Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ قَالَتْ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ قَالَتْ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ بِأَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَجُلًا رَقِيقًا يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ قَالَتْ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ قَالَتْ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَقَالَ لَهُمَا أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهُوَ قَائِمٌ بِصَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَاتِ فَعَرَضْتُ حَدِيثَهَا عَلَيْهِ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا فَقَالَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ

Esan zigun [Ahmad bin Yunus]-ek esan zigun [Zaidah]-ek esan zigun [Musa bin Abu Aisyah]-ek ['Ubaidullah bin Abdullah]-engandik esan zigun; [Aisyah]-rengana joan nintzen eta esan nion: 'Esango al didazu Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en gaixotasunari buruz?' Aisyah-ek erantzun zuen: 'Bai'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek egoera oso zaila zela sentitu zuen, eta gero esan zuen: 'Jendeak otoitz egin al du?' Orduan esan genion: 'Oraindik ez, zure zain daude, Allahren Mezularia!' Orduan esan zuen: 'Ekarri ura ontzi batean!' Aisyah-ek esan zuen: 'Orduan egin genuen'. Gero dutxatu egin zen, baina zutik jartzear zegoenean zorabiatu egin zen, gero konortea berreskuratu zuen eta esan zuen: 'Jendeak otoitz egin al du?' Orduan esan genion: 'Oraindik ez, zure zain daude, Allahren Mezularia!' Esan zuen: 'Ekarri ura ontzi batean!' Eta egin genuen. Gero zutitu eta berriro zorabiatu zen, eta konortea berreskuratu zuenean galdetu zuen: "Jendeak otoitz egin al du?". Orduan esan genuen: "Ez, zure zain daude, Allahren Mezularia!". Aisyah-k esan zuen: "Jendea meskitan zegoen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en zain Isha otoitza egiteko". Aisyah-k jarraitu zuen: "Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek norbait bidali zuen Abu Bakr-ekin biltzera, jendearekin otoitz egin zezan. Orduan, mezularia etorri zitzaion eta esan zion: "Egia esan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek agindu dizu jendea otoitzean gidatzeko". Orduan, Abu Bakr jatorrak esan zuen: "Umar, otoitz egin jendearekin!". Orduan, Umarrek esan zion: "Horretarako eskubide gehiago duzu". Aisha-k esan zuen: "Abu Bakr-ek jendea otoitzean gidatu zuen hainbat egunez". Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek arintasuna sentitu zuen bere baitan, eta gero irten zen, bi gizonek lagunduta, horietako bat Al Abbas zena, eguerdiko otoitzak egitera, Abu Bakr-ek jendea otoitzean gidatzen zuen bitartean. Abu Bakr-ek ikusi zuenean, atzera egin nahi izan zuen, baina sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak keinu bat eman zion atzera ez egiteko. Gero, berari laguntzen zioten bi pertsonei esan zien: "Eser nazazue haren ondoan". Gero, Abu Bakr-en ondoan eserarazi zuten. Aisyah-ek bere istorioa jarraitu zuen: "Orduan, Abu Bakr-ek zutik otoitz egin zuen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren otoitzaren ondoren, jendeak Abu Bakr-en otoitzaren ondoren otoitz egiten zuen bitartean, eta une hartan Profetak eserita otoitz egin zuen". Ubaidullah-ek esan zuen: «Orduan [Abdullah bin Abbas-engana] joan nintzen eta esan nion: «Kontatuko al dizut Aishak Allahren Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) gaixotasunari buruz esandakoa?». Orduan erantzun zuen: «Esan!». Aisyah-ren istorioa kontatu nion, eta ez zuen batere ukatu, esan zuen soilik: «Aipatu al dizu Al Abbas-ekin zegoen pertsona?». Beraz, «Ez» erantzun nion. Orduan, esan zuen: «Gizon hori Ali bin Abu Talib da».