Al Jabbar
Imam Ahmad : 20365حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنِي فُلَيْتٌ الْعَامِرِيُّ عَنْ جَسْرَةَ الْعَامِرِيَّةِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَقَرَأَ بِآيَةٍ حَتَّى أَصْبَحَ يَرْكَعُ بِهَا وَيَسْجُدُ بِهَا { إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } فَلَمَّا أَصْبَحَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا زِلْتَ تَقْرَأُ هَذِهِ الْآيَةَ حَتَّى أَصْبَحْتَ تَرْكَعُ بِهَا وَتَسْجُدُ بِهَا قَالَ إِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ الشَّفَاعَةَ لِأُمَّتِي فَأَعْطَانِيهَا وَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لِمَنْ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ شَيْئًا
Esan digu [Muhammad bin Fudlail] esan zidan [Fulait Al 'Amri] [Jasrah Al Amiriyah] [Abu Dzar]-etik esan zidan: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek gau batean otoitz egin zuen, gero bertsoak irakurri zituen goizaldera arte. Makurtu eta ahuspeztu zen bertsoarekin: «-Turturatzen badituzu, orduan benetan zure zerbitzariak dira, eta barkatzen badituzu, orduan zu zara ahaltsuena, jakintsuena-» -Qs. Al Maa'idah: 118-. Egunsentia iritsi zenean galdetu nion: 'O Allahren mezularia, zergatik irakurri zenuen bertso hau goizaldera arte, makurtu eta makurtu al zara?' Erantzun zuen: "Nire herriarentzat interzesioa eskatu nuen eta Ala-k eman zidan, eta Ala-ren baimenarekin lortuko dute, alegia, Allah Azza Wa Jalla-rekin bazkideak ezerrekin lotzen ez dituzten pertsonentzat".