-

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ وَهَذَا حَدِيثُ مُسَدَّدٍ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ مُوسَى بْنِ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فُلَانًا الْأَسْلَمِيَّ وَبَعَثَ مَعَهُ بِثَمَانِ عَشْرَةَ بَدَنَةً فَقَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ أُزْحِفَ عَلَيَّ مِنْهَا شَيْءٌ قَالَ تَنْحَرُهَا ثُمَّ تَصْبُغُ نَعْلَهَا فِي دَمِهَا ثُمَّ اضْرِبْهَا عَلَى صَفْحَتِهَا وَلَا تَأْكُلْ مِنْهَا أَنْتَ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِكَ أَوْ قَالَ مِنْ أَهْلِ رُفْقَتِكَقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ قَوْلُهُ وَلَا تَأْكُلْ مِنْهَا أَنْتَ وَلَا أَحَدٌ مِنْ رُفْقَتِكَ وَقَالَ فِي حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ ثُمَّ اجْعَلْهُ عَلَى صَفْحَتِهَا مَكَانَ اضْرِبْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَبَا سَلَمَةَ يَقُولُ إِذَا أَقَمْتَ الْإِسْنَادَ وَالْمَعْنَى كَفَاكَ

Powiedział Nam [Sulaiman bin Harb] i [Musaddad], powiedzieli; powiedział Nam [Hammad]. I zostało to przekazane z innej drogi: Zostało nam [Musaddad], zostało nam [Abdul Warits] i to jest hadis Musaddada od [Abu At Tayyah] od [Musa bin Salamah] od [Ibn Abbas], powiedział; Wysłannik Allaha niech Allah wa'alaihi wa sallam pośle Fulana Al Aslami i pośle z nim osiemnaście ofiarnych wielbłądów. Wtedy człowiek powiedział; Co myślisz, jeśli niektórzy z nich są prawie martwi i nie mogą chodzić? Odpowiedział: „Zabiłeś go, a potem zanurzyłeś jego but w jego krwi. A potem uderzyłeś jego butem w bok jego garbu i ani ty, ani żaden z twoich towarzyszy nie jecie nic z tego”. Albo powiedział; „Od ludzi, z którymi jesteś przyjacielem”. Abu Daud powiedział; W tym hadisie szczególne jest powiedzenie: „I nie pozwól żadnemu z twoich towarzyszy zjeść jego części”. W hadisie Abdula Waritsa powiedział: „Następnie zrób but na boku garbu”. Zamiast słowa „pululkan” Abu Daud powiedział: „Słyszałem, jak Abu Salamah powiedział: jeśli wspomnisz o sanadzie i znaczeniu, to wystarczy”.