হাদিছ
Aku menjual baju besi, membeli kebun di Bani Salamah, itu harta pertama di masa Islam
Imam Tirmidzi : 1487حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ قَتِيلًا لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي الْبَاب عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ وَخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَأَنَسٍ وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو مُحَمَّدٍ هُوَ نَافِعٌ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ الْأَوْزَاعِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لِلْإِمَامِ أَنْ يُخْرِجَ مِنْ السَّلَبِ الْخُمُسَ و قَالَ الثَّوْرِيُّ النَّفَلُ أَنْ يَقُولَ الْإِمَامُ مَنْ أَصَابَ شَيْئًا فَهُوَ لَهُ وَمَنْ قَتَلَ قَتِيلًا فَلَهُ سَلَبُهُ فَهُوَ جَائِزٌ وَلَيْسَ فِيهِ الْخُمُسُ و قَالَ إِسْحَقُ السَّلَبُ لِلْقَاتِلِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ شَيْئًا كَثِيرًا فَرَأَى الْإِمَامُ أَنْ يُخْرِجَ مِنْهُ الْخُمُسَ كَمَا فَعَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ
আমাক কৈছে [আল আনছাৰীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [মা’নে] কৈছে, আমাক [মালিক বিন আনাছ] [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [উমৰ বিন কাৎসিৰ বিন আফলাহৰ] পৰা [আবু মহম্মদ] এজন প্ৰাক্তন দাস -যিজনক মুক্ত কৰিছিল- আবু কাতাদাই, [আবু কাতাদাহ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে; 'যিজনে -শত্ৰুক- হত্যা কৰে আৰু তেওঁৰ হত্যাৰ প্ৰমাণ থাকে, তেন্তে তেওঁৰ ছালব -তেওঁ হত্যা কৰা ব্যক্তিৰ সম্পত্তি লাভ কৰাৰ অধিকাৰ আছে'। আবু ইছাই ক’লে, ‘হাদীছত এটা কাহিনী আছে। আমাক [ইবনে আবু উমৰে] কৈছে, হাদীছৰ দৰে এই ছানাদৰে [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা আমাক [ছুফিয়ান] কৈছে। এই অধ্যায়ত আউফ বিন মালিক, খালিদ ইবনুল ৱালিদ, আনাছ আৰু চামুৰা বিন জণ্ডুবৰ পৰাও হাদীছ আছে। এই হাদীছ হ’ল হাছান ছহীহ। আবু মহম্মদৰ প্ৰকৃত নাম নাফি’, এজন প্ৰাক্তন দাস - যাক মুক্ত কৰিছিল - আবু কাতাদাহে। এই হাদীছ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চাহাবাসকলৰ মাজৰ পৰা কিছুমান আলিম আৰু তেওঁলোকৰ বাহিৰেও দান-বৰঙণিৰ বাবে এক নিৰ্দেশনা। ইমাম আল আউজাই, চ্যাফী আৰু আহমদৰ মতামত এই কথা। আনহাতে কিছুমান পণ্ডিতে কয় যে ‘এজন পুৰোহিতে ছালবৰ ধনৰ পঞ্চমাংশ উলিয়াব লাগে’। আটছ ছাউৰীয়ে কৈছিল, ‘এটা নাফ্লৰ দৰে যদি এজন পুৰোহিতে কয় যে ‘যিজনে কিবা এটা পায়, তেওঁৰ তাৰ ওপৰত অধিকাৰ আছে, আৰু যিয়ে শত্ৰুক হত্যা কৰে তেওঁৰ ছালব পোৱাৰ অধিকাৰ আছে’, তেন্তে সেয়া জায়েয আৰু তাৰ পঞ্চমাংশ খৰচ কৰাৰ কোনো বাধ্যবাধকতা নাই’। ইছহাকে ক’লে, ‘ছালব হত্যাকাৰীৰ অধিকাৰ, যদিহে ছালবৰ পৰিমাণ বেছি নহয়, যাতে ইমামে উমৰ ইবনুল খাথথাবে কৰা ধৰণে ছালবৰ ধনৰ পঞ্চমাংশ উলিয়াবলৈ সিদ্ধান্ত লয়’।