Tata cara tayamum

حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ الْفَلَّاسُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ بِالتَّيَمُّمِ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَمَّارٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَمَّارٍ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عَلِيٌّ وَعَمَّارٌ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَغَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ التَّابِعِينَ مِنْهُمْ الشَّعْبِيُّ وَعَطَاءٌ وَمَكْحُولٌ قَالُوا التَّيَمُّمُ ضَرْبَةٌ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ ابْنُ عُمَرَ وَجَابِرٌ وَإِبْرَاهِيمُ وَالْحَسَنُ قَالُوا التَّيَمُّمُ ضَرْبَةٌ لِلْوَجْهِ وَضَرْبَةٌ لِلْيَدَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَمَّارٍ فِي التَّيَمُّمِ أَنَّهُ قَالَ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَمَّارٍ أَنَّهُ قَالَ تَيَمَّمْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ فَضَعَّفَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ حَدِيثَ عَمَّارٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّيَمُّمِ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ لَمَّا رُوِيَ عَنْهُ حَدِيثُ الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَخْلَدٍ الْحَنْظَلِيُّ حَدِيثُ عَمَّارٍ فِي التَّيَمُّمِ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَحَدِيثُ عَمَّارٍ تَيَمَّمْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ لَيْسَ هُوَ بِمُخَالِفٍ لِحَدِيثِ الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ لِأَنَّ عَمَّارًا لَمْ يَذْكُرْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ بِذَلِكَ وَإِنَّمَا قَالَ فَعَلْنَا كَذَا وَكَذَا فَلَمَّا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ بِالْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ فَانْتَهَى إِلَى مَا عَلَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ وَالدَّلِيلُ عَلَى ذَلِكَ مَا أَفْتَى بِهِ عَمَّارٌ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّيَمُّمِ أَنَّهُ قَالَ الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ فَفِي هَذَا دَلَالَةٌ أَنَّهُ انْتَهَى إِلَى مَا عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَّمَهُ إِلَى الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ قَالَ و سَمِعْت أَبَا زُرْعَةَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الْكَرِيمِ يَقُولُ لَمْ أَرَ بِالْبَصْرَةِ أَحْفَظَ مِنْ هَؤُلَاءِ الثَّلَاثَةِ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ وَابْنِ الشَّاذَكُونِيِّ وَعَمْرِو بْنِ عَلِيٍّ الْفَلَّاسِ قَالَ أَبُو زُرْعَةَ وَرَوَى عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَلِيٍّ حَدِيثًا

մեզ փոխանցել է [Աբու Հաֆշ Ամրու բեն Ալի Ալ Ֆալասը] ասել է. մեզ ասաց [Յազիդ Իբն Զուրայը] ասաց. մեզ ասաց [Սաիդը] [Քաթադայից] [Ազրահից] [Սաիդ բեն Աբդուրահման բին Աբզայից] [Իր հոր] [Ամմար բին Յասիրից] ասաց. «Ալեյհի Վասալլամ մարգարեն նրան հրամայեց թայամում կատարել դեմքին և ձեռքերի ափերին»: Նա ասաց; «Այս գլխում կա նաև «Այսիայից և Իբն Աբասից» պատմություն: Աբու Իսան ասաց. «Ամմարի այս հադիսը Հասան վավերական է: Այն նաև պատմվել է Ամմարից բազմաթիվ ուղիներից: Սա ոչ միայն Մարգարեի ուղեկիցներից մեկի կարծիքն է: Նրանց թվում էին Ալին, Ամմարը, Իբն Աբասը և շատ ուրիշներ՝ թաբիական շրջանակներից, ինչպիսիք են Աշ Սյաաբին, «Աթան» և Մախուլը: Ասում են. «Թայամը մեկ հարված է դեմքին և երկու ափերին»: Այս կարծիքն են ընդունել Ահմադն ու Իսհակը։ Եվ որոշ գիտական ​​փորձագետներ, ինչպիսիք են Իբն Ումարը, Ջաբիրը, Իբրահիմը և Ալ Հասանը, ասացին. «Թայամումը մեկ հարված է դեմքին և մեկ հարված երկու ափերին՝ մինչև արմունկները»: Այս կարծիքին են եղել Սուֆյան Աց Ցաուրին, Մալիկը, բին Ալ Մուբարաքը և Սյաֆիին։ Թայամումի մասին այս հադիսը, այն է, որ մարգարեն sallallaahu 'alaihi wasallam-ն ասել է, «դեմքի և ձեռքերի ափերի համար», նույնպես փոխանցվել է Ամմարից մեկ այլ ձևով: Այս հադիսը նույնպես փոխանցվել է Ամմարից, որ նա ասել է. «Մի անգամ մենք մարգարեի հետ միասին կատարել ենք թայամում մինչև ուսերը և թեւատակերը»: Այնուամենայնիվ, որոշ գիտնականներ թուլացնում են Ամմարի հադիսը Մարգարե sallallaahu alaihi wasallam-ից, որը վերաբերում է դեմքի և ձեռքերի ափերի թայամումին, երբ ուսերի և թեւատակերի վրա թայամումի հադիսը նույնպես փոխանցվել է նրանից: Իսհակ բեն Իբրահիմ բին Մախլադ Ալ Հանզալին ասել է. «Ամմարի հադիսը դեմքի և ձեռքի ափերի համար թայամումի վերաբերյալ հադիս է, որը հասան վավերական է: Միևնույն ժամանակ, Ամմարի հադիսը, որն ասում է. «Մենք մի անգամ մարգարե sallallaahu alaihi wasallam-ի հետ թայամում արեցինք մինչև ուսերը և թեւատակերը», չի հակասում դեմքի և ափերի հադիսի հետ: Քանի որ Ամմարը չի նշել, որ մարգարեն sallallaahu alaihi wasallam-ը հրամայել է նրանց դա անել: Բայց նա պարզապես ասաց. «Մենք անում ենք սա և սա»: Երբ նա հարցրեց Մարգարե sallallaahu alihi wasallam-ին, նա հրամայեց նրան սրբել իր դեմքն ու ձեռքերի ափերը, ուստի նա ավարտեց անել այն, ինչ սովորեցրել էր իրեն Մարգարե sallallaahu alihi wasallam, այն է սրբել իր դեմքն ու ձեռքերի ափերը: Դրա ապացույցն այն է, ինչ «Ամմարը ֆեթվա է տվել Մարգարե Սալլահլահու Ալեյհի Վասալլամից թայամումի վերաբերյալ, որ նա ասել է. «սրբել է դեմքը և ձեռքերի ափերը»: Այսպիսով, այս հարցում փաստարկն այն է, ինչ սովորեցրել է Մարգարեն sallallaahu 'alaihi wasallam, նա սովորեցրել է սրբել դեմքը և ձեռքերի ափերը: Նա ասաց. «Ես լսել եմ Աբու Զուրահ բեն Աբդուլ Քարիմն ասել. «Ես երբեք չեմ տեսել Բասրա քաղաքում ավելի լավ անգիր անել, քան երեք հոգի. Ալի բին Ալ Մադինին, Իբնու Ասի Սյաձակունին և «Ամրու բին Ալի Ալ Ֆալլասը»: Աբու Զուրան ասաց. «Աֆֆան բին Մուսլիմը հադիս է պատմել «Ամրու բեն Ալիից»: