Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
Беҙгә [Аффанға] әйтелде Беҙгә [Хәммәдкә] [Сәбиттән] [Әнәскә] бер ҡатын бар ине, уның аҡылы бөтөнләй дөрөҫ түгел ине һәм әйтте; Эй, Аллаһ Рәсүле, минең бер мохтажлығым бар. Шунан -Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм-: «Эй, Өммө Фүлән, үҙең теләгән юлдан бар», - тигән, шунан -Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм- уның янында тороп, -ҡатындың эше бөткәнсе һөйләшкән.