Hadith Representative
Aku menjual baju besi, membeli kebun di Bani Salamah, itu harta pertama di masa Islam
Imam Tirmidzi : 1487حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ قَتِيلًا لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي الْبَاب عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ وَخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَأَنَسٍ وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو مُحَمَّدٍ هُوَ نَافِعٌ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ الْأَوْزَاعِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لِلْإِمَامِ أَنْ يُخْرِجَ مِنْ السَّلَبِ الْخُمُسَ و قَالَ الثَّوْرِيُّ النَّفَلُ أَنْ يَقُولَ الْإِمَامُ مَنْ أَصَابَ شَيْئًا فَهُوَ لَهُ وَمَنْ قَتَلَ قَتِيلًا فَلَهُ سَلَبُهُ فَهُوَ جَائِزٌ وَلَيْسَ فِيهِ الْخُمُسُ و قَالَ إِسْحَقُ السَّلَبُ لِلْقَاتِلِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ شَيْئًا كَثِيرًا فَرَأَى الْإِمَامُ أَنْ يُخْرِجَ مِنْهُ الْخُمُسَ كَمَا فَعَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ
سانوں دسیا اے [الانصاری] نے آکھیا، سانوں دسیا اے [معن] نے آکھیا اے، سانوں دسیا اے [ملک بن انس] توں [یحییٰ بن سعید] توں [عمر بن کتصر بن افلہ] توں [ابو محمد] اک سابقہ غلام -جس نوں آزاد کیتا گیا سی- ابو قتادہ، [ابو قتادہ] توں اوہنے آکھیا، صولو اللہ اللّٰہ علیہ اللہ علیہ وسلم نے آکھیا؛ 'جہڑا وی -دشمن- نوں ماردا اے تے اوہدے کول اوہدے قتل دا ثبوت ہوندا اے، فیر اوہنوں سالب وصول کرن دا حق اے - اوس بندے دی جائیداد جہنوں اوہنے ماریا سی۔' ابو عیسی نے فرمایا کہ حدیث وچ اک داستان اے۔ سانوں دسیا اے [ابن ابو عمر] نے فرمایا اے، دسیا اے [سفیان] توں [یحیی بن سعید] اس سند دے نال، حدیث دی طرح۔ اس باب وچ عوف بن مالک، خالد ابن ولید، انس تے سمورہ بن جندوب توں وی احادیث موجود نيں۔ اے حدیث حسن مستند اے. ابو محمد دا اصل ناں نافع اے ، جو اک سابقہ غلام اے - جسنوں - ابو قتادہ نے آزاد کیتا سی۔ ایہ حدیث رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے اصحاب تے انہاں دے علاوہ بعض علما دے بقول خیرات دے لئی اک ہدایت اے ۔ ایہ رائے امام عوزاعی، سیافی تے احمد دی اے ۔ جد کہ کجھ ودوان کہندے ہن، 'اک پجاری نوں سالب دی دولت دا پنجواں حصہ کڈھنا چاہیدا اے'۔ اتس تسوری نے کہیا، 'اک نفل انج اے جیویں جے کوئی پادری کہے 'جس نوں کوئی چیز ملدی اے اوہنوں اوہدا حق اے، تے جہڑا کوئی وی دشمن نوں ماردا اے اوہنوں اوہدا سالب ملن دا حق اے'، فیر اوہ جائز اے تے اوہدا پنجواں حصہ خرچ کرن دی کوئی پابندی نئیں اے۔ اسحاق نے کہیا کہ 'سلب قاتل دا حق اے، جدوں تک کہ سلب دی مقدار زیادہ نہ ہوئے، تاکہ امام اس سلب دی مال دا پنجواں حصہ کڈنے دا فیصلہ کرے جداں کہ عمر ابن الخثاب نے کیتا سی'۔