Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Ahmad : 13535حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي إِلَى أَيِّ الطَّرِيقِ شِئْتِ فَقَامَ مَعَهَا يُنَاجِيهَا حَتَّى قَضَتْ حَاجَتَهَا
Na faamatala mai ia i matou ['Affan] Na faamatala mai ia i matou [Hammad] mai ia [Thabit] mai ia [Anas] o se fafine e le o faatulagaina lona mafaufau na fai mai: Le Avefeau a Allah, o loo ia te a’u se manaoga. Ona fai mai lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah): 'Umm Fulan, ia e savali i le ala e te mana’o ai' ona tutu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) faatasi ma ia ma talanoa atu ia te ia seia oo ina mae’a lana mataupu.