Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
L’è stà dit a noi [‘Affan] L’è stà cuntà a noi [Hammad] de [Thabit] de [Anas] che g’hera una dònna che la ment l’era minga propri giüsta e la diseva; O Messagger de Allah, g’ho un bisogn. Poeu -Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam- g’ha dit: 'O Umm Fulan, ciapa el camin che te vœut' pö -Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam- l’è stà cun lee e g’ha parlà cun lee fin che l’affar de la dònna l’è stà finì.