Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
A nus è stât contât [‘Affan] A nus è stât contât [Hammad] di [Thabit] di [Anas] che e jere une femine che no veve la ment dal dut juste e e diseve; O Messazîr di Allah, o ai un bisugn. Po dopo -Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam- al disè: ‘O Umm Fulan, cjape la strade che tu volis’ alore -Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam- al si è metût in pins cun jè e al à fevelât cun jè fin che il afâr de -femine- al jere finît.