-

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال

Powiedział nam [Hisyam bin Ammar]; powiedział nam [Hatim bin Isma'il]; powiedział nam [Dżafar bin Muhammad] od [swojego ojca], powiedział: „Kiedyś przyszedłem zobaczyć się z [Dżabirem bin Abdullahem]. Kiedy go spotkaliśmy, pytał, jak się miewają ludzie, aż w końcu zapytał o mnie. Więc odpowiedziałem: „Jestem Muhammad bin Ali bin Husain”. Położył mi rękę na głowie, rozpinając jednocześnie bluzkę i dół, a następnie położył ramię między moją klatkę piersiową, a ja byłem wtedy jeszcze dzieckiem, które osiągnęło dorosłość. Powiedział: „Witaj, pytaj mnie, o co chcesz”. Zapytałem go, ponieważ był niewidomy. Do czasu modlitwy stał na swoim dywaniku modlitewnym, który, gdyby położył pięty na bokach dywanika, zostałby zerwany z powodu małych rozmiarów dywanika, podczas gdy jego szal zwisał z ramion i modlił się do nas. Potem zapytałem; „Powiedz nam, jak Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam odprawił Hadżdż!” Więc skinął ręką i wyciągnął swoje dziewięć (palców) i powiedział: „Rzeczywiście, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam nie odbył Hadżdżu przez dziewięć lat, a następnie wezwał ludzi do odbycia Hadżdżu w dziesiątym roku. Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam odbył Hadżdż, a następnie wielu ludzi przybyło do Medyny, wszyscy chcieli zebrać się z Prorokiem sallallaahu 'alaihi wasallam i uczynić to, co on. Więc poszedł, a my poszliśmy z nim. Kiedy przybyliśmy do Dzul Hulaifah, Asma bint Umais urodziła Muhammada bin Abu Bakra, więc została wysłana, aby zapytać: „Co powinienem zrobić?” Potem powiedział do Asmy: „Wykąp się i zwiąż owinąć go szczelnie szmatą i wejść w stan ihram.' Następnie Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam modlił się w meczecie, a następnie jechał na wielbłądzie Qashwa, a wielbłąd stanął prosto, niosąc go przez pustynię Sahary. Dżabir powiedział; „Widziałem, tak daleko, jak mogłem zobaczyć, wielu ludzi przed nim, między kierowcami pojazdów i pieszymi, a także tych po prawej, lewej i za nim (widziano wielu ludzi). Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam był wśród nas, podczas gdy Koran zstąpił do niego, a on był bardzo świadomy jego takwil. Cokolwiek on robi, my robimy to samo. Podniósł swój głos monoteizmu, mówiąc: „Spełniam Twoje powołanie, o Allahu. Spełniam Twoje powołanie, spełniam Twoje powołanie. Nie ma dla Ciebie partnera, spełniam Twoje powołanie. Zaprawdę, chwała, radość i królestwo należą tylko do Ciebie, Ty nie masz partnerów”. Ludzie również podnieśli głos, recytując słowa, a on sallallaahu 'alaihi wasallam nie powiedział nic o ich czynach. On sallallaahu 'alaihi wasallam kontynuował czytanie swojej talbiyah. Dżabir radiallahu 'anhu powiedział ponownie: „Nie mamy innego zamiaru, jak tylko odprawić hadżdż i jeszcze nie wiemy nic o Umrah”. Kiedy dotarliśmy z nim do Baitullah, natychmiast pogłaskał (ucałował) Rukun (początek Tawaf), następnie przebiegł trzy okrążenia i przeszedł normalnie pozostałe cztery. Następnie udał się do miejsca modlitwy Ibrahima, czytając jednocześnie werset: „I uczyń miejsce modlitwy Ibrahima miejscem modlitwy”. Ustawił się również między Maqam Ibrahim a Baitullah (Kaabą). Mój ojciec powiedział: „I nie wiem, chyba że wspomniał o tym Prorokowi (sallallaahu alaihi wasallam), że Prorok czytał sury Al Kaafiruun i Al Ikhlaash w dwóch rakatach (w Maqam Ibrahim). Następnie wrócił do Baitullah, pocałował (lub uścisnął dłoń) Rukun (początek tawafu), po czym wyszedł z Kaaby w kierunku wzgórza Safa. A gdy zbliżył się do Szafy, przeczytał: „Zaprawdę Szafa i Marwa należą do znaków Allaha, zaczynamy (sa'i) od tego, co Allah Subhanahu Wa Ta'ala rozpoczął”. Rozpoczął modlitwę od Szafy, a następnie wspiął się (na wzgórze), aż zobaczył Kaabę. Następnie wykonał takbir, tahlil i tahmid, mówiąc: „Nie ma boga prócz samego Allaha, który nie ma współtowarzyszy. Do Niego należy królestwo i Jemu należy wszelka chwała. On jest Wszechmogący, który daje życie i Wszechmogący, który zabija, i jest wszechmocny nad wszystkim. Nie ma boga prócz samego Allaha, który nie ma współtowarzyszy, który spełnia Swoje obietnice, pomaga Swoim sługom i sam pokonuje wszystkie grupy”. Potem modlił się między czytaniami, a następnie powiedział czytanie trzy razy. Następnie zszedł do Marwy, idąc tak, że gdy jego nogi były wyprostowane, truchtał środkiem doliny. Gdy jego nogi się wspięły, szedł, aż dotarł do Marwy. W Marwie zrobił to samo, co w Szafie. A kiedy jego Tawaf zakończył się w Marwie, powiedział: „Gdybym stał twarzą do tego, co byłem za nim, to nie prowadziłbym zarżniętego zwierzęcia (al hadyu) i uczyniłbym z tego Umrah. Ktokolwiek z was nie przyniesie poświęconego zwierzęcia, niech je przyjmie i uczyni z tego akt czci”. Wszyscy więc byli tahallul i skrócili swoje włosy, z wyjątkiem Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam i ludzi, którzy przynieśli zarżnięte zwierzęta. Wtedy Suraqah bin Malik bin Ju'syum wstał i powiedział: „O Wysłanniku Allaha, czy to odnosi się do tego roku, czy na zawsze?” (Narrator) powiedział; Prorok (sallallaahu alaihi wasallam) splótł palce i odpowiedział: „Umrah jest częścią pielgrzymki (hadżdż) i tak się ją wykonuje”. Powtórzył to dwa razy, a następnie dodał: „Nie (to dotyczy tylko tego roku), ale na zawsze”. (Narrator) powiedział: „Ali radiallahu alaihi wasallam przybył z wielbłądem (al hadyu) Proroka (sallallaahu alaihi wasallam), więc znalazł Fatimę, jedną z osób, która stała pośrodku, ubraną w kolorowe ubrania i o przyciągających wzrok oczach. Ali obwinił ją, więc Fatimah powiedziała: „Mój ojciec (Prorok (sallallaahu alaihi wasallam) kazał mi to zrobić”. Ali radiallahu 'anhu powiedział to podczas pobytu w Iraku: „Potem poszedłem zapytać Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam o radę i poskarżyłem się na działania Fatimy, którym zaprzeczyłem. Więc odpowiedział: „Ona (Fatima) ma rację, ma rację. Co powiedziałem, kiedy chciałeś najpierw odbyć Hadżdż?” Ali odpowiedział; „Powiedziałem: „O Allahu, podnoszę głos, który podniósł Twój Posłaniec sallallaahu 'alaihi wasallam”. Powiedział: „Rzeczywiście, przyniosłem zwierzę ofiarne, więc nie bierz udziału w tahallul”. (Narrator) powiedział; Liczba zwierząt ofiarnych, które Ali przywiózł z Jemenu, a które Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam przywiózł z Medyny, wynosiła sto. Następnie wszyscy złączyli głowy i skrócili włosy, z wyjątkiem Proroka (sallallaahu 'alaihi wasallam) i ludzi, którzy przynieśli zwierzęta ofiarne. Kiedy nadszedł dzień Tarwija, wszyscy udali się do Mina i krzyczeli o swoim zamiarze odbycia Hadżdżu. Rasulullah (sallallaahu 'alaihi wasallam) wsiadł do pojazdu i tam odprawił modlitwy południowe, Asr, Maghrib, Isha' i Fajr. Następnie poczekał chwilę, aż wzejdzie słońce, a następnie nakazał wzniesienie kopuły w Maszaril, jest to haram, więc jest ona osadzona w Namirah. Rasulullah (sallallaahu 'alaihi wasallam) poszedł następnie tak, jak zwykle robili Kurajszyci, ale zatrzymał się w Maszaril Haram lub Muzdalifah. Prorok (sallallaahu 'alaihi wasallam) pozwolił mu dotrzeć do Arafat. A gdy zbliżył się do kopuły, która została wzniesiona w Namirah, zatrzymał się tam. Gdy słońce zaszło, rozkazał przyprowadzić swojego wielbłąda (Qashwę), po czym jechał na nim, aż dotarł do dna doliny. Wtedy głosił do tłumu: „Zaprawdę, wasza krew, bogactwo, honor i szczęście (chwała) są haram, tak jak haram są w tym dniu, w waszym miesiącu i w waszym kraju, pamiętajcie, zaprawdę wszystkie rzeczy dżahilijji są upokorzone pod moimi stopami, krew dżahilijji została upokorzona, a krew, którą najpierw wzgardziłem, była krwią Rabi'ah bin Harith (który wcześniej prosił o mleko od Bani Sa'ad i został zabity Hudzail), lichwa dżahilijji została zniesiona, podczas gdy pierwszą lichwą, którą zniosłem, była nasza lichwa, mianowicie lichwa popełniona przez Abbasa bin Abdul Muthaliba, wszystkie z nich zostały zniesione. Bójcie się więc Allaha przed kobietami, ponieważ uczyniliście je żonami z nakazu Allaha i uczyniliście farji dozwolonym słowami Allaha. W rzeczywistości waszym prawem nad nimi jest to, że nie pozwalają innym ludziom, których nienawidzicie, spać w waszym łóżku. Jeśli wasze żony to zrobią, to uderzcie je ciosem, który nie boli. I aby was utrzymywały i ubierały w dobry sposób. Zostawiam wam dwie rzeczy, których, jeśli będziecie się ich trzymać, nie zbłądzicie, mianowicie Księgę Allaha. I jesteście odpowiedzialni wobec mnie. Co więc chcecie powiedzieć? ' Oni odpowiedzieli: 'Zaświadczamy, że przekazaliście, wykonaliście zadania i daliście rady. Więc powiedział, wskazując palcem na niebo: 'O Allahu, czuwaj! O Allahu, bądź świadkiem.' Powtórzył to trzy razy. Następnie Bilal powiedział wezwanie do modlitwy, następnie iqamat, a następnie odmówił modlitwę zhuhur. (Po tym) Bilal wrócił do qamat, następnie odmówił modlitwę asr i nie wykonał żadnej modlitwy między tymi dwoma. Następnie Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam prowadził swój pojazd, aż dotarł do miejsca wukuf. Następnie posadził wielbłąda (tak, aby brzuch wielbłąda dotykał pola) i położył przed sobą linę, po czym stanął twarzą do Qibla. Kontynuował wykonywanie wukuf, aż słońce zaszło, żółtawe światło nieco się rozproszyło, a kula słoneczna zatonęła. Następnie wziął na barana Usamę bin Saida i odszedł. Przywiązał również Qashwę lejcami, tak że jego głowa prawie dotykała podstawy nóg pojazdu, na którym jechał. Gestykulując prawą ręką, powiedział: „O ludzie, bądźcie spokojni, bądźcie spokojni!” Za każdym razem, gdy wyciągał lejce swojego wielbłąda, rozluźniał się trochę, tak że wielbłąd lekko się podnosił. Następnie dotarł do Muzdalifah, po czym wykonał tam modlitwy Maghrib i Isha z jednym wezwaniem do modlitwy i dwoma iqamat. I nie wykonał żadnej modlitwy pomiędzy nimi. Potem sallallaahu 'alaihi wasallam położył się aż do świtu. Odprawił modlitwę o świcie, gdy stało się dla niego jasne, że jest świt, z jednym wezwaniem do modlitwy i jednym iqamat. Następnie jechał Qashwą, aż dotarł do Mash'aril Haram, po czym wspiął się na wzgórze i chwalił Allaha (bertahmid), wychwalał Go (bertakbir) i potwierdzał Go (bertahlil). Kontynuował wykonywanie Wukuf, aż słońce całkowicie rozbłysło, a następnie odszedł przed wschodem słońca. Niósł Fadla bin Abbasa (mężczyznę o pięknych włosach, białej skórze i przystojnego). Kiedy Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam odchodził, minął biegnące kobiety, więc spojrzał na nie, a następnie przełożył rękę na drugą stronę. W międzyczasie Fadl odwrócił twarz na drugą stronę. Przybywszy do Muhassar, posunął się nieco, a następnie skrócił sobie drogę do chramu Kubra (Aqabah) i natychmiast dotarł do dżumy, która znajdowała się na boku drzewa. Następnie rzucił siedem kamyków z takbirem przy każdym rzucie, (z) kamykami, które były tak duże jak kamyki z procy. I rzucił je z wnętrza doliny. Następnie udał się do miejsca, gdzie zabijano zwierzęta ofiarne. Tam osobiście zabił sześćdziesiąt trzy zwierzęta ofiarne i przekazał Alemu resztę wraz ze zwierzętami ofiarnymi. Następnie nakazał, aby od każdego zabitego zwierzęcia ofiarnego odłożyć kawałek mięsa, a następnie umieścić je w kotle, a następnie ugotować. Prorok (Rasulullah) i Ali również jedli i popijali sos. Następnie Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam udał się do Kaaby (aby odprawić Tawaf Ifadha), następnie odprawił modlitwę południową w Mekce i przybył do Bani Abdul Muththalib, którzy zbierali wodę Zamzam. Powiedział: „Weź ją, o Bani Muthtalibie. Gdyby ludzie nie prześcignęli cię w dawaniu ci wody, pobiłbym się z tobą o nią”. Następnie dali mu sallallahu 'alaihi wasallam wiadro, z którego się napił”.