Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
म्हानै बतायो गयो है [अफ्फान] म्हानै बतायो गयो है [हम्मद] [थाबित] सूं [अनास] एक लुगाई ही जिणरो दिमाग ठीक कोनी हो अर वा कैयो; हे अल्लाह रा रसूल, मन्नै एक जरूरत है। फेर -रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु 'अलेहि वसल्लम- बोल्या: 'हे उम्म फुलान, थारी मनचाही राह पकड़ो' फेर -रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु 'अलेहि वसल्लम- उणरै सागै खड़यो होयो अर उणरै साथै बात करी जद तांई -लुगाई रो काम खत्म नीं हुयो।