Imam Abu Dawud : 2140

حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ سَلَّامٍ عَنْ زَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ سَلَّامٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَّامٍ قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِأَنَّهُمْ سَارُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَأَطْنَبُوا السَّيْرَ حَتَّى كَانَتْ عَشِيَّةً فَحَضَرْتُ الصَّلَاةَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَارِسٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي انْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ حَتَّى طَلَعْتُ جَبَلَ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا أَنَا بِهَوَازِنَ عَلَى بَكْرَةِ آبَائِهِمْ بِظُعُنِهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَشَائِهِمْ اجْتَمَعُوا إِلَى حُنَيْنٍ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ تِلْكَ غَنِيمَةُ الْمُسْلِمِينَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ مَنْ يَحْرُسُنَا اللَّيْلَةَ قَالَ أَنَسُ بْنُ أَبِي مَرْثَدٍ الْغَنَوِيُّ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَارْكَبْ فَرَكِبَ فَرَسًا لَهُ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَقْبِلْ هَذَا الشِّعْبَ حَتَّى تَكُونَ فِي أَعْلَاهُ وَلَا نُغَرَّنَّ مِنْ قِبَلِكَ اللَّيْلَةَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مُصَلَّاهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَحْسَسْتُمْ فَارِسَكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَسْنَاهُ فَثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلَاتَهُ وَسَلَّمَ قَالَ أَبْشِرُوا فَقَدْ جَاءَكُمْ فَارِسُكُمْ فَجَعَلْنَا نَنْظُرُ إِلَى خِلَالِ الشَّجَرِ فِي الشِّعْبِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي انْطَلَقْتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى هَذَا الشِّعْبِ حَيْثُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اطَّلَعْتُ الشِّعْبَيْنِ كِلَيْهِمَا فَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ نَزَلْتَ اللَّيْلَةَ قَالَ لَا إِلَّا مُصَلِّيًا أَوْ قَاضِيًا حَاجَةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَوْجَبْتَ فَلَا عَلَيْكَ أَنْ لَا تَعْمَلَ بَعْدَهَا

موږ ته [ابو توبه] خبر راکړی دی، موږ ته [معاویه بن سلام] له [زید بن سلام] څخه خبر راکړی دی چې هغه [ابو سلام] اوریدلي دي چې ویل یې؛ ما ته [عاص صلي ابو کبسیه] خبر راکړی دی چې [سحل بن الحنظله] ورته ویلي دي چې د حنین په جګړه کې دوی له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره روان وو او تر ماسپښین پورې یې لاره ګړندۍ کړه، بیا ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره لمونځ وکړ. بیا یو فارسي سړی راغی او ویې ویل: ای د الله رسوله، زه په رښتیا سره له تاسو څخه مخکې تللی وم چې دې او دې غره ته ختلم، ناڅاپه ما د هوازن خلک ولیدل، دوی ټول راغلي وو او یو هم له دوی څخه پاتې نه و، خپلې ښځې، څاروي او وزې یې راوړې وې. دوی په حنین کې راټول شوي وو. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وخندل او ویې ویل: 'دا سبا د مسلمانانو د جګړې غنیمتونه دي، ان شاء الله'. بیا یې وویل: 'څوک به نن شپه زموږ ساتنه وکړي؟'' انس بن ابو مرصد الغنوي وويل: زه يم يا رسول الله! هغه وويل: په آس سپور شه! بيا هغه په آس سپور شو او رسول الله صلی الله عليه وسلم ته راغی. بيا رسول الله صلی الله عليه وسلم ورته وويل: په دې غونډۍ لاره راشه تر څو چې ته په سر کې يې، او نن شپه موږ ستا له امله دوکه نه کړو! بيا سهار رسول الله صلی الله عليه وسلم د لمانځه ځای ته لاړ او دوه رکعته لمونځ يې وکړ. بيا يې وويل: آيا تا د خپلو اس سپرو راتګ احساس کړ؟ هغوی وويل: يا رسول الله، موږ د هغه راتګ احساس نه کړ. بيا يې د لمانځه لپاره غږ وکړ. بيا رسول الله صلی الله عليه وسلم لمونځ وکړ او د غونډۍ په لور يې مخ واړاوه تر دې چې د لمانځه له پای ته رسېدو وروسته يې وويل: "خوشحاله شه، ستا اس سپرو راغلی دی!" بیا موږ د غونډۍ په لاره کې د ونو په منځ کې وکتل، نو معلومه شوه چې آس سپور راغلی و تر هغه چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم مخې ته ودرېد او بیا یې سلام وکړ او ویې ویل: په حقیقت کې، زه لاړم تر هغه چې د دې غونډۍ په سر کې وم چیرې چې رسول الله صلی الله علیه وسلم امر کړی و. بیا سهار ما د دواړو غونډۍ سړکونو ته وکتل او ما هیڅوک ونه لیدل. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم هغه ته وویل: 'ایا ته نن شپه دلته راځې؟' هغه وویل؛ نه، پرته له دې چې یوازې دعا وکړې یا د چا د ارمانونو پوره کولو لپاره. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'بې له شکه چې تاسو دا کار کړی دی، نو له دې وروسته هیڅ ګناه نشته چې تاسو دا کار ونه کړئ'.