Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
Ne l’é stæto dito [’Affan] Ne l’é stæto dito [Hammad] da [Thabit] da [Anas] che gh’ea unna dònna che a seu mente a no l’ea do tutto giusta e a l’à dito; O Messaggê de Allah, gh'ò un beseugno. Allora -O Rasulullah- o l'à dito: 'O Umm Fulan, piggiâ o cammin che ti veu' alloa -o Rasulullah- o s'é misso in pê con lê e o l'à parlou con lê fin à quande o travaggio da -dònna o l'é finio.