Al Jabbar

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا قُدَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَتْنِي جَسْرَةُ بِنْتُ دَجَاجَةَ أَنَّهَا انْطَلَقَتْ مُعْتَمِرَةً فَانْتَهَتْ إِلَى الرَّبَذَةِ فَسَمِعَتْ أَبَا ذَرٍّ يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنْ اللَّيَالِي فِي صَلَاةِ الْعِشَاءِ فَصَلَّى بِالْقَوْمِ ثُمَّ تَخَلَّفَ أَصْحَابٌ لَهُ يُصَلُّونَ فَلَمَّا رَأَى قِيَامَهُمْ وَتَخَلُّفَهُمْ انْصَرَفَ إِلَى رَحْلِهِ فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمَ قَدْ أَخْلَوْا الْمَكَانَ رَجَعَ إِلَى مَكَانِهِ فَصَلَّى فَجِئْتُ فَقُمْتُ خَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيَّ بِيَمِينِهِ فَقُمْتُ عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَامَ خَلْفِي وَخَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ بِشِمَالِهِ فَقَامَ عَنْ شِمَالِهِ فَقُمْنَا ثَلَاثَتُنَا يُصَلِّي كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا بِنَفْسِهِ وَيَتْلُو مِنْ الْقُرْآنِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَتْلُوَ فَقَامَ بِآيَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ يُرَدِّدُهَا حَتَّى صَلَّى الْغَدَاةَ فَبَعْدَ أَنْ أَصْبَحْنَا أَوْمَأْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنْ سَلْهُ مَا أَرَادَ إِلَى مَا صَنَعَ الْبَارِحَةَ فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ بِيَدِهِ لَا أَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى يُحَدِّثَ إِلَيَّ فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قُمْتَ بِآيَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ وَمَعَكَ الْقُرْآنُ لَوْ فَعَلَ هَذَا بَعْضُنَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ قَالَ دَعَوْتُ لِأُمَّتِي قَالَ فَمَاذَا أُجِبْتَ أَوْ مَاذَا رُدَّ عَلَيْكَ قَالَ أُجِبْتُ بِالَّذِي لَوْ اطَّلَعَ عَلَيْهِ كَثِيرٌ مِنْهُمْ طَلْعَةً تَرَكُوا الصَّلَاةَ قَالَ أَفَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ بَلَى فَانْطَلَقْتُ مُعْنِقًا قَرِيبًا مِنْ قَذْفَةٍ بِحَجَرٍ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ إِنْ تَبْعَثْ إِلَى النَّاسِ بِهَذَا نَكَلُوا عَنْ الْعِبَادَةِ فَنَادَى أَنْ ارْجَعْ فَرَجَعَ وَتِلْكَ الْآيَةُ { إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } حَدَّثَنَا مَرْوَانُ حَدَّثَنَا قُدَامَةُ الْبَكْرِيُّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ يَنْكُلُوا عَنْ الْعِبَادَةِ

Esan digu [Yahya] esan digu [Qudamah bin Abdullah] esan dit [Jasrah bint Dajajah], Umrah egitera joan zela, Rabadzah-era iritsi zenean, [Abu Dharr] entzun zuen: 'Rasulullah shallallahu 'Alaihi Wasallam gau batean jaiki zen bere lagunekin otoitz bat egitera, Isha otoitz bat etorri zen. otoitza, hura ikusi zuenean, bere ibilgailura joan zen, gizakia amaitutakoan bere jatorrizko lekura itzultzen den arte. Orduan berriro otoitz egin zuen, etorri nintzen eta bere atzetik gelditu nintzen, orduan bere eskuinaldean jartzeko keinua egin zidan, bere eskuinera mugitu nintzen. Horren ostean, Ibnu Mas'ud etorri zen, nire eta Rasulullah Shallalahu 'Alaihi Wasallam atzean gelditu zen, gero bere ezkerrera mugitzeko keinua egin zigun, hirurok banan-banan otoitz egin genuen arte, azkenean Koranaren bertsoak irakurri zituen behin eta berriro Allahren baimenarekin egunsentia iritsi arte. Goiza iritsi zen, bart gauean zergatik jokatu zuen horrela galdetzeko seinalea egin nion Ibnu Mas'ud. Ibn Mas'ud-ek ere eskuarekin keinua egin zuen eta esan zuen: "Ez diot ezer galdetuko esan didan arte". Esan nion: 'Ene aita eta ama zure erreskatea bezala! Zu zutik eta Korana irakurtzen duzu, gutako batzuek hori egiten badute, noski haserre egongo gara berarekin». Orduan erantzun zuen: «Nire herriaren alde otoitz egiten dut». Orduan galdetu nion: 'Orduan, zein da erantzuna?' Hark erantzun zuen: «Erantzun zidaten, kasu egin izan balute otoitza utziko zutela». Abu Dharrek esan zuen: 'Jendeari berri on hau helarazi al diezazkioket?' Hark erantzun zuen: «Noski». Beraz, berehala mugitu nintzen nire tokitik hiru harri-botara'. Umarrek esan zuen orduan: 'O Allahren mezularia, benetan jendeari hau helarazteko bidaliko bazenu, zalantzarik gabe, alferrak izango lirateke egintza onak egitean'. Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Abu Dzar itzultzeko eskatu zuen, beraz, itzuli zen. Bertsoa hauxe da: '-Torturatzen badituzu, egiazki zure zerbitzariak dira, eta barkatzen badituzu, orduan, egia esan, ahaltsuena, jakintsuena-'. -Qs. Al Maidah: 188-. Esan zigun [Marwanek] esan zigula [Qudamah Al Bakri] eta gero horrelako zerbait aipatu zuen. Hark esan zuen: «Utzi egingo dute gurtza».