Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
Гуфта шуд ба мо [Аффон] Ба мо [Ҳаммад] аз [Собит] аз [Анас] зане буд, ки ақлаш дуруст набуд ва гуфт; Эй Расули Худо, ман ниёз дорам. Сипас - Расули Худо (с) фармуд: «Эй Умми Фулон, ба роње, ки хоҳї, бирав!» Пас Расули Худо (с) бо ў истода, бо ў суњбат карданд, то кори он зан ба охир расад.