Ar Rahim

Imam Bukhari : 2467

حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَأَفْهَمَنِي بَعْضَهُ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِنْهُ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ أَوْعَى مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتُ لَهُ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي عَنْ عَائِشَةَ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا زَعَمُوا أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا مَعَهُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزَاةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَهُ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجٍ وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ أَظْفَارٍ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ فَأَقْبَلَ الَّذِينَ يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يَثْقُلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ وَإِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ حِينَ رَفَعُوهُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ فَاحْتَمَلُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنْزِلَهُمْ وَلَيْسَ فِيهِ أَحَدٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ فَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونَنِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ غَلَبَتْنِي عَيْنَايَ فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي وَكَانَ يَرَانِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ يَدَهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُعَرِّسِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ بِهَا شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ مِنْ قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ وَيَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَرَى مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَمْرَضُ إِنَّمَا يَدْخُلُ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ حَتَّى نَقَهْتُ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ مُتَبَرَّزُنَا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي الْبَرِّيَّةِ أَوْ فِي التَّنَزُّهِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ بِنْتُ أَبِي رُهْمٍ نَمْشِي فَعَثَرَتْ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا فَقَالَتْ يَا هَنْتَاهْ أَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالُوا فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَقَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ ائْذَنْ لِي إِلَى أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي مَا يَتَحَدَّثُ بِهِ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَى نَفْسِكِ الشَّأْنَ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا أَكْثَرْنَ عَلَيْهَا فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَلَقَدْ يَتَحَدَّثُ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبِتُّ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ فَأَمَّا أُسَامَةُ فَأَشَارَ عَلَيْهِ بِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ لَهُمْ فَقَالَ أُسَامَةُ أَهْلُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا نَعْلَمُ وَاللَّهِ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَسَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ يَا بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ فِيهَا شَيْئًا يَرِيبُكِ فَقَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ مِنْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا قَطُّ أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ الْعَجِينِ فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ يَوْمِهِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَعْذُرُنِي مِنْ رَجُلٍ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا وَاللَّهِ أَعْذُرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا فِيهِ أَمْرَكَ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ فَقَالَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ وَاللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَنَزَلَ فَخَفَّضَهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ وَبَكَيْتُ يَوْمِي لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ فَأَصْبَحَ عِنْدِي أَبَوَايَ وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا حَتَّى أَظُنُّ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي إِذْ اسْتَأْذَنَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مِنْ يَوْمِ قِيلَ فِيَّ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ مَكَثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي شَيْءٌ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِنْهُ قَطْرَةً وَقُلْتُ لِأَبِي أَجِبْ عَنِّي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا أَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لِأُمِّي أَجِيبِي عَنِّي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا قَالَ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا أَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَأَنَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ لَا أَقْرَأُ كَثِيرًا مِنْ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ إِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمْ سَمِعْتُمْ مَا يَتَحَدَّثُ بِهِ النَّاسُ وَوَقَرَ فِي أَنْفُسِكُمْ وَصَدَّقْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي بَرِيئَةٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَبَرِيئَةٌ لَا تُصَدِّقُونِي بِذَلِكَ وَلَئِنْ اعْتَرَفْتُ لَكُمْ بِأَمْرٍ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي بَرِيئَةٌ لَتُصَدِّقُنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا إِلَّا أَبَا يُوسُفَ إِذْ قَالَ{ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ }ثُمَّ تَحَوَّلْتُ عَلَى فِرَاشِي وَأَنَا أَرْجُو أَنْ يُبَرِّئَنِي اللَّهُ وَلَكِنْ وَاللَّهِ مَا ظَنَنْتُ أَنْ يُنْزِلَ فِي شَأْنِي وَحْيًا وَلَأَنَا أَحْقَرُ فِي نَفْسِي مِنْ أَنْ يُتَكَلَّمَ بِالْقُرْآنِ فِي أَمْرِي وَلَكِنِّي كُنْتُ أَرْجُو أَنْ يَرَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّوْمِ رُؤْيَا يُبَرِّئُنِي اللَّهُ فَوَاللَّهِ مَا رَامَ مَجْلِسَهُ وَلَا خَرَجَ أَحَدٌ مِنْ

Mae wedi dweud wrthym [Abu Ar Rabi' Sulaiman bin Daud] a bod [Ahmad] wedi rhoi rhywfaint o ddealltwriaeth i mi, wedi dweud wrthym [Fulaih bin Sulaiman] gan [Ibnu Syihab Az Zuhriy] gan ['Urwah bin Az Zubair] a [Sa'id bin Al Musayyab] a ['Alqamah bin Waqashsh Al Laitsiy] a ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Uqbah] gan ['Aisyah radiallahu 'anha] gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam pan ddywedodd y cyhuddwyr wrthi yr hyn a ddywedasant yna glanhaodd Allah hi o'r enllibus ffiaidd hwn. Dywedodd Az Zuhriy; a dywedodd pob un ohonynt gasgliad o straeon 'Aisyah wrthyf, roedd rhai ohonynt yn fwy cywir nag eraill ac roedd eu straeon yn gryfach, yna edrychais ar hadith pob un ohonynt a ddywedasant wrthyf gan 'Aisyah. Mae'r hadithiau hyn yn atgyfnerthu ei gilydd, maen nhw'n honni bod 'Aisyah radiallahu 'anha wedi dweud: 'Roedd Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam pan oedd yn bwriadu mynd ar daith, tynnodd goelbren ymhlith ei wragedd. Os daw enw un ohonyn nhw allan, mae'n golygu ei fod yn teithio gydag Ef. Un diwrnod tynnodd lawer o enwau i ni ar gyfer rhyfel yr oedd yn ei gynnal, felly daeth fy enw i allan nes i mi gymryd rhan gydag ef ar ôl i adnod yr hijab gael ei datgelu, cefais fy nghymryd i dŷ bach a'm rhoi y tu mewn iddo. Gadawon ni, nes pan oedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi gorffen y rhyfel dychwelon ni adref. Pan oedd bron yn agos at Medina, cyhoeddodd y byddai'n ymddeol am y noson. Felly gadewais y foment pan stopiodd ef a'i entourage a cherddais nes i mi adael y milwyr. Ar ôl i mi orffen cyflawni fy anghenion, dychwelais i'r grŵp ond teimlais fy mrest a chanfod bod fy mwclis wedi'i wneud o agat wedi cwympo. Felly es yn ôl i chwilio am fy mwclis. Yna arweiniodd y dynion a oedd wedi fy nhynnu â'r camel yn ôl, gan dybio fy mod i eisoes y tu mewn i'r camel. Yn wir, yn y dyddiau hynny, roedd menywod yn ysgafn, nid yn drwm, ac nid oeddent yn bwyta cig; dim ond tamaid o fwyd a fwytaent, fel na allai pobl wahaniaethu pwysau camel wrth ei godi p'un a oedd menyw y tu mewn ai peidio. Roeddwn i'n fenyw ifanc ar y pryd. Felly fe arweiniasant y camelod a cherdded. A dim ond ar ôl i'r milwyr basio y cefais fy mwclis yn ôl. Felly es i'r lle lle'r oedd y grŵp wedi stopio, ond nid oedd neb yno, yna dychwelais i'r lle roeddwn wedi stopio, gan obeithio y byddent yn sylweddoli fy mod i ar goll ac yn dod yn ôl ataf. Pan eisteddais i lawr, roeddwn i mor gysglyd nes i mi syrthio i gysgu o'r diwedd. Sufwan bin Al Mu'aththol as-Sulamiy adz-Dzakwan oedd o'r tu ôl i'r grŵp o filwyr nes iddo ddod i ble roeddwn i a gweld arwyddion o rywun yn cysgu. Felly daeth ataf. Cyn i adnod yr hijab gael ei datgelu, roedd wedi fy ngweld. Deffrais gyda chwiban pan stopiodd ei farch a'i gostwng er mwyn i mi allu ei farchogaeth, yna fe'i harweiniodd nes i ni allu dal i fyny â'r grŵp ar ôl iddyn nhw stopio i orffwys pan oedd y dydd ar ei anterth. Felly pwy bynnag a fu farw oedd wedi'i dynghedu. A'r person a chwaraeodd ran wrth ledaenu'r cyhuddiad oedd Abdullah ibn Ubay ibn Salul. Cyrhaeddon ni Medina a dioddefais o salwch am fis tra dechreuodd pobl gael eu dylanwadu gan y newyddion ffug hwn - y cyhuddiad - a gadawon nhw fi yn fy nghyflwr sâl, yn enwedig gan na welais gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam y tynerwch rwy'n ei gael fel arfer pan fyddaf yn sâl. Dim ond ymweld â mi a'm cyfarch a gofyn am fy nghyflwr trwy ystumio yn unig y gwnaeth tra nad oeddwn yn ymwybodol o'r hyn oedd yn digwydd. Hyd nes i mi wella'n raddol o fy salwch, es allan gydag Umm Misthoh i'r lle lle rydym fel arfer yn ymlacio ein hunain. Ni fyddem yn mynd allan yno ac eithrio yn y nos, roedd hyn cyn i ni gymryd y gorchudd yn agos at ein tŷ, ein harfer ar y pryd oedd arfer yr Arabiaid gynt - Arabiaid traddodiadol - pan fyddent y tu allan i'r tŷ neu mewn cae agored. Felly, roeddwn i ac Umm Misthoh bint Abi Ruhum yn cerdded ac fe lithrodd hi oherwydd ei dilledyn a melltithio: 'Gwae Misthoh!' Dywedais i: 'Mae'r hyn a ddywedaist ti yn wirioneddol ddrwg. Ydych chi'n beirniadu rhywun a gymerodd ran ym Mrwydr Badr?' Dywedodd hi: 'O fy arglwyddes, onid wyt ti wedi clywed beth maen nhw'n ei drafod?' Yna lledaenodd newyddion ffug i mi - cyhuddiadau ffiaidd -. Cynyddodd y digwyddiad hwn fy mhoen hyd yn oed yn fwy na'r boen roeddwn i eisoes yn ei deimlo. Pan ddychwelais i'm tŷ, daeth Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) i mewn i'm cyfarfod, cyfarchodd fi, a dywedodd: 'Sut wyt ti?' Atebais i: 'Rhowch ganiatâd i mi fynd adref at fy rhieni.' 'Dywedodd Aisha: 'Ar y pryd roeddwn i eisiau ceisio cadarnhad gan fy rhieni.' Felly rhoddodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) ganiatâd i mi, ac es i at fy rhieni a gofyn i'm mam: 'Am beth mae'r bobl yn siarad?' Atebodd fy mam: 'O blentyn, cymerwch y mater hwn sy'n digwydd i ti yn ysgafn.' Yn wir, wrth Allah, mae'n brin iawn i fenyw fyw gyda gŵr y mae hi'n ei garu er bod ganddo wraig arall, ond bydd y gwragedd eraill yn lledaenu ei warth.' Dywedais i: 'Subhanallah, a yw pobl wir yn trafod y mater hwn?' Dywedodd Aisyah: 'Felly treuliais y noson honno tan y bore gyda dagrau na allent ddisgyn mwyach oherwydd eu bod wedi rhedeg allan ac ni allwn gysgu o'i herwydd tan yn y bore, galwodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ar 'Ali bin Abi Talib ac Usamah bin Zaid pan nad oedd y datguddiad wedi dod i lawr eto i'w gwahodd i drafod y cynllun i ysgaru ei wragedd. O ran Usamah, fe arwyddodd iddo gyda'r hyn a wyddai'n union oherwydd ei gariad at deulu Negesydd Allah. Dywedodd Usamah: 'Teulu Eich Mawrhydi, O Negesydd Allah, wrth Allah nid ydym yn gwybod dim byd ond daioni yn unig'. Yn y cyfamser dywedodd 'Ali bin Abi Talib: 'O Negesydd Allah, ni fydd Allah yn poeni Eich Mawrhydi oherwydd bod llawer o fenywod eraill heblaw ef a gofynnwch i'w gyfeillion benywaidd a fydd yn cadarnhau Eich Mawrhydi'. Felly galwodd y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ar Barirah a dweud: 'O Barirah, a welwch chi rywbeth yn Aisha yr ydych chi'n ei amau?' Atebodd Barirah: 'Wrth yr Un a anfonodd Ei Fawrhydi yn gywir, nid wyf erioed wedi gweld unrhyw warth yn Aisyah y gallwn ei ddefnyddio i ddatgelu ei gwarth, hyd yn oed os gwelais unrhyw beth ynddi nid oedd yn ddim mwy na pheth bach, pan oedd hi'n ifanc iawn unwaith y syrthiodd i gysgu wrth ofalu am ei thoes bara, yna daeth da byw a bwyta'r toes'. Felly un diwrnod safodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam i fyny i ofyn i 'Abdullah bin Ubay bin Salul fod yn gyfrifol. Dywedodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno): “Pwy all fy nwyn i gyfrif am rywun rydw i wedi clywed sydd wedi brifo fy nheulu?” Wrth Allah, nid wyf yn gwybod dim am fy nheulu heblaw daioni. Maen nhw wedi sôn am ddyn - sy'n golygu Shofwan, y mae sôn ei fod wedi cael perthynas - nad wyf yn ei adnabod heblaw daioni, nad yw byth yn dod at fy nheulu ond sydd bob amser gyda mi.” Felly cododd Sa’d bin Mu’adh a dweud: “O Negesydd Allah, byddaf yn dial am y sarhad hwn i chi. Pe bai o lwyth Aus, byddem yn torri ei wddf i ffwrdd, a phe bai o’n brodyr, llwyth Khazraj, gorchmynnwch i ni, byddem yn sicr o gyflawni eich gorchymyn.” Yna cododd Sa’d bin ‘Ubadah, arweinydd llwyth Khazraj, a oedd wedi bod yn berson cyfiawn o’r blaen ond a gafodd ei gario i ffwrdd gan lwytholdeb y diwrnod hwnnw: “Rydych chi’n dweud celwydd, ni fyddwch byth yn gallu ei ladd ac ni fyddwch yn gallu ei ddial.” Yna cododd Usaid bin Hudhoir a dweud: 'Yn wir, chi yw'r un sy'n dweud celwydd, byddwn yn sicr o'i ladd. Yn wir, rydych chi wedi dod yn rhagrithiwr oherwydd eich bod chi'n amddiffyn y rhagrithwyr.' Felly bu rhyfel geiriau rhwng llwythau Aus a Khazraj nes eu bod nhw eisiau mynegi eu dicter tra bod Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam yn dal i sefyll ar y pulpud nes iddo ddod i lawr o'r diwedd a'u tawelu nes iddyn nhw ddod yn dawel o'r diwedd ac yntau'n dawel. Felly criais drwy'r dydd nes na allai fy nagrau ddisgyn mwyach oherwydd eu bod yn sych ac ni allwn gysgu oherwydd hynny nes o'r diwedd bod fy rhieni wrth fy ochr tra roeddwn i wedi crio am ddwy noson ac un diwrnod nes i mi feddwl y byddai fy nghalon yn torri.' Dywedodd Aisha: 'Tra roedd fy rhieni'n eistedd yn fy ymyl tra roeddwn i'n parhau i grio, yn sydyn gofynnodd menyw o'r Ansar ganiatâd i fynd i mewn, felly caniateais iddi ac yna eisteddodd a chrio gyda mi. Pan oeddwn mewn sefyllfa fel 'na, yn sydyn daeth Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ac eisteddodd i lawr, ond ni eisteddodd yn fy ymyl fel pan gyfleuodd yr hyn a ddigwyddodd i mi o'r blaen, er bod y digwyddiad hwn wedi mynd heibio ers mis ac nad oedd y datguddiad wedi dod i lawr eto i egluro'r mater hwn a ddigwyddodd i mi.' Dywedodd Aisyah: 'Felly tystiodd ei fod wedi darllen dwy frawddeg o'r shahadah ac yna dywedodd: 'O 'Aisyah, yn wir mae newyddion wedi cyrraedd fi amdanoch chi fel hyn a fel hyn. Os ydych chi'n lân ac yn ddieuog, bydd Allah yn bendant yn eich glanhau. Fodd bynnag, os byddwch chi'n syrthio i bechod yna gofynnwch i Allah am faddeuant ac edifarhewch iddo oherwydd os yw gwas yn cyfaddef ei fod wedi pechu ac yna'n edifarhau yna bydd Allah yn bendant yn derbyn ei edifeirwch'. Ar ôl i Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam orffen ei frawddeg, sychodd fy nagrau nes na allwn deimlo un diferyn. Yna dywedais wrth fy nhad: 'Atebwch Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam amdanaf i'. Dywedodd fy nhad, "Wrth Allah, dydw i ddim yn gwybod beth i'w ddweud wrth Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno)." Yna dywedais wrth fy mam, "Atebwch Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) amdanaf i ynglŷn â'r hyn y mae newydd ei ddweud." Dywedodd fy mam, "Wrth Allah, dydw i ddim yn gwybod beth i'w ddweud dywedwch wrth Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno). 'Dywedodd Aisha, "Dim ond merch ifanc ydw i ac nid wyf yn darllen llawer o'r Qur'an." Dywedais i, "Wrth Allah, rwy'n gwybod eich bod wedi clywed yr hyn y mae'r bobl yn ei ddweud ac rydych wedi'i gymryd i'ch calonnau a'i gredu. Pe bawn i'n dweud wrthych fy mod i'n bur, a thrwy Allah, mae'n gwybod fy mod i'n bur, ni fyddech chi'n fy nghredu yn hyn. Ac os cyffesaf i chi am y mater hwn, tra bod Allah yn gwybod fy mod i'n bur, byddech chi'n sicr o'm credu ynddo." Wrth Allah, nid wyf yn gweld unrhyw enghraifft rhyngof fi a chi ac eithrio enghraifft tad y Proffwyd Yusuf pan ddywedodd: "Byddwch yn amyneddgar gydag amynedd da, ac Allah yw'r Un i geisio cymorth o bopeth rydych chi'n ei ddisgrifio." -QS. Yusuf 18-. Yna ar ôl hynny es i'm gwely gan obeithio y byddai Allah yn fy nglanhau, ond wrth Allah, nid oeddwn yn disgwyl y byddai Allah yn anfon datguddiad i lawr am y mater hwn a ddigwyddodd i mi. Oherwydd nid yw'n briodol i'r Qur'an gael ei ddatgelu i drafod y mater hwn i mi. Ond dim ond gobeithio oeddwn i y byddai Negesydd Allah shallallahu 'alaihi wasallam yn derbyn datguddiad trwy freuddwyd y byddai Allah yn fy nglanhau. Ac wrth Allah, nid oedd wedi mynd i'w gynulliad eto nac wedi gadael unrhyw un o'r Ahlul Bayt, nes i'r datguddiad gael ei ddatgelu iddo. Felly derbyniodd y datguddiad fel y mae fel arfer yn ei dderbyn mewn cyflwr o dwymyn uchel iawn gyda chwys yn tywallt i lawr. Pan oedd y datguddiad wedi gorffen dod ato, ymddangosodd yn chwerthin a'r frawddeg gyntaf a lefarodd oedd pan ddywedodd wrthyf: "O 'Aisha, clod i Allah, yn wir mae Allah wedi dy lanhau." Yna dywedodd fy mam wrthyf: 'Cod i gyfarfod â Negesydd Allah'. Dywedais wrth fy mam: 'Trwy Allah, ni safaf i fyny i'w gyfarfod ac ni fyddaf yn canmol neb ond Allah Ta'ala. Yna datgelodd Allah yr adnod -'Yn wir, mae'r rhai sy'n lledaenu newyddion ffug yn eich plith hefyd o'ch grŵp. Peidiwch â meddwl amdano fel drwg, yn hytrach mae'n dda i chi...'-. -QS. Annur 11-. Pan ddatgelwyd y pennill hwn a eglurodd fy rhyddhad o bob cyhuddiad, dywedodd Abu Bakr as-Shiddiq radliallahu 'anhu a oedd bob amser yn cefnogi bywyd Mistah bin Utsatsah oherwydd ei fod yn berthynas: 'Wrth Allah, ar ôl hyn ni fyddaf yn darparu ar gyfer Mistah am byth oherwydd ei fod wedi cymryd rhan mewn lledaenu newyddion ffug am 'Aisha'. Yna datgelodd Allah y pennill: -'A pheidiwch â gadael i'r rhai sydd â manteision a digonedd yn eich plith dyngu na fyddant yn rhoi i .....tan y pennill.... Mae Allah yn Aml-Faddeugar, Mwyaf Trugarog'- -QS. Annur 22-.. Felly dywedodd Abu Bakr: 'Ydw, wrth Allah, rwy'n dymuno'n fawr y byddai Allah yn fy maddau'. Felly dychwelodd Abu Bakr i ddarparu cefnogaeth i Misthah fel o'r blaen. A gofynnodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam i Zainab bint Jahsy am fy mhroblem, gan ddweud: 'O Zainab, beth wyt ti'n ei wybod a beth wyt ti'n ei feddwl?' Felly dywedodd Zainab: 'O Negesydd Allah, rwy'n gwarchod fy nghlyw a'm golwg, wrth Allah nid wyf yn gwybod dim amdano ond daioni'. 'Dywedodd Aisyah: 'Er bod Zainab yn teimlo'n fwy nobl na fi o'r blaen, yna amddiffynnodd Allah hi â synnwyr cyffredin'. Dywedodd,, ac mae wedi adrodd wrthym [Fulaih] gan [Hisyam bin 'Urwah] gan ['Urwah] gan ['Aisyah radliallahu 'anha] ac ['Abdullah bin Az Zubair] fel yr hadith hwn. Dywedodd,, ac mae wedi adrodd wrthym [Fulaih] gan [Rabi'ah bin ABi 'Abdurrahman] ac [Yahya bin Sa'id] gan [Al Qasim bin Muhammad bin Abu Bakr] fel hyn hefyd.