Hadith Representative
Larangan memakan hewan kurban yang disembelih karena hampir mati di jalan
Imam Tirmidzi : 834حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ نَاجِيَةَ الْخُزَاعِيِّ صَاحِبِ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ بِمَا عَطِبَ مِنْ الْبُدْنِ قَالَ انْحَرْهَا ثُمَّ اغْمِسْ نَعْلَهَا فِي دَمِهَا ثُمَّ خَلِّ بَيْنَ النَّاسِ وَبَيْنَهَا فَيَأْكُلُوهَاوَفِي الْبَاب عَنْ ذُؤَيْبٍ أَبِي قَبِيصَةَ الْخُزَاعِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ نَاجِيَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا فِي هَدْيِ التَّطَوُّعِ إِذَا عَطِبَ لَا يَأْكُلُ هُوَ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ رُفْقَتِهِ وَيُخَلَّى بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهُ وَقَدْ أَجْزَأَ عَنْهُ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَقَالُوا إِنْ أَكَلَ مِنْهُ شَيْئًا غَرِمَ بِقَدْرِ مَا أَكَلَ مِنْهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَكَلَ مِنْ هَدْيِ التَّطَوُّعِ شَيْئًا فَقَدْ ضَمِنَ الَّذِي أَكَلَ
Na taʻu mai e [Harun bin Ishaq Al Hamdani] ia i matou, na taʻu mai e ['Abdah bin Sulaiman] ia i matou mai ia [Hisham bin 'Urwah] mai [lona tama] mai ia [Najiyah Al Khuza'i] - le tausi kamela a le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) - fai mai; 'Na ou fesili atu; 'Le Avefeau a Allah, o le a se mea e tatau ona ou faia i se kamela ua lata ona oti?' Na ia tali mai; 'Fasi ma fufui lona seevae i lona toto ona tuu ese lea mai le vaai a tagata, ona latou 'aʻai ai lea''. -Abu Isa At Tirmidhi- fai mai; 'E tutusa le hadith ma le tala na faamatala mai ia Dhu'aib Abu Qabishah Al Khuza'i'. Fai mai Abu 'Isa; 'O le hadith a Najiyah o se hasan sahih hadith. E faʻatinoina e le au atamamai. O lo latou manatu o le fasiga o se kamela ua lata ona oti o se Sunnah, o lea e le 'aʻai ai e le pule ma i latou o loʻo i ai. Peita’i, e tu’uina atu i tagata e ‘ai ma e lē tatau ona ia totogia. O le manatu lea o Syafi’i, Ahmad ma Ishaq. Na latou fai mai; ‘Afai e ‘ai o ia mai lea manu, e tatau ona ia foa’i atu le alofa e tutusa ma le aofa’i o aano o manu na te ‘ai’. O nisi tagata atamamai e manatu; ‘Afai e ‘ai o ia i se mea mai le manu, e tatau ona ia totogia’.