Imam Bukhari : 964
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَالْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ أَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَإِنَّ قُرَيْشًا أَبْطَئُوا عَنْ الْإِسْلَامِ فَدَعَا عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَتَّى هَلَكُوا فِيهَا وَأَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْعِظَامَ فَجَاءَهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ جِئْتَ تَأْمُرُ بِصِلَةِ الرَّحِمِ وَإِنَّ قَوْمَكَ هَلَكُوا فَادْعُ اللَّهَ فَقَرَأَ{ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ }ثُمَّ عَادُوا إِلَى كُفْرِهِمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى{ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ }يَوْمَ بَدْرٍقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَزَادَ أَسْبَاطٌ عَنْ مَنْصُورٍ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسُقُوا الْغَيْثَ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ سَبْعًا وَشَكَا النَّاسُ كَثْرَةَ الْمَطَرِ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَانْحَدَرَتْ السَّحَابَةُ عَنْ رَأْسِهِ فَسُقُوا النَّاسُ حَوْلَهُمْ
[Muhammad bin Kathir]-ek [Sufyan]-ek [Mansur] eta [Al A'masy]-k [Abu Adl Dluha]-k [Masyruq]-ek esan zigun: 'Behin [Ibn Mas'ud]-ekin elkartu nintzen, eta orduan esan zuen: 'Quraysh-ek Islama baztertu dute, eta gero, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak zigorra jasan zezaten otoitz egin zuen. Beraz, gosete bat izan zen landare bizirik ez zegoenean, beraz, azala, sarraskia eta gauza ustelak jan zituzten. Orduan, Abu Sufyan etorri zitzaion eta esan zion: 'Oi Muhammad, jendeari adiskidetasuna jarraitzeko agindua ematera etorri zara, orain zure herria hil da. Beraz, eskatu Alahi!'. Ondoren, bertso hau irakurri zuen: '-Beraz, itxaron zeruak laino garbi bat ekartzen duen eguna-' -Qs. Adl Dlukhaan: 10-. Baina gero beren sinesgaiztasunera itzuli ziren. Beraz, haren hitzetan bezala gertatu zen: '-Gogoratu- kolpe gogor batekin jo genituen eguna'. Egia esan, gu gara erantzun-emaileak-' -Galderak. Adl Dlukhaan: 16-. Hain zuzen ere, Badr-eko guduan. Abu 'Abdullah-ek esan zuen; [Asbath]-ek [Mansur]-engandik gaineratu zuen: 'Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek otoitz egin zuen euri-ura lortu arte, eta euriak zazpi egunez estali zituen. Orduan, jendea kexatu egin zen etengabeko eurite handiengatik. Ondoren, otoitz egin zuen: 'Ene Ala, bidali euria gure inguruan eta ez egin kalterik'. Beraz, hodeiak kendu ziren bere buruaren gainetik, eta jendeak ura hartu zuen inguruko guztietatik'.