Tata cara tayamum

حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ الْفَلَّاسُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ بِالتَّيَمُّمِ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَمَّارٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَمَّارٍ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عَلِيٌّ وَعَمَّارٌ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَغَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ التَّابِعِينَ مِنْهُمْ الشَّعْبِيُّ وَعَطَاءٌ وَمَكْحُولٌ قَالُوا التَّيَمُّمُ ضَرْبَةٌ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ ابْنُ عُمَرَ وَجَابِرٌ وَإِبْرَاهِيمُ وَالْحَسَنُ قَالُوا التَّيَمُّمُ ضَرْبَةٌ لِلْوَجْهِ وَضَرْبَةٌ لِلْيَدَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَمَّارٍ فِي التَّيَمُّمِ أَنَّهُ قَالَ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَمَّارٍ أَنَّهُ قَالَ تَيَمَّمْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ فَضَعَّفَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ حَدِيثَ عَمَّارٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّيَمُّمِ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ لَمَّا رُوِيَ عَنْهُ حَدِيثُ الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَخْلَدٍ الْحَنْظَلِيُّ حَدِيثُ عَمَّارٍ فِي التَّيَمُّمِ لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَحَدِيثُ عَمَّارٍ تَيَمَّمْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ لَيْسَ هُوَ بِمُخَالِفٍ لِحَدِيثِ الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ لِأَنَّ عَمَّارًا لَمْ يَذْكُرْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ بِذَلِكَ وَإِنَّمَا قَالَ فَعَلْنَا كَذَا وَكَذَا فَلَمَّا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ بِالْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ فَانْتَهَى إِلَى مَا عَلَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ وَالدَّلِيلُ عَلَى ذَلِكَ مَا أَفْتَى بِهِ عَمَّارٌ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّيَمُّمِ أَنَّهُ قَالَ الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ فَفِي هَذَا دَلَالَةٌ أَنَّهُ انْتَهَى إِلَى مَا عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَّمَهُ إِلَى الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ قَالَ و سَمِعْت أَبَا زُرْعَةَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الْكَرِيمِ يَقُولُ لَمْ أَرَ بِالْبَصْرَةِ أَحْفَظَ مِنْ هَؤُلَاءِ الثَّلَاثَةِ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ وَابْنِ الشَّاذَكُونِيِّ وَعَمْرِو بْنِ عَلِيٍّ الْفَلَّاسِ قَالَ أَبُو زُرْعَةَ وَرَوَى عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَلِيٍّ حَدِيثًا

Na është thënë [Ebu Hafsh Amru bin Ali Al Falas] ka thënë; na ka thënë [Jezid Ibn Zurai] ka thënë; na ka thënë [Said] nga [Katade] nga [Azra] nga [Said bin Abdurrahman bin Abza] nga [babai i tij] nga [Ammar bin Jasir] ka thënë: “Profeti (salallahu alejhi ue selem) e urdhëroi atë të bënte tejamum në fytyrë dhe në pëllëmbët e duarve”. Ai tha: “Në këtë kapitull ka edhe një histori nga Aisja dhe Ibn Abbasi”. Ebu Isa tha: “Ky hadith i Ammarit është hasen autentik. Është transmetuar gjithashtu nga Ammari nga shumë rrugë. Ky nuk është vetëm mendimi i njërit prej shokëve të Profetit (salallahu alejhi ue selem). Midis tyre ishin Aliu, Ammari, Ibn Abbasi dhe shumë të tjerë nga qarqet tabi’in si Asy Sya’bi, Atha dhe Makhuli. Ata thanë: “Tejamumi është një goditje në fytyrë dhe në të dy pëllëmbët e duarve.” Ky mendim u mor nga Ahmedi dhe Is'haku. Dhe disa dijetarë si Ibn Umeri, Xhabiri, Ibrahimi dhe El Hasani thanë: "Tejamumi është një goditje në fytyrë dhe një goditje në të dy pëllëmbët deri në bërryla". Ky mendim u mor nga Sufjan Ats Tsauri, Maliku, bin El Mubarek dhe Sjafi'i. Hadithi rreth tejamumit, domethënë se Profeti (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) tha: "Për fytyrën dhe të dy pëllëmbët", transmetohet gjithashtu nga Amari në një mënyrë tjetër. Ky hadith transmetohet gjithashtu nga Amari; se ai tha: "Ne ishim me Profetin (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) deri në shpatulla dhe sqetulla". Megjithatë, disa dijetarë e dobësojnë hadithin e Ammarit nga Profeti (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) rreth tejamumit në fytyrë dhe të dy pëllëmbët, kur prej tij u transmetua edhe hadithi rreth tejamumit deri në shpatulla dhe sqetulla. Is'hak bin Ibrahim bin Makhlad El Hanzhali tha; Hadithi i Ammarit në lidhje me tejemumin për fytyrën dhe pëllëmbët e duarve është një hadith hasen autentik. Ndërkohë, hadithi i Ammarit i cili thotë: "Ne një herë me Profetin (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) bëmë tejemum deri në shpatulla dhe sqetulla", nuk bie ndesh me hadithin për fytyrën dhe pëllëmbët e duarve. Sepse Ammari nuk përmendi që Profeti (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) i urdhëroi ata ta bënin këtë. Por ai vetëm tha: "Ne bëjmë këtë dhe këtë". Kur ai e pyeti Profetin (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem), ai e urdhëroi atë të fshinte fytyrën dhe pëllëmbët e duarve, kështu që ai përfundoi me atë që Profeti (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) i mësoi, përkatësisht fshirjen e fytyrës dhe pëllëmbëve të duarve. Dëshmi për këtë është ajo që i tha Ammarit (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) në lidhje me tejemumin; se ai tha: "-fërko- fytyrën dhe pëllëmbët e duarve". Pra, në këtë çështje prova është ajo që mësoi Profeti (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të), ai mësoi të fshihej fytyra dhe të dy pëllëmbët. Ai tha: E dëgjova Ebu Zur'ah bin Abdul Kerimin të thoshte: Nuk kam parë kurrë në qytetin e Basrës dikë më të mirë në mësim përmendësh se tre njerëz: Ali bin Al Madini, Ibn Asy Syadzakuni dhe Amru bin Ali Al Fallas. Ebu Zur'ah tha: Affan bin Muslim transmetoi një hadith nga Amru bin Ali.