Imam Abu Dawud : 2140
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ سَلَّامٍ عَنْ زَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ سَلَّامٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَّامٍ قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِأَنَّهُمْ سَارُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَأَطْنَبُوا السَّيْرَ حَتَّى كَانَتْ عَشِيَّةً فَحَضَرْتُ الصَّلَاةَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَارِسٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي انْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ حَتَّى طَلَعْتُ جَبَلَ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا أَنَا بِهَوَازِنَ عَلَى بَكْرَةِ آبَائِهِمْ بِظُعُنِهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَشَائِهِمْ اجْتَمَعُوا إِلَى حُنَيْنٍ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ تِلْكَ غَنِيمَةُ الْمُسْلِمِينَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ مَنْ يَحْرُسُنَا اللَّيْلَةَ قَالَ أَنَسُ بْنُ أَبِي مَرْثَدٍ الْغَنَوِيُّ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَارْكَبْ فَرَكِبَ فَرَسًا لَهُ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَقْبِلْ هَذَا الشِّعْبَ حَتَّى تَكُونَ فِي أَعْلَاهُ وَلَا نُغَرَّنَّ مِنْ قِبَلِكَ اللَّيْلَةَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مُصَلَّاهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَحْسَسْتُمْ فَارِسَكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَسْنَاهُ فَثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلَاتَهُ وَسَلَّمَ قَالَ أَبْشِرُوا فَقَدْ جَاءَكُمْ فَارِسُكُمْ فَجَعَلْنَا نَنْظُرُ إِلَى خِلَالِ الشَّجَرِ فِي الشِّعْبِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي انْطَلَقْتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى هَذَا الشِّعْبِ حَيْثُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اطَّلَعْتُ الشِّعْبَيْنِ كِلَيْهِمَا فَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ نَزَلْتَ اللَّيْلَةَ قَالَ لَا إِلَّا مُصَلِّيًا أَوْ قَاضِيًا حَاجَةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَوْجَبْتَ فَلَا عَلَيْكَ أَنْ لَا تَعْمَلَ بَعْدَهَا
Esan digu [Abu Taubah-ek], esan digu [Mu'awiyah bin Sallam-ek], [Zaid bin Sallam-engandik], [Abu Sallam-ek] esaten entzun duela; esan zidan [As Saluli Abu Kabsyah-ek], [Sahl bin Al Hanzhalah-ek] esan ziola Hunaingo guduan Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam-ekin zihoazela eta arratsaldera arte bidea bizkortu zutela, gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin otoitz egin nuen. Orduan persiar bat etorri zen eta esan zuen: Allahren Mezularia, egia esan zure aurretik joan nintzen mendi hau eta hau igotzera, eta bat-batean Hawazin jendea ikusi nuen, denak etorri ziren eta inor ez zen atzean geratu, beren emakumeak, abereak eta ahuntzak ekarriz. Hunainen bildu ziren. Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek barre egin eta esan zuen: "Horiek dira musulmanen biharko gerrako harrapakinak, Jainkoak nahi badu". Orduan esan zuen: "Nork zainduko gaitu gaur gauean?" Anas bin Abu Martsad Al Ghanawik esan zuen: "Alaren Mezularia naiz". Esan zuen: "Igo zaldira!". Gero, bere zaldira igo eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zion: "Igo muino honetatik gailurrera iritsi arte, eta ez utzi gaur gauean zuregatik engainatzen!". Goizean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz lekura joan zen eta bi rak'ah errezatu zituen. Gero, esan zuen: "Sentitu al duzu zure zaldizkoen etorrera?". Haiek erantzun zuten: "Alaren Mezularia, ez dugu bere etorrera sentitu". Orduan, otoitz egitera deitu zuen. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek otoitz egin eta muinorantz jiratu zen, otoitza amaitu ondoren esan zuen arte: "Poztu, zure zaldizkoa iritsi da!". Gero, muino-bideko zuhaitzen artean begiratu genuen, eta zaldizkoa etorri zela konturatu ginen, harik eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurrean zutik egon arte, gero kaixo esan eta esan zuen: Izan ere, muino-bide honen gailurrera iritsi naiz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek agindu zidan tokira. Gero, goizean, bi muino-bideak begiratu nituen eta ez nuen inor ikusi. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zion: "Gaur gauean geldituko zara?". Hark esan zuen: "Ez, otoitz egitea edo norberaren nahiak betetzea izan ezik". Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia esan, zeregin hau egin duzu, beraz, ez dago ezer txarrik ondoren ez egitean".