Al Mumit

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال

Ibinalita niya sa amin [si Hisyam bin Ammar]; ibinalita niya sa amin [si Hatim bin Isma'il]; ibinalita niya sa amin [si Ja'far bin Muhammad] mula sa [kanyang ama], aniya; "Minsan akong pumunta upang makita [si Jabir bin Abdullah]. Nang magkita kami sa kanya, tinanong niya kung kumusta ang mga tao, hanggang sa nagtanong siya tungkol sa akin. Kaya sumagot ako; 'Ako si Muhammad bin Ali bin Husain.' Kaya inilagay niya ang kanyang kamay sa aking ulo habang binubuksan ang aking itaas at puwitan, pagkatapos ay inilagay ang kanyang balikat sa pagitan ng aking dibdib at noong panahong iyon ay bata pa ako na nasa hustong gulang na. Sabi niya; 'Maligayang pagdating, tanungin mo ako ng kahit anong gusto mo.' Tinanong ko siya dahil bulag siya. Hanggang sa dumating ang oras ng pagdarasal, nakatayo siya sa kanyang dalangin, na kung ilalagay niya ang kanyang mga takong sa gilid ng dalangin ay mahihila dahil sa maliit na sukat ng dalangin, habang ang kanyang shawl ay nakasabit sa kanyang mga balikat at nananalangin siya sa amin.' Pagkatapos ay nagtanong ako; 'Ikwento mo sa amin kung paano isinagawa ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang Hajj!' Kaya't sinenyasan niya gamit ang kanyang kamay at iniunat ang kanyang siyam (na daliri), at sinabi; 'Katotohanan, ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay hindi nag-Hajj sa loob ng siyam na taon, pagkatapos ay nanawagan siya sa mga tao na magsagawa ng Hajj noong ikasampung taon. Ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nag-Hajj, pagkatapos ay maraming tao ang pumunta sa Medina, lahat sila ay gustong magtipon kasama ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at gawin ang kanyang ginawa. Kaya't siya ay pumunta, at sumama kami sa kanya. Nang makarating kami sa Dzul Hulaifah, isinilang ni Asma' bint Umais si Muhammad bin Abu Bakr, kaya't siya ay ipinadala upang magtanong; 'Ano ang dapat kong gawin?' Pagkatapos ay sinabi niya kay Asma: 'Maligo ka at itali ito nang mahigpit gamit ang isang tela at pumasok sa ihram.' Pagkatapos ay nanalangin ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sa moske pagkatapos ay sumakay sa kamelyo ng Qashwa, at ang kamelyo ay tumayo nang tuwid dala siya sa disyerto ng Sahara.' Sinabi ni Jabir; 'Nakita ko hanggang sa abot ng aking makakaya ang maraming tao sa harap niya, sa pagitan ng mga drayber at mga naglalakad, pati na rin ang mga nasa kanan, kaliwa at likuran niya (maraming tao ang nakita). Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay kasama natin, habang ang Qur'an ay bumaba sa kanya, at alam na alam niya ang takwil nito. Anuman ang kanyang gawin, ginagawa rin namin ito. Itinaas niya ang kanyang tinig ng monoteismo sa pagsasabing: 'Tinutupad ko ang Iyong panawagan, O Allah. Tinutupad ko ang Iyong panawagan, tinutupad ko ang Iyong panawagan. Walang katambal para sa Iyo, tinutupad ko ang Iyong panawagan. Katotohanan, ang papuri, kasiyahan at kaharian ay para lamang sa Iyo, wala Kayo'y mga katambal.' Itinaas din ng mga tao ang kanilang mga tinig sa mga pagbigkas na kanilang binibigkas, at siya sallallaahu 'alaihi wasallam ay hindi nagsalita tungkol sa kanilang mga kilos. Siya sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagpatuloy sa pagbabasa ng kanyang talbiyah.' Muling sinabi ni Jabir radiallahu 'anhu; 'Wala kaming intensyon maliban sa pagsasagawa ng Hajj, at hindi pa namin alam ang tungkol sa Umrah. Pagdating namin sa Baitullah kasama niya, agad niyang hinalikan ang Rukun (simula ng Tawaf), pagkatapos ay tumakbo nang tatlong ikot at naglakad nang normal sa iba pang apat na ikot. Pagkatapos ay pumunta siya sa istasyon ni Ibrahim, habang binabasa ang talata: 'At gawing lugar ng panalangin ang istasyon ni Ibrahim.' Pumwesto rin siya sa pagitan ng Maqam Ibrahim at Baitullah (Kaaba). -Sabi ng aking ama; - 'at hindi ko alam maliban kung nabanggit niya ito mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, na binasa ng Propeta ang mga surah na Al Kaafiruun at Al Ikhlaash sa dalawang rak'ah na panalangin (sa Maqam Ibrahim). Pagkatapos ay bumalik siya sa Baitullah, pagkatapos ay kinukuskos (hinalikan o nakipagkamay) sa Rukun (simula ng tawaf), pagkatapos ay lumabas siya sa pinto (Kaaba) patungo sa burol ng Safa. At nang lumapit siya sa Shafa, binasa niya: 'Katotohanang ang Shafa at Marwa ay kabilang sa mga palatandaan ng Allah, sinisimulan natin (sa'i) sa kung ano ang sinimulan ni Allah Subhanahu Wa Ta'ala.' Sinimulan niyang isagawa ang panalangin mula sa Shafa, pagkatapos ay umakyat (sa burol) hanggang sa makita niya ang Kaaba, pagkatapos ay nagsagawa siya ng takbir, tahlil at tahmid habang sinasabi: 'Walang diyos kundi si Allah lamang na walang katambal. Sa Kanya ang kaharian at sa Kanya ang lahat ng papuri. (Siya) ang Makapangyarihan sa lahat na nagbibigay ng buhay at ang Makapangyarihan sa lahat na pumapatay, at Siya ang pinakamakapangyarihan sa lahat ng bagay. Walang diyos kundi si Allah lamang, na walang katambal, na tumutupad sa Kanyang mga pangako, tumutulong sa Kanyang mga lingkod at tinatalo ang lahat ng grupo nang mag-isa.' Pagkatapos ay nanalangin siya sa pagitan ng mga pagbasa, pagkatapos ay binasa ang pagbasa nang tatlong beses. Pagkatapos ay bumaba siya patungong Marwa, habang naglalakad upang kapag tuwid na ang kanyang mga binti, ay tumakbo siya sa gitna ng lambak. Nang maitaas na ang kanyang mga binti, ay naglakad siya hanggang sa makarating siya sa Marwa. Sa Marwa ay ginawa niya ang ginawa niya sa Shafa. At nang matapos ang kanyang Tawaf sa Marwa, sinabi niya: 'Kung ako ay nakaharap sa aking likuran, hindi ko pamumunuan ang kinatay na hayop (al hadyu), at gagawin ko itong isang Umrah. Sinuman sa inyo ang hindi magdala ng inihaing hayop, tanggapin ito at gawin itong isang pagsamba.' Kaya lahat ay nag-tahallul at pinaikli ang kanilang buhok maliban sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at sa mga taong nagdala ng mga kinatay na hayop. Pagkatapos ay tumayo si Suraqah bin Malik bin Ju'syum at nagsabi; 'O Sugo ng Allah, naaangkop ba ito sa taong ito, o magpakailanman'." (Ang tagapagsalaysay) ay nagsabi; 'Pinagsalikop ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang mga daliri at sumagot: 'Ang Umrah ay kasama sa Hajj (hajj tamattu') ganito ang ginagawa.' Sinabi niya ito nang dalawang beses pagkatapos ay sinabi: 'Hindi (ito ay para lamang sa taong ito), ngunit magpakailanman'.' (Ang tagapagsalaysay) ay nagsabi; 'Dumating si Ali radiallahu 'anhu kasama ang kamelyo (al hadyu) ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, kaya natagpuan niya si Fatima, isa sa mga taong nakatayo sa gitna na nakasuot ng mga makukulay na damit at nakasuot ng mga matang nakakaakit ng mata. Sinisi siya ni Ali, kaya sinabi ni Fatimah; 'Inutusan ako ng aking ama (ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam) na gawin ito.' Sinabi ito ni Ali radiallahu 'anhu habang nasa Iraq: 'Pagkatapos ay humingi ako ng payo sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam at nagreklamo tungkol sa mga ginawa ni Fatimah na aking itinanggi. Kaya sumagot siya: 'Tama siya (Fatimah), tama siya. Ano ang sinabi ko noong gusto mo munang isagawa ang Hajj?' ' Sumagot si Ali; 'Sinabi ko; 'O Allah, itinataas ko ang tinig na itinaas ng Iyong Sugo, sallallaahu 'alaihi wasallam.' Sinabi niya: 'Katotohanan, nagdala ako ng hayop na iaalay, kaya huwag kang makilahok sa tahallul'. (Ang tagapagsalaysay) ay nagsabi; Ang bilang ng mga hayop na iaalay na dinala ni Ali mula sa Yemen at dinala ng Propeta, sallallaahu 'alaihi wasallam mula sa Medina ay isang daan. Pagkatapos ay pinagsalikop ng lahat ang kanilang mga ulo at pinaikli ang kanilang mga buhok maliban sa Propeta, sallallaahu 'alaihi wasallam at ang mga taong nagdala ng mga hayop na iaalay. Nang dumating ang araw ng Tarwiyah, lahat sila ay pumunta sa Mina at isinigaw ang kanilang balak sa Hajj. Sumakay ang Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, sa isang sasakyan, at doon niya isinagawa ang mga panalangin sa tanghali, Asr, Maghrib, Isha' at Fajr. Pagkatapos ay maghintay sandali hanggang sa sumikat ang araw, pagkatapos ay iniutos na itayo ang simboryo sa Mash'aril, ito ay haram, kaya itinanim ito sa Namirah. Pagkatapos ay naglakad ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam gaya ng karaniwang ginagawa ng mga Quraysh, ngunit huminto siya sa Mash'aril Haram o Muzdalifah. Pinayagan siya ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na makarating sa Arafat. At nang makalapit siya sa simboryo na itinayo sa Namirah, huminto siya roon. Nang lumubog ang araw, inutusan niyang dalhin ang kanyang kamelyo (Qashwa), pagkatapos ay sinakyan niya ito hanggang sa makarating siya sa paanan ng lambak. Pagkatapos ay nangaral siya sa karamihan: 'Tunay nga, ang inyong dugo, kayamanan, karangalan at kaligayahan (kaluwalhatian) ay haram gaya ng haram sa araw na ito, sa inyong buwan at sa inyong bansa, tandaan, tunay ngang lahat ng bagay ng jahiliyyah ay napapahiya sa ilalim ng aking mga paa, ang dugo ng jahiliyyah ay napapahiya at ang dugong una kong kinasusuklaman ay ang dugo ni Rabi'ah bin Harith (na dating humingi ng gatas mula sa Bani Sa'ad at napatay si Hudzail), ang usury ng jahiliyyah ay naalis na samantalang ang unang usury na aking inalis ay ang ating usury, lalo na ang usury na ginawa ni Abbas bin Abdul Muthallib, lahat sila ay naalis na. Kaya't matakot kayo sa Allah mula sa mga kababaihan, dahil ginawa ninyo silang mga asawa sa utos ng Allah at ginawa ninyong legal ang farji sa mga salita ng Allah. Sa katunayan, ang karapatan ninyo sa kanila ay hindi nila hahayaang matulog sa inyong kama ang ibang mga taong kinasusuklaman ninyo. Kung gagawin ito ng inyong mga asawa, suntukin ninyo sila ng isang suntok na hindi nakakasakit. At para sa kanila na tustusan kayo at bihisan kayo sa mabuting paraan. Iniiwan ko sa inyo ang dalawang bagay na kung susundin ninyo, hindi kayo maliligaw, ito ay ang Aklat ni Allah. At kayo ay may pananagutan sa akin. Kung gayon, ano ang nais ninyong sabihin?' Sumagot sila; 'Pinatototohanan namin na naihatid ninyo, naisagawa ang mga gawain at nagbigay ng payo. Kaya't sinabi niya, habang nakaturo ang kanyang daliri sa langit: 'O Allah, panoorin ninyo! O Allah, saksihan ninyo.' Sinabi niya ito nang tatlong beses. Pagkatapos ay tinawag ni Bilal ang panalangin, pagkatapos ay iqamat, pagkatapos ay inalay niya ang panalangin ng Zhuhur. (Pagkatapos noon) bumalik si Bilal sa qamat, pagkatapos ay inalay niya ang panalangin ng Asr at hindi nagsagawa ng anumang panalangin sa pagitan ng dalawa. Pagkatapos ay pinatakbo ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang sasakyan hanggang sa makarating siya sa lugar ng wukuf. Pagkatapos ay inupo niya ang kanyang kamelyo (hinahawakan ang tiyan ng kamelyo sa bukid) at naglagay ng lubid sa harap niya, pagkatapos ay humarap siya sa Qibla. Ipinagpatuloy niya ang pagsasagawa ng wukuf hanggang sa lumubog ang araw at bahagyang nawala ang madilaw na liwanag at lumubog ang bola ng araw. Pagkatapos ay isinakay niya si Usamah bin Said at umalis. Itinali rin niya si Qashwa ng mga renda, kaya't halos madikit ang kanyang ulo sa base ng mga binti ng sasakyang kanyang sinasakyan. Habang itinuturo gamit ang kanyang kanang kamay, sinabi niya: 'O mga tao, kumalma kayo, kumalma kayo!' Sa tuwing iuunat niya ang renda ng kanyang kamelyo, medyo lumuluwag siya kaya't bahagyang umangat ang kamelyo. Pagkatapos ay nakarating siya sa Muzdalifah, pagkatapos ay isinagawa ang mga panalangin ng Maghrib at Isha' doon na may isang panawagan sa panalangin at dalawang iqamat. At hindi siya nagsagawa ng anumang mga panalangin sa pagitan ng dalawa. Pagkatapos ay humiga siya sa Allah hanggang sa madaling araw. Nag-alay siya ng panalangin ng madaling araw nang maging malinaw sa kanya na madaling araw na, na may isang panawagan sa panalangin at isang iqamat. Pagkatapos ay sumakay siya sa Qashwa hanggang sa makarating siya sa Mash'aril Haram, pagkatapos ay umakyat siya sa burol at pinuri si Allah (bertahmid), niluwalhati Siya (bertakbir) at pinagtibay Siya (bertahlil). Ipinagpatuloy niya ang pagsasagawa ng Wukuf hanggang sa ganap na sumikat ang araw, pagkatapos ay umalis bago sumikat ang araw. Karga niya si Fadl bin Abbas (isang lalaking may magandang buhok, puting balat at guwapo). Nang paalis na ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, nadaanan niya ang mga babaeng tumatakbo, kaya tiningnan niya sila at saka inilagay ang kanyang kamay sa kabilang panig. Samantala, ibinaling ni Fadl ang kanyang mukha sa kabilang panig. Pagdating sa Muhassar, gumalaw siya nang kaunti pagkatapos ay dumaan sa isang shortcut patungo sa dambana ng Kubra (Aqabah), at agad na nakarating sa jumrah na nasa gilid ng puno. Pagkatapos ay naghagis siya ng pitong maliliit na bato na may takbir sa bawat paghagis, (na may) mga maliliit na bato na kasinglaki ng mga maliliit na bato mula sa isang tirador. At inihagis niya ito mula sa tiyan ng lambak. Pagkatapos ay pumunta siya sa lugar kung saan kinakatay ang mga hayop na handog. Doon niya mismo kinatay ang animnapu't tatlong hayop na handog, at ibinigay kay Ali ang natitira kasama ang mga hayop na handog. Pagkatapos ay iniutos niya na ang isang piraso ng karne ay itabi mula sa bawat hayop na handog na kanyang kinatay, pagkatapos ay ilagay sa isang kaldero, pagkatapos ay lutuin. Kumain din sina Rasulullah at Ali at humigop ng sarsa. Pagkatapos, ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay pumunta sa Kaaba (upang magsagawa ng Tawaf Ifadhah), pagkatapos ay nagsagawa siya ng Pagdarasal ng Tanghali sa Makkah at lumapit sa Bani Abdul Muththalib na nangunguha ng tubig na Zamzam. Sinabi niya: 'Kunin mo, O Bani Muthtalib. Kung hindi ka naunahan ng mga tao sa pagbibigay sa iyo ng inumin, ako sana ay nakipag-away sa iyo tungkol dito.' Pagkatapos ay binigyan nila siya sallallaahu 'alaihi wasallam ng isang balde, at uminom siya mula rito.'