Setelah Aminah ibu Nabi wafat, dipelihara Ummu Aiman hingga dewasa

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ مِنْ مَكَّةَ الْمَدِينَةَ قَدِمُوا وَلَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ وَكَانَ الْأَنْصَارُ أَهْلَ الْأَرْضِ وَالْعَقَارِ فَقَاسَمَهُمْ الْأَنْصَارُ عَلَى أَنْ أَعْطَوْهُمْ أَنْصَافَ ثِمَارِ أَمْوَالِهِمْ كُلَّ عَامٍ وَيَكْفُونَهُمْ الْعَمَلَ وَالْمَئُونَةَ وَكَانَتْ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهِيَ تُدْعَى أُمَّ سُلَيْمٍ وَكَانَتْ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ أَخًا لِأَنَسٍ لِأُمِّهِ وَكَانَتْ أَعْطَتْ أُمُّ أَنَسٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِذَاقًا لَهَا فَأَعْطَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَوْلَاتَهُ أُمَّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ قِتَالِ أَهْلِ خَيْبَرَ وَانْصَرَفَ إِلَى الْمَدِينَةِ رَدَّ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى الْأَنْصَارِ مَنَائِحَهُمْ الَّتِي كَانُوا مَنَحُوهُمْ مِنْ ثِمَارِهِمْ قَالَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أُمِّي عِذَاقَهَا وَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَكَانَهُنَّ مِنْ حَائِطِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ مِنْ شَأْنِ أُمِّ أَيْمَنَ أُمِّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهَا كَانَتْ وَصِيفَةً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَكَانَتْ مِنْ الْحَبَشَةِ فَلَمَّا وَلَدَتْ آمِنَةُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ أَبُوهُ فَكَانَتْ أُمُّ أَيْمَنَ تَحْضُنُهُ حَتَّى كَبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْتَقَهَا ثُمَّ أَنْكَحَهَا زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ثُمَّ تُوُفِّيَتْ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَمْسَةِ أَشْهُرٍ

Һәм [Әбу Әт-Таһир] һәм [Хәрмәлә] миңа сөйләделәр; [Ибн Ваһб] безгә сөйләде [Юныс] безгә [Ибн Шиһабтан] сөйләде [Әнәс бин Маликтан] ул болай диде: «Мөһаҗирләр Мәккәдән Мәдинәгә килгәч, бернәрсә дә алмаганнар, ә ансарларның зур җирләре һәм хөрмә бакчалары бар иде. Шуңа күрә ансарлар аның бер өлешен мөһаҗир сәхабәләренә ел саен уңышларының яртысын бирү шарты белән бирделәр. Шулай итеп, мөһаҗирләр ансарларга эш һәм ризык белән түләделәр». Әнәс бин Малик яки гадәттә Өмм Сөләйм дип аталган нәрсә, һәм Әнәснең апасы Габдулла бин Әбу Талха Әнәс үзенең хөрмә бакчасын Аллаһ пәйгамбәренә (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) бирде, аннары ул аны Усама бин Зәйднең әнисенең колы Өмм Айманга бирде. Ибн Шиһаб болай диде: «Шуннан соң Әнәс бин Мәлик миңа Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) Хайбар сугышыннан кайткач, Мәдинәгә кайтуын, ә мөһаҗирләр ансарлар биргән хөрмә бакчасын кире кайтаруларын хәбәр итте». Ибн Шиһаб болай диде: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) шулай ук хөрмә бакчасын әниемә кайтарды, һәм ул (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) хөрмә бакчасының бер өлешен Өмм Әйманга да бирде». Ибн Шиһаб болай диде: «Өмм Әйман белән проблема шунда ки, Өмм Әймән белән проблема шунда ки, Өмм Әймән бин Зәйд Хәбәшстан килгән Абдулла бин Габдел Мутталибның хезмәтчесе булган. Рәсүлнең әнисе Әминә Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) әтисе үлгәннән соң аны тапкач, аны Өмм Әймән тәрбияләгән, ул (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) үскәнче, аннары азат ителгән һәм Зәйд бин Харисәгә кияүгә чыккан». Өммү Әйман Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) үлгәннән соң биш ел үткәч вафат булды.