Larangan memakai sutra dan emas

इमाम अबू दाऊद : 3602

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدٍ قَالَوَفَدَ الْمِقْدَامُ بْنُ مَعْدِي كَرِبَ وَعَمْرُو بْنُ الْأَسْوَدِ وَرَجُلٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ مِنْ أَهْلِ قِنَّسْرِينَ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ لِلْمِقْدَامِ أَعَلِمْتَ أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ تُوُفِّيَ فَرَجَّعَ الْمِقْدَامُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَتَرَاهَا مُصِيبَةً قَالَ لَهُ وَلِمَ لَا أَرَاهَا مُصِيبَةً وَقَدْ وَضَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حِجْرِهِ فَقَالَ هَذَا مِنِّي وَحُسَيْنٌ مِنْ عَلِيٍّ فَقَالَ الْأَسَدِيُّ جَمْرَةٌ أَطْفَأَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَقَالَ الْمِقْدَامُ أَمَّا أَنَا فَلَا أَبْرَحُ الْيَوْمَ حَتَّى أُغَيِّظَكَ وَأُسْمِعَكَ مَا تَكْرَهُ ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاوِيَةُ إِنَّ أَنَا صَدَقْتُ فَصَدِّقْنِي وَإِنْ أَنَا كَذَبْتُ فَكَذِّبْنِي قَالَ أَفْعَلُ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ الذَّهَبِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ جُلُودِ السِّبَاعِ وَالرُّكُوبِ عَلَيْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ هَذَا كُلَّهُ فِي بَيْتِكَ يَا مُعَاوِيَةُ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ قَدْ عَلِمْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْكَ يَا مِقْدَامُ قَالَ خَالِدٌ فَأَمَرَ لَهُ مُعَاوِيَةُ بِمَا لَمْ يَأْمُرْ لِصَاحِبَيْهِ وَفَرَضَ لِابْنِهِ فِي الْمِائَتَيْنِ فَفَرَّقَهَا الْمِقْدَامُ فِي أَصْحَابِهِ قَالَ وَلَمْ يُعْطِ الْأَسَدِيُّ أَحَدًا شَيْئًا مِمَّا أَخَذَ فَبَلَغَ ذَلِكَ مُعَاوِيَةُ فَقَالَ أَمَّا الْمِقْدَامُ فَرَجُلٌ كَرِيمٌ بَسَطَ يَدَهُ وَأَمَّا الْأَسَدِيُّ فَرَجُلٌ حَسَنُ الْإِمْسَاكِ لِشَيْئِهِ

आम्हाला [अमरु बिन उथमान बिन सा'द अल-हिम्शी] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [बाकिय्याह] यांनी [बहैरा] यांच्याकडून, त्यांनी [खालिद] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: [अल-मिकदमा बिन मादी करिब], अम्रु बिन अल-असवाद आणि बानू असद या जमातीतील, किन्नास्रिन येथील एक माणूस, [मुआविया बिन अबू सुफ्यान] यांच्याकडे आले. मग मुआविया यांनी अल-मिकदामला विचारले, 'तुला माहिती नाही का की अल-हसन बिन अली यांचे निधन झाले आहे?' अल-मिकदामने त्यावर इस्तर्जा (उच्चार 'इन्ना लिल्लाह व इन्ना इলাইহি रजीऊन') म्हटले. मग एका माणसाने त्याला विचारले, "तुम्हाला हे दुर्दैव वाटत नाही का?" अल-मिकदाम म्हणाले, "मी ते दुर्दैव का मानू नये, जेव्हा तो असा माणूस होता जो एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या मांडीवर बसला होता? त्यांनी असेही म्हटले: 'हा (हसन) माझ्याकडून आहे, आणि हुसैन अलीकडून आहे.'" मग अल-असदी म्हणाला, 'हा ज्वाला (हसन) अल्लाहने विझवली आहे' (मुआवियास खुश करण्यासाठी वापरलेली शब्दं). तेव्हा अल-मिकदाम म्हणाला, 'आज मी तोपर्यंत आनंदित होऊ शकत नाही जोपर्यंत मी तुला रागावलं नाही, आणि मी तुला काही असे सांगणार आहे ज्यामुळे तुला माझ्यावर द्वेष येईल.' मग तो म्हणाला, 'हे मुआविया! जर मी बरोबर आहे, तर त्याची पुष्टी करा, आणि जर मी खोटं बोलत आहे, तर मला खोटारडे म्हणा." मुआविया म्हणाले, "मी तसे करीन." अल-मिकदाम म्हणाले, "मी अल्लाहच्या शपथाने विचारतो, तुम्हाला माहीत नाही का की अल्लाहच्या संदेशवाहकाने, ज्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, सोन्याचे परिधान घालण्यास मनाई केली होती?" मुआविया म्हणाले, "हे खरं आहे." अल-मिकदमाने म्हटले, "मी तुला अल्लाहची शपथ देतो, तुला माहीत नाही का की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी रेशमी वस्त्र परिधान करण्यास मनाई केली होती?" मुआविया म्हणाले, "हे खरे आहे." अल-मिकदम म्हणाले, "मी तुला अल्लाहची शपथ देतो, तुला माहीत नाही का की अल्लाहच्या संदेष्ट्याने, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, जंगली प्राण्यांच्या चामड्याचे परिधान घालणे आणि त्यावर स्वार होणे निषिद्ध केले आहे?" मुआविया म्हणाले, "हे खरे आहे." अल-मिकदम म्हणाले, "अरे मुआविया, अल्लाहची शपथ, मी हे सर्व तुझ्या घरात पाहिले आहे!" अल-मिकदमाने म्हटले, "अरे अल-मिकदमा, मला ठाऊक आहे की मी तुझ्याकडून सुटणार नाही." खालिद म्हणाला, "मुआवियाने (काही देण्याचा) आदेश दिला जो त्याने यापूर्वी आपल्या दोन साथीदारांसाठी कधीही दिला नव्हता, आणि त्याने अल-मिकदमाच्या मुलाला दोनशे (दीनार) देखील दिले." मग अल-मिकदामने ते आपल्या सोबतींमध्ये वाटून दिले, परंतु त्याने अल-असदीला घेतलेल्या पैकी एकही दीनार दिला नाही. हे नंतर मुआवियाला कळले, तेव्हा त्याने म्हटले, 'अल-मिकदाम एक कुलीन आणि उदार माणूस आहे, तर अल-असदी एक चांगला माणूस आहे परंतु कंजूस आहे.'