Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَلَى ثَقُلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ قَالَتْ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَجُلًا رَقِيقًا يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ قَالَتْ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَقَالَ لَهُمَا أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهُوَ قَائِمٌ بِصَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَاتِ فَعَرَضْتُ حَدِيثَهَا عَلَيْهِ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ

Esan digu [Ahmad bin Abdullah bin Yunus]-ek [Zaidah]-ek [Musa bin Abi Aisyah]-ek [Ubaidullah bin Abdullah-engandik] esan zuela: '[Aisyah] bisitatu nuen, eta gero esan nion: 'Esango al didazu Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-en gaixotasunari buruz?'. Hark erantzun zuen: 'Bai, egiten dut'. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam nekatuta sentitzen zen - gaixorik zegoelako - eta gero galdetu zuen: 'Jendeak elkarrekin otoitz egiten al du?'. Guk erantzun genion: 'Ez, zure zain daudelako, Allahren Mezularia'. Esan zuen: 'Jarri ura niretzat ontzi batean'. Gero egin genuen, gero dutxatu egin zen eta gero zutik jartzen hasi zen, gero zorabiatu egin zen eta gero konortea berreskuratu zuen, eta gero galdetu zuen: 'Jendeak elkarrekin otoitz egin al du?'. Guk erantzun genion: 'Oraindik ez, zure zain daude, Allahren Mezularia'. Berriro esan zuen: 'Jarri ura niretzat ontzian'. Gero egin genuen, gero dutxatu egin zen, gero esnatzen hasi zen, gero berriro zorabiatu zen, gero konorterik gabe esnatu zen. Gero galdetu zuen: «Jendeak otoitz egin al du?». Guk erantzun genion: «Oraindik ez, zure zain daude, Alaren Mezularia». Berriro esan zuen: «Jarri ura niretzat ontzian». Gero egin genuen, gero dutxatu egin zen, gero esnatzen hasi zen, gero berriro zorabiatu zen, gero konorterik gabe esnatu zen». Gero galdetu zuen: «Jendeak otoitz egin al du?». Guk erantzun genion: «Oraindik ez, zure zain daude, Alaren Mezularia». Berriro esan zuen: «Jarri ura niretzat ontzian». Gero egin genuen, gero dutxatu egin zen, gero esnatzen hasi zen, gero berriro zorabiatu zen, gero konorterik gabe esnatu zen». Aisyahek esan zuen: «Jendea bildu zen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam itxaroteko meskitan, azken arratsaldeko otoitzerako». Aisyahek berriro esan zuen: «Orduan, Alaren Mezulariak mezulari bat bidali zion Abu Bakrri jendea otoitzean gidatzeko». Orduan, pertsona Abu Bakrrengana joan eta esan zion: «Alaren Mezulariak herria gidatzeko otoitz egiteko agindu dizu». Beraz, Abu Bakr-ek esan zuen -gizon ahula izan arren-, hau da, sentibera-, «Oi Umar, otoitz egin herria gidatzeko». Aisyah-ek berriro esan zuen: «Umarrek ere esan zuen: «Horretarako eskubide gehiago duzu». Aisyah-ek esan zuen: «Orduan, Abu Bakr-ek egun hartan gidatuz otoitz egin zuen, eta gero Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam kezkatuta sentitu zen bere baitan, eta bi gizon bizkarrean zituela atera zen, horietako bat al-Abbas zen eguerdiko otoitzetarako, Abu Bakr herria gidatzen ari zen bitartean. Abu Bakr-ek ikusi zuenean, berehala erretiratu zen. Orduan, Profetak seinalea eman zion ez atzera egiteko. Eta Ala-ren Mezulariak esan zien berari laguntzen zioten bi pertsonei: «Eser nazazue haren ondoan». Orduan biak Abu Bakr-en ondoan eseri ziren, une hartan Abu Bakr-ek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en otoitz egin zuen bitartean jendea Abu Bakr-en otoitzean otoitz egiten ari zen bitartean, eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eserita otoitz egin zuen. [Ubaidullah-ek] esan zuen: «[Abdullah bin Abbas] ezagutu nuen, eta orduan esan nion: 'Azalduko dizut Aisyah-ek Profeta sallallaahu'alaihiwasallam-en gaixotasunari buruz esan zidan haditha'. Beraz, esan zuen: 'Esadazu'. Orduan haditha azaldu nion. Beraz, gertatu zen ez zuela Aisyah-en haditha batere ukatu. Galdetu zuen: 'Aisyah-ek Profeta al-Abbas-ekin batera babestu zuen gizonaren izena aipatu al zuen?'. Nik erantzun nion: 'Ez'. Hark esan zuen: 'Ali da'.