Al Jabbar
Imam Ahmad : 11217حَدَّثَنَا يَزِيدُ وَحَجَّاجٌ قَالَا أَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ حُبِسْنَا يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى ذَهَبَ هَوِيٌّ مِنْ اللَّيْلِ حَتَّى كُفِينَا وَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ { وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ وَكَانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًا } قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَأَحْسَنَ كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا ثُمَّ أَقَامَ لِلْعَصْرِ فَصَلَّاهَا كَذَلِكَ ثُمَّ أَقَامَ الْمَغْرِبَ فَصَلَّاهَا كَذَلِكَ ثُمَّ أَقَامَ الْعِشَاءَ فَصَلَّاهَا كَذَلِكَ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يَنْزِلَ فِي صَلَاةِ الْخَوْفِ قَالَ حَجَّاجٌ فِي صَلَاةِ الْخَوْفِ { فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا }
Esan digute [Yazid] eta [Hajjaj] esan dute; esan digu [Ibn Abu Dzi`b] [Al Maqburi] [Abdurrahman bin Abu Sa'id Al Khudri] [bere aita]tik; «Kandaqeko guduan otoitz egitea galarazi ziguten gauaren zatirik handiena igaro arte, borroka amaitu arte. Hau da Allahk dioen bezala: «Eta Allahk libratu zituen fededunak gerratik. Eta Allah Guztiz Indartsua da, Guztiz Ahaltsua'. Esan zuen; 'Ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek otoitz egitera deitzeko agindu zion Bilalek, beraz, Bilalek iqamah esan zuen. Ondoren, otoitza egin eta bere garaian egin zuen bezala osatu zuen. Orduan Bilalek iqamah esan zuen Asr otoitzerako, orduan ere horrela otoitz egin zuen. Orduan Bilalek iqamah-a esan zuen Magreben otoitzerako, orduan ere horrela egin zuen otoitz. Orduan Bilalek iqamah esan zuen arratsaldeko otoitzerako, orduan berak ere horrela otoitz egin zuen. Eta gertaera hori khauf otoitzari buruzko bertsoa agertu baino lehen gertatu zen. Bitartean, Hajjaj-ek esan zuen; 'khauf otoitzari buruzko bertsoa agertu baino lehen '-arriskuari- beldur bazara, otoitz egin oinez edo gidatzen duzun bitartean'.