Larangan memakai sutra dan emas

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدٍ قَالَوَفَدَ الْمِقْدَامُ بْنُ مَعْدِي كَرِبَ وَعَمْرُو بْنُ الْأَسْوَدِ وَرَجُلٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ مِنْ أَهْلِ قِنَّسْرِينَ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ لِلْمِقْدَامِ أَعَلِمْتَ أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ تُوُفِّيَ فَرَجَّعَ الْمِقْدَامُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَتَرَاهَا مُصِيبَةً قَالَ لَهُ وَلِمَ لَا أَرَاهَا مُصِيبَةً وَقَدْ وَضَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حِجْرِهِ فَقَالَ هَذَا مِنِّي وَحُسَيْنٌ مِنْ عَلِيٍّ فَقَالَ الْأَسَدِيُّ جَمْرَةٌ أَطْفَأَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَقَالَ الْمِقْدَامُ أَمَّا أَنَا فَلَا أَبْرَحُ الْيَوْمَ حَتَّى أُغَيِّظَكَ وَأُسْمِعَكَ مَا تَكْرَهُ ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاوِيَةُ إِنَّ أَنَا صَدَقْتُ فَصَدِّقْنِي وَإِنْ أَنَا كَذَبْتُ فَكَذِّبْنِي قَالَ أَفْعَلُ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ الذَّهَبِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ جُلُودِ السِّبَاعِ وَالرُّكُوبِ عَلَيْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ هَذَا كُلَّهُ فِي بَيْتِكَ يَا مُعَاوِيَةُ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ قَدْ عَلِمْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْكَ يَا مِقْدَامُ قَالَ خَالِدٌ فَأَمَرَ لَهُ مُعَاوِيَةُ بِمَا لَمْ يَأْمُرْ لِصَاحِبَيْهِ وَفَرَضَ لِابْنِهِ فِي الْمِائَتَيْنِ فَفَرَّقَهَا الْمِقْدَامُ فِي أَصْحَابِهِ قَالَ وَلَمْ يُعْطِ الْأَسَدِيُّ أَحَدًا شَيْئًا مِمَّا أَخَذَ فَبَلَغَ ذَلِكَ مُعَاوِيَةُ فَقَالَ أَمَّا الْمِقْدَامُ فَرَجُلٌ كَرِيمٌ بَسَطَ يَدَهُ وَأَمَّا الْأَسَدِيُّ فَرَجُلٌ حَسَنُ الْإِمْسَاكِ لِشَيْئِهِ

[Amr bin Uthman bin Sa'id Al Himshi]-k esan zuen, [Baqiyyah-ek] [Bahira]-tik [Khalid]-etik kontatu zigun: '[Al Miqdam bin Ma'di Karib], Amr bin Al Aswad eta Asad tribuko gizon bat, Qinnasrineko jendea, [Mu'awiyah bin Abu Sufyan-engana] etorri ziren. Orduan, Mu'awiyah-k Al Miqdami esan zion: 'Ez al dakizu Al Hasan bin Ali hil dela?'. Al Miqdam-ek istirja' esan zuen - inna lillahi wa inna ilaihi raaji'uun hitzak -. Orduan, gizon batek esan zion: 'Hondamenditzat hartzen al duzu?'. Al Miqdam-ek erantzun zion: 'Zergatik ez dut hondamenditzat hartu behar, Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-en barruan egon zen pertsona bat izan arren? Esan zuen, halaber: 'Hau - Hasan - niregandik dator, eta Husain Aligandik'. Al Asadik esan zuen orduan: «Txingar hau - Hasan - Alak itzali du - Mu'awiyah zoriontsu egiteko hitzak -». Beraz, Al Miqdamek esan zuen: «Gaur ezingo naiz zoriontsu izan, beraz, haserretu egin zaitzaket, eta gorrotoa eragingo dizun zerbait esango dizut». Orduan esan zuen: «Oi Mu'awiyah! Arrazoi badut, esadazu, eta gezurra esaten badut, esadazu gezur bat». Mu'awiyahk esan zuen: «Egingo dut». Al Miqdamek esan zuen orduan: «Alaren izenean zin egiten dut, ez al dakizu Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, urrea janztea debekatu zuela?». Mu'awiyahk erantzun zuen: «Hori da». Al Miqdamek esan zuen: «Alaren izenean zin egiten dut, ez al dakizu Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, zeta janztea debekatu zuela?». Mu'awiyahk erantzun zuen: «Hori da». Al Miqdamek esan zuen: «Alaren izenean zin egiten dut, ez al dakizue Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek debekatu egin zuela animalia basatien larrua janztea eta gainean ibiltzea?». Mu'awiyah-k erantzun zuen: «Hori da». Al Miqdamek esan zuen: «Oi Mu'awiyah, Alaren izenean ikusi dut hau guztia zure etxean!». Al Miqdamek esan zuen: «Oi Al Miqdam, badakit ez naizela zutaz bizirik iraungo». Khalidek esan zuen: «Mu'awiyah-k bere bi lagunei inoiz eskatu ez zien zerbait emateko agindu zuen, eta Al Miqdamen semeari berrehun dinar ere eman zizkion. Beraz, Al Miqdamek bere lagunei banatu zien, baina ez zion Al Asadi hartu zuenetik ezer eman. Hau Mu'awiyah-ri jakinarazi zioten, harik eta honek esan zuen arte: «Al Miqdam pertsona noble eta eskuzabala zen, Al Asadi pertsona ona, berriz, baina zikoitza».