Turunnya QS. An-Nisa': 65 berkenaan dengan perselisihan Zubair dan seorang Anshar tentang pengairan kebun

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الزُّبَيْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ وَرَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ نَحْوَ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ

आम्हाला [कुतायबा] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: आम्हाला [अल-लैथ] यांनी [इब्न शिहाब] यांच्याकडून [उरवा] यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी त्यांना सांगितले होते की [अब्दुल्ला बिन अझ-जुबैर] यांनी त्याला सांगितले की, अंसारच्या एका माणसाने पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या उपस्थितीत अझ-जुबैर यांच्याशी उंच प्रदेशातून वाहून येणाऱ्या पाण्याच्या प्रवाहाबाबत वाद केला, ज्याचा ते आपल्या खजूरच्या झाडांना पाणी देण्यासाठी वापर करत होते. त्या अंसारी माणसाने म्हटले: 'वहणारे पाणी सोडा,' परंतु तो तसे करण्यास अनिच्छुक होता. म्हणून त्यांनी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या उपस्थितीत वादविवाद केला, तेव्हा पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी अज़-ज़ुबैर (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना म्हटले: 'अरे ज़ुबैर, त्यांना पाणी दे, मग पाणी तुझ्या शेजाऱ्याकडे वाहू दे.' तेव्हा अंसार रागावले आणि म्हणाले: 'हे अल्लाहचे प्रेषित, हे तुमचे चुलतभाऊ असल्यामुळे का?' अल्लाहचे प्रेषित, त्यांचे शांती व आशीर्वाद असोत, चेहरा लाल झाला, मग ते म्हणाले: 'झाडांना पाणी द्या, नंतर पाणी थांबवा जोपर्यंत ते सीमारेषेच्या भिंतीपर्यंत परत येत नाही.' मग अझ-जुबैर म्हणाले: 'अल्लाहच्या शपथाने, मला वाटलेच नव्हते की हा आयत त्या प्रकरणाबद्दल अवतरित झाला आहे: (म्हणून तुमच्या प्रभूच्या शपथाने, ते खऱ्या अर्थाने विश्वास ठेवत नाहीत जोपर्यंत ते ज्या गोष्टींवर मतभेद करतात त्यावर तुमचेच न्यायाधीशत्व स्वीकारत नाहीत, आणि मग तुम्ही जे निर्णय देता त्यावर त्यांच्या अंत:करणात कोणताही विरोध राहत नाही, आणि ते पूर्णपणे समर्पित होऊन मान्य करत नाहीत).' अबू ईसा म्हणाले: ही हदीस हसन सहीह आहे, आणि [शु'ऐब इब्न अबू हम्जा] यांनी ती [अझ-जुहरी] यांच्याकडून, [उरवा इब्न अझ-जुबैर] यांच्याकडून, [अझ-जुबैर] यांच्याकडून रिवायत केली आहे, जरी त्यांनी त्यात अब्दुल्लाह इब्न अझ-जुबैर यांचा उल्लेख केला नाही. आणि [अब्दुल्ला बिन वहाब] यांनीही [अल-लैथ] आणि [यूनुस] यांच्या मार्गे, [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, [उरवा] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला बिन अज़-ज़ुबैर] यांच्याकडून पहिल्या हदीसच्या तंतोतंत शब्दांत रिवायत केली आहे.