Al Jabbar
Imam Tirmidzi : 3118حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ نِيَارِ بْنِ مُكْرَمٍ الْأَسْلَمِيِّ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِي بِضْعِ سِنِينَ }فَكَانَتْ فَارِسُ يَوْمَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ قَاهِرِينَ لِلرُّومِ وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ يُحِبُّونَ ظُهُورَ الرُّومِ عَلَيْهِمْ لِأَنَّهُمْ وَإِيَّاهُمْ أَهْلُ كِتَابٍ وَفِي ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى{ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ }وَكَانَتْ قُرَيْشٌ تُحِبُّ ظُهُورَ فَارِسَ لِأَنَّهُمْ وَإِيَّاهُمْ لَيْسُوا بِأَهْلِ كِتَابٍ وَلَا إِيمَانٍ بِبَعْثٍ فَلَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَصِيحُ فِي نَوَاحِي مَكَّةَ{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِي بِضْعِ سِنِينَ }قَالَ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ لِأَبِي بَكْرٍ فَذَلِكَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ زَعَمَ صَاحِبُكَ أَنَّ الرُّومَ سَتَغْلِبُ فَارِسَ فِي بِضْعِ سِنِينَ أَفَلَا نُرَاهِنُكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ بَلَى وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الرِّهَانِ فَارْتَهَنَ أَبُو بَكْرٍ وَالْمُشْرِكُونَ وَتَوَاضَعُوا الرِّهَانَ وَقَالُوا لِأَبِي بَكْرٍ كَمْ تَجْعَلُ الْبِضْعُ ثَلَاثُ سِنِينَ إِلَى تِسْعِ سِنِينَ فَسَمِّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ وَسَطًا تَنْتَهِي إِلَيْهِ قَالَ فَسَمَّوْا بَيْنَهُمْ سِتَّ سِنِينَ قَالَ فَمَضَتْ السِّتُّ سِنِينَ قَبْلَ أَنْ يَظْهَرُوا فَأَخَذَ الْمُشْرِكُونَ رَهْنَ أَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا دَخَلَتْ السَّنَةُ السَّابِعَةُ ظَهَرَتْ الرُّومُ عَلَى فَارِسَ فَعَابَ الْمُسْلِمُونَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْمِيَةَ سِتِّ سِنِينَ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ فِي بِضْعِ سِنِينَ وَأَسْلَمَ عِنْدَ ذَلِكَ نَاسٌ كَثِيرٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ نِيَارِ بْنِ مُكْرَمٍ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الزِّنَادِ
Esan zigun [Muhammad bin Isma'ilek] esan zigun [Isma'il bin Abu Uwaisek] esan zidala [Ibnu Abi Az Zinad]-ek [Abu Az Zinad]-ek [Urwah bin Az Zubair]-ek [Niyar bin Mukram Al Aslami]-k esan zuela: Jaisten ari zirenean: 'Alif laam Miim. Erromatarrak garaituak izan dira. Hurbilen dagoen herrialdean eta, garaituak izan ondoren, irabaziko dute. Urte batzuk barru'. -Ar Ruum: 1-4- bertso hau jaitsi zenean, persiarrek erromatarrak garaitzea lortu zuten, musulmanek, berriz, persiarren aurkako erromatarren garaipena gustuko zuten, musulmanak eta erromatarrak liburuko adituak zirelako. Honi buruz, Alak esan zuen: 'Alaren laguntzari esker. Nahi duenari laguntzen dio. Eta Bera da Ahaltsua, Errukitsua'. -Ar Ruum: 5- Quraysh-ei persiarren garaipena gustatu zitzaien, ez beraiek ez persiarrak liburuko jendea zirelako eta ez zutelako berpizkundean sinesten. Allah Ta'alak bertso hau errebelatu zuenean, Abu Bakr Ash Shiddiq radiallahu 'anhu atera eta Mekako hainbat txokotan oihu egin zuen: 'Alif laam Miim. Erromatarrak garaituak izan dira. Hurbilen dagoen herrialdean eta, garaituak izan ondoren, irabaziko dute. Urte batzuk barru'. -Ar Ruum: 1-4- Quraysh batzuek Abu Bakr-i esan zioten: Hori zure eta gure artekoa da, zure laguna -Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam- uste zuen erromatarrek persiarrak urte batzuk barru garaituko zituztela, apustu egin dezagun horretan. Abu Bakr-ek erantzun zuen: Zatoz. Hau apustuak legez kanpokoak bihurtu aurretik izan zen. Abu Bakr-ek eta politeistek apustu egiten dute, apustu bera egiten dute. Abu Bakr-i esan zioten: Zein da bidl'u-ren muga -hiru eta bederatzi urte- adierazi zenbateko zehatza. Niyarrek esan zuen: Sei urte aipatu zituzten bien artean. Gero sei urte igaro ziren, baina erromatarrek ez zuten inoiz irabazi politeistek Abu Bakr-en apustua onartu zuten arte. Persiaren gaineko erromatarren garaipenaren zazpigarren urtea hasi zenean, musulmanek Abu Bakr kritikatu zuten sei urte aipatzeagatik, Allah Ta'alak esan zuen bezala: "Urte gutxi barru". Eta orduan hartu zuen jende askok Islama. Abu Isak esan zuen: Hadith hau Niyar bin Mukramen hadithetik datorren sahih hasan gharib da, Abdurrahman bin Abu Az Zinaden hadithetik bakarrik dakigu.