Hadith Representative
Al Mumit
Imam Ibnu Majah : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
[Hisham bin Ammar] sagði okkur; [Hatim bin Isma'il] sagði okkur; [Ja'far bin Muhammad] sagði okkur frá [föður sínum], hann sagði: „Ég kom einu sinni til að hitta [Jabir bin Abdullah]. Þegar við hittum hann spurði hann um fréttir af fólkinu, þangað til hann spurði um mig. Svo ég svaraði: „Ég er Muhammad bin Ali bin Husain.“ Svo lagði hann hönd sína á höfuð mitt á meðan hann opnaði efri og neðri hnappa mína, setti síðan öxlina á milli brjóstkassa míns og á þeim tíma var ég enn barn að alast upp. Hann sagði: „Velkominn, spurðu mig hvað sem þú vilt.“ Ég spurði hann þegar hann var blindur maður. Þangað til tíminn til að biðja kom og hann stóð á bænamottunni sinni, sem ef hann setti hælana á hliðar bænamottunnar, myndi hún togna vegna þess hve lítil hún var, eins og sjalið hans hékk yfir öxlum hans og hann baðst fyrir og leiddi okkur í bæn.“ Þá spurði ég: „Segðu okkur hvernig sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé með honum) framkvæmdi Hajj!“ „Hann benti með hendinni, rétti út níu fingur og sagði: „Sannarlega, sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) framkvæmdi ekki höfðingjadóminn (Hajj) í níu ár, en kallaði síðan fólkið til að framkvæma höfðingjadóminn á tíunda ári. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) framkvæmdi höfðingjadóminn (Hajj) og margir komu til Medínu, allir vildu þeir safnast saman með spámanninum (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og gera eins og hann gerði. Hann lagði því af stað og við lögðum af stað með honum. Þegar við komum til Dhul-Hulaifa fæddi Asma bint Umays Muhammad bin Abu Bakr, og sendiboði var sendur til hennar til að spyrja: „Hvað ætti ég að gera?“ Hann sagði við Asma: „Farðu í bað, binddu þig þétt með klút og farðu inn í ihram.“ Þá baðst sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fyrir í moskunni og reið úlfaldanum Qashwa, og úlfaldinn stóð uppréttur og bar hann yfir Saharaeyðimörkina.“ Jabir sagði: „…“ „Ég sá svo langt sem augu mín gátu margt fólk fyrir framan hann, á milli hjólreiðamanna og gangandi manna, einnig þá sem voru hægra megin við hann, vinstra megin og fyrir aftan hann - margt fólk var sýnilegt. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) var mitt á meðal okkar, á meðan Kóraninn var opinberaður honum, og hann var mjög fróður um túlkun hans. Hvað sem hann gerði, það gerðum við. Hann hækkaði rödd sína í eingyðistrú og sagði: „Ég uppfylli köllun þína, ó Allah. Ég uppfylli köllun þína, ég uppfylli köllun þína. Þú átt engan maka, ég uppfylli köllun þína. Vissulega eru lofgjörð, ánægja og yfirráð aðeins fyrir þig, þú átt engan maka.“ Fólkið hækkaði einnig rödd sína með upplestrinum sem það sagði, og hann (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sagði ekkert um gjörðir þeirra. Hann (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hélt áfram að lesa talbiyah sinn.“ Jabir (megi Allah vera ánægður með hann) sagði aftur: „Við ætlum ekki að framkvæma nema Hajj, og við þekkjum ekki Umrah.“ Þegar við komum með honum að húsinu, þurrkaði hann strax - kyssti - súluna - í upphafi Tawaf -, hljóp síðan þrisvar sinnum og gekk venjulega í hinar fjórar umferðirnar. Síðan fór hann til Maqam Ibrahim og las versið: „Og gerið Maqam Ibrahim að bænastað“. Hann staðsetti sig á milli Maqam Ibrahim og hússins - Ka'bah-. - Faðir minn sagði: - „Og ég veit ekki nema að hann hafi minnst á það frá spámanninum sallallaahu 'alaihi wasallam, að spámaðurinn las Surah Al Kaafiruun og Al Ikhlaash í tveggja rak'ah bæn - við Maqam Ibrahim-. Síðan sneri hann aftur til hússins, þurrkaði síðan - kyssti eða heilsaði - súluna - í upphafi Tawaf - og fór síðan út úr dyrum Ka'bah- í átt að Safafjalli.“ Og þegar hann nálgaðist Safa, sagði hann: „Sannarlega eru Safa og Marwa meðal tákna Allah, við byrjum -sa'i- með því sem Allah Subhanahu Wa Ta'ala hefur byrjað á.“ Hann byrjaði að framkvæma Sa'i frá Safa, klifraði síðan upp hæðina þar til hann sá Ka'bah, síðan las hann Takbir, Tahlil og Tahmid og sagði: „Það er enginn guð nema Allah einn, sem hefur engan maka. Honum tilheyrir ríkið og honum tilheyrir öll lofgjörð. -Hann- gefur líf og veldur dauða, og hann hefur vald yfir öllu. Það er enginn guð nema Allah einn, sem hefur engan maka, sem uppfyllir loforð sitt, hjálpar þjónum sínum og sigrar alla hópa einn.“ Síðan baðst hann á milli upplestranna og las síðan upp slíkar upplestranir þrisvar sinnum. Síðan fór hann niður til Marwa, gekk þar til fætur hans voru uppréttir, hann hljóp um miðjan dalinn. Þegar fætur hans höfðu klifrað, gekk hann þar til hann kom til Marwa. Í Marwa gerði hann það sem hann gerði í Safa. Og þegar Tawaf hans lauk við Marwa, sagði hann: „Ef ég stæði frammi fyrir því sem ég var á bak við, myndi ég ekki leiða fórnardýrið -al hadyu-, og ég myndi gera það að Umrah. Hver sem er meðal ykkar sem ekki færir fórn, þá skal framkvæma tahallul og gera það að tilbeiðsluathöfn.“ Þannig framkvæmdu allir tahallul og klipptu hárið nema spámaðurinn (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og þeir sem færðu fórnina. Þá stóð Suraqah bin Malik bin Ju'shum upp og sagði: „Ó Sendiboði Allahs, er þetta fyrir þetta ár eða að eilífu?“ - Sögumaðurinn - sagði; „Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fléttaði saman fingrum sínum og svaraði: „Umrah er innifalin í Hajj - Hajj Tamattu“ - svona er það gert.“ Hann sagði þetta tvisvar og sagði síðan: „Nei - þetta er bara fyrir þetta ár -, heldur að eilífu.“ - Sögumaðurinn - sagði; 'Ali radiyallahu 'anhu kom með úlfaldanum - al-hadyu - spámannsins (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og fann þá Fatimu meðal þeirra sem framkvæmdu tahallul klædda í litrík föt og með gleraugu. Ali kenndi henni um og Fatima sagði: "Faðir minn - spámaðurinn sallallahu 'alaihi wasallam - sagði mér að gera þetta." Ali radliallahu 'anhu sagði þetta meðan hann var í Írak: "Þá fór ég að leita ráða hjá sendiboða Allahs sallallahu 'alaihi wasallam og kvartaði yfir gjörðum Fatimu sem ég neitaði." Hann svaraði: "Hún - Fatima - hefur rétt fyrir sér, hún hefur rétt fyrir sér. Hvað sagði ég þegar þú vildir framkvæma Hajj áður?" Ali svaraði: "Ég sagði: 'Ó Allah, ég er að hækka röddina sem sendiboði þinn sallallahu 'alaihi wasallam hækkaði.' Hann sagði: "Jú, ég er að færa fórnardýr, svo ekki framkvæma tahallul með mér." -Sögumaðurinn- sagði: „Fórnardýrin sem Ali kom með frá Jemen og sem sendiboði Allahs (friður sé með honum) kom með frá Medínu voru samtals eitt hundrað. Þá gerðu allir tahallul og klipptu hárið stutt nema spámaðurinn (friður sé með honum) og þeir sem komu með fórnardýrin. Þegar dagurinn fyrir Tarwiyah rann upp fóru þeir allir til Mina og hrópuðu fyrirætlun Hajj. Sendiboði Allahs (friður sé með honum) reið hesti og bað þar Zuhr, Asr, Maghrib, Isha og Fajr bænirnar. Síðan beið hann um stund þar til sólin reis, síðan skipaði hann byggingu hvelfingar við Mash'aril Haram, sem síðan var sett í Namirah. Sendiboði Allahs (friður sé með honum) gekk síðan eins og Quraish-menn voru vanir að gera, en hann stoppaði við Mash'aril Haram eða Muzdalifah. Sendiboði Allahs (friður sé með honum) leyfði honum að ferðast þar til hann kom til Arafat.“ Þegar hann nálgaðist hvelfinguna sem hafði verið reist í Namirah, stoppaði hann þar. Þegar sólin settist, skipaði hann að sækja úlfaldann sinn - Qashwa - og reið hann á honum þar til hann kom að dalnum. Þá flutti hann prédikun fyrir fólkinu: „Sannlega, blóð ykkar, auður, heiður og hamingja - dýrð ykkar - er bannað sem bann dagsins, í þessum mánuði og landi ykkar, munið, vissulega, öll mál fáfræðinnar eru auðmýkt undir fótum mínum, blóð fáfræðinnar hefur verið auðmýkt og fyrsta blóðið sem ég auðmýkti var blóð Rabi'ah bin Harith - sem bað um mjólk frá bani Sa'ad og síðan var hún drepin af Hudhayl -, okur fáfræðinnar hefur verið afnuminn og fyrsta okurinn sem ég afnam var okur okkar, þ.e. okurinn sem Abbas bin Abdul Muttalib framdi, allt hefur verið afnumið. Óttist því Allah frá konum, því þið hafið tekið þær að eiginkonum með trausti Allah og þið hafið gert kynfærin lögmæt með orði Allah.“ Vissulega er réttur ykkar yfir þeim sá að þeir láta ekki aðra sem þið hatið sofa í rúmum ykkar. Ef konur ykkar gera það, þá berjið þær með höggi sem ekki særir. Og það er skylda ykkar að eyða í þær og klæða þær vel. Ég hef skilið eftir ykkur tvo hluti sem ef þið haldið fast við þá, munuð þið ekki villast af leið: Bók Allah. Og þið berið ábyrgð gagnvart mér. Hvað viljið þið þá segja?“ Þeir svöruðu: „Við berum vitni um að þið hafið miðlað, framkvæmt verkefnið og gefið ráð.“ Þá sagði hann og benti fingri sínum til himins: „Ó Allah, ber vitni! Ó Allah, ber vitni.“ Hann sagði það þrisvar sinnum. Þá kallaði Bilal á Adhan, síðan Iqamah, síðan stóð hann upp fyrir Zuhr bænina. -Eftir það- leiddi Bilal aftur Iqamah, síðan stóð hann upp fyrir Asr bænina og bað enga bæn á milli þeirra tveggja. Þá ók sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé með honum) farartæki sínu þar til hann kom að staðnum. Þá lét hann úlfaldann sinn sitja – með maganum við akurinn – og lagði göngureipin fyrir framan hann, síðan sneri hann sér að Qiblah. Hann hélt áfram að standa þar til sólin settist og gulleita ljósið dofnaði örlítið og sólin settist. Þá steig hann á bak Usamah bin Sa'id og lagði af stað. Hann batt Qashwa með taumi, þar til höfuð hans snerti næstum botn hestsins sem hann reið. Meðan hann benti með hægri hendi sagði hann: „Ó fólk, róið ykkur, róið ykkur!“ Í hvert skipti sem hann teygði út taumana á úlfaldanum róaði hann hann örlítið svo að úlfaldinn lyftist örlítið. Þá kom hann til Muzdalifah, þar bað hann Maghrib og Isha' með einum adhan og tveimur iqamah. Og hann bað enga bæn á milli þeirra. Síðan lagðist hann (friður og blessun Allahs sé með honum) niður þar til dögun rann upp. Hann bað dögunarbænina þegar honum var ljóst að það var dögun, með einum adhan og einni iqamah. Síðan reið hann Qashwa þar til hann kom að Mash'aril Haram, síðan klifraði hann upp hæðina þar og lofaði Allah - bertahmid -, dýrkaði hann - bertakbir - og lýsti hann einn - bertahlil -. Hann hélt áfram að gera Wukuf þar til sólin var alveg björt, þá lagði hann af stað fyrir sólarupprás. Hann reið Fadl bin Abbas - manni með ljóst hár, hvíta húð og myndarlegan -. Þegar sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé með honum) lagði af stað gekk hann fram hjá konunum sem voru að hlaupa, svo hann horfði á þær og lagði höndina á hina hliðina. Á meðan sneri Fadl andliti sínu á hina hliðina. Þegar hann kom að Muhassar færði hann sig aðeins og tók síðan styttri leið að Stóra steininum - Aqabah - og kom strax að steininum sem var við tréð. Þá kastaði hann sjö steinum og sagði takbir með hverju kasti, -með- steinum eins stórum og slöngvum. Og hann kastaði þeim úr dalnum. Síðan lagði hann af stað á staðinn þar sem fórnardýrin voru slátruð. Þar slátraði hann sextíu og þremur fórnardýrum sjálfur og gaf Ali restina ásamt fórnardýrum sínum. Síðan skipaði hann að af hverju fórnardýri sem hann slátraði skyldi settur biti af kjötinu í ketil og síðan eldaður. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og Ali átu og drukku soðið. Þá lagði Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) af stað til Kaaba - til að framkvæma Tawaf Ifadah -, síðan framkvæmdi hann Zuhr bænina í Mekka og kom til Banu Abdul Muttalib sem voru að draga vatn úr Zamzam. Hann sagði: "Taktu það, ó Banu Muttalib. Ef fólkið hefði ekki gefið þér drykkinn þinn betri, hefði ég tekið hann með þér." Þá gáfu þeir honum (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fötu og hann drakk úr henni.