Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
Estis rakontite al ni ['Affan]. Estis rakontite al ni [Hammad] de [Thabit] de [Anas], ke virino, kies menso ne estis sana, diris: Ho Mesaĝisto de Alaho, mi havas bezonon. Tiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Ho Umm Fulan, prenu la vojon, kiun vi deziras'. Kaj la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) staris kun ŝi kaj parolis kun ŝi ĝis ŝi finis sian aferon.