Imam Bukhari : 964

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَالْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ أَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَإِنَّ قُرَيْشًا أَبْطَئُوا عَنْ الْإِسْلَامِ فَدَعَا عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَتَّى هَلَكُوا فِيهَا وَأَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْعِظَامَ فَجَاءَهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ جِئْتَ تَأْمُرُ بِصِلَةِ الرَّحِمِ وَإِنَّ قَوْمَكَ هَلَكُوا فَادْعُ اللَّهَ فَقَرَأَ{ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ }ثُمَّ عَادُوا إِلَى كُفْرِهِمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى{ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ }يَوْمَ بَدْرٍقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَزَادَ أَسْبَاطٌ عَنْ مَنْصُورٍ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسُقُوا الْغَيْثَ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ سَبْعًا وَشَكَا النَّاسُ كَثْرَةَ الْمَطَرِ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَانْحَدَرَتْ السَّحَابَةُ عَنْ رَأْسِهِ فَسُقُوا النَّاسُ حَوْلَهُمْ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ ქათირმა] [სუფიანიდან] გვითხრა [მანსურმა] და [ალ ამასიმ] [აბუ ადლ დლუჰასგან] [მასირუქიდან] თქვეს: „ერთხელ შევხვდი [იბნ მასუდს], შემდეგ მან თქვა: „ყურეიშებმა თავი დაანებეს (უარყვეს) ისლამს, შემდეგ წინასწარმეტყველმა სალაჰილალამ დაისაჯა, რომ ისინი დატანჯული იქნებოდნენ. ასე რომ, იყო შიმშილი, როდესაც არ არსებობდა ცოცხალი მცენარეები, ამიტომ ისინი ჭამდნენ კანს, ლეშის და დამპალ ნივთებს. შემდეგ აბუ სუფიანი მივიდა მასთან და უთხრა: "ო მუჰამედ, შენ მოხვედი, რომ ხალხს უბრძანო მეგობრობის გაგრძელება, ახლა შენი ხალხი დაიღუპება. ამიტომ სთხოვე ალლაჰს!" შემდეგ მან წაიკითხა ლექსი: „მაშ, დაელოდეთ იმ დღეს, როცა ცას წმინდა ნისლი მოაქვს)“ (სს. ადლ დლუხაან: 10). მაგრამ შემდეგ ისინი დაუბრუნდნენ თავიანთ ურწმუნოებას. ასე მოხდა, როგორც მის სიტყვებში: „(გახსოვდეთ) დღე (როცა) ჩვენ მათ მძიმე დარტყმა მივაყენეთ. მართლაც, ჩვენ ვართ ჯილდოები)“ (ქს. ადლ დლუხაან: 16). კერძოდ, ბადრის ბრძოლის დროს." თქვა აბუ აბდულამ; [ასბატმა] დაამატა [მანსურიდან]: "ასე რომ, რასულულა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამი ლოცულობდა მანამ, სანამ წვიმის წყალი არ მიიღეს, და წვიმამ დაფარა ისინი შვიდი დღის განმავლობაში. შემდეგ ხალხი ჩიოდა უწყვეტი ძლიერი წვიმის გამო. შემდეგ მან ილოცა: "ო, ალლაჰ, გთხოვ, წვიმა გამოგვიგზავნე და არ დაგვიშავო". ამიტომ ღრუბლები ამოიღეს მის თავზე და ხალხმა ირგვლივ წყალი იპოვა“.