Doa I'tidal - 1: SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH ... ALLAHUMMA RABBANA LAKAL HAMDU

Imam Ahmad : 9474

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلَاةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنْ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ

Беҙгә [Хәжәж] әйтте [Ләйетс] миңә [Ғүкәйл бин Халид] [Ибн Шиһабтан] әйтте, тип әйтте; миңә [Әбү Бәкер бин Әбдүррәхмән бин Әл-Харитҡа] [Әбү Һөрәйрәнең] әйткәнен ишеткәнен әйткән; «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм, намаҙ уҡырға торғанда, торғанда тәкбир яһаны, һуңынан йүккәндә тәкбир әйтте, һәм ул: СӘМИҒӘ АЛЛАХҺУ ЛИМАН ХӘМИДӘ -Аллаһ Уны маҡтағандарҙың маҡтауын ишетһен- рәҡүүҙән һуң арҡаһын күтәргәндә», — тине. Һәм шул баҫып торғанда ул: РАББАНА ЛӘКӘЛ ХӘМДҮ -Эй, беҙҙең Рабб, Һиңә бөтә маҡтау-, шунан сәждәгә төшкәндә тәкбир әйтте, шунан башын күтәргәндә тәкбир әйтте, шунан тағы сәждәгә төшкәндә тәкбир әйтте, шунан башын күтәргәндә тәкбир әйтте. Һәм ул һәр рәҡәғәт намаҙ өсөн, намаҙ тамамланғансы шулай эшләне, ултырғандан һуң ике рәҡәғәттән торғас, тәкбир әйтте».