच्या मध्ये होतो. अचानक घराच्या आतल्या खोलीतून एक आवाज ऐकू आला, तेव्हा इब्न उमरने अम्रकडे इशारा करत त्यांना थांबवण्यासाठी उभे राहण्याचा संकेत दिला. त्यांनी म्हटले: 'मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना ऐकले आहे, ते म्हणाले: "खरोखरच, मृत व्यक्तीला त्याच्या कुटुंबाच्या रडण्यामुळे त्रास दिला जाईल."' मग अब्दुल्लाहने एक संदेशवाहक पाठवला. [इब्न अब्बास] म्हणाले: 'एकदा आम्ही धर्मपालक [उमर इब्न अल-खत्ताब] यांच्या सोबत होतो. जेव्हा आम्ही अल-बाइदा येथे पोहोचलो, तेव्हा अचानक त्यांनी एका झाडाच्या सावलीत विश्रांती घेतलेल्या माणसाला पाहिले, म्हणून त्यांनी मला सांगितले, "जा आणि मला सांग की तो माणूस खरोखर कोण आहे." मी गेलो, आणि तो माणूस शुहैब होता.' मग मी परतलो आणि म्हणालो, 'तुम्ही मला त्या माणसाची ओळख पटवायला सांगितले होते; तो शुहैब आहे.' उमर म्हणाले, 'त्याला आमच्यासोबत येण्यास सांगा.' मी म्हणालो, 'खरं तर तो आपल्या कुटुंबासोबत आहे.' उमर म्हणाले, 'जरी तो आपल्या कुटुंबासोबत असला तरीही.' असे दिसते की आय्यूब म्हणाले, "त्याला आमच्यासोबत येण्यास सांगा." जेव्हा आम्ही पोहोचलो आणि विश्वासू सेनापती तिथे फार काळ थांबले नव्हते, तेव्हा शुहैब आला आणि म्हणाला, "अरे माझ्या भावा, अरे माझ्या मित्रा..!" मग उमर म्हणाले, "तुम्ही ऐकले नाही का —ऐयूब म्हणाला—तुम्हाला माहीत नव्हतं का—किंवा तुम्ही ऐकलं नाही का की अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एकदा म्हटले होते: 'खरोखरच, मृत व्यक्तीला त्याच्या कुटुंबाच्या रडण्यामुळे त्रास दिला जाईल.'" अब्दुल्लाने एक संदेशवाहक पाठवला, तेव्हा उमर म्हणाले; म्हणून मी उठलो आणि आयशा यांच्याकडे गेलो. मग मी तिला इब्न उमर यांनी जे सांगितले ते सांगितले. ऐशः म्हणाली: 'नाही, अल्लाहच्या शपथाने, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी कधीही असे म्हटले नाही: "खरोखरच, मृत व्यक्तीला कुणाच्या तरी रडण्यामुळे शिक्षा होईल." उलट, त्यांनी जे म्हटले ते होते: "खरोखरच, अविश्वासूसाठी अल्लाह त्याच्या कुटुंबाच्या रडण्यामुळे (त्याची शिक्षा) वाढवेल." आणि खरंच, हसवणारा आणि रडवणारा अल्लाहच आहे. आणि एखादा पापी दुसऱ्याच्या पापाचा भार उचलू शकत नाही." [अय्यूब] म्हणाले; [इब्न अबू मुलैका] म्हणाले; [अल-कासिम इब्न मुहम्मद] यांनी मला सांगितले, ते म्हणाले; जेव्हा 'उमर' आणि 'इब्न' यांच्या शब्दांची माहिती ['आयशा] यांच्यापर्यंत पोहोचली, तेव्हा त्या म्हणाल्या, "तुम्ही (ही हदीस) मला अशा माणसाकडून सांगितली आहे जो खोटारडा नाही. परंतु हे कानच चुकून ऐकले आहे."