Hadith Representative
Larangan memakan hewan kurban yang disembelih karena hampir mati di jalan
Imam Tirmidzi : 834حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ نَاجِيَةَ الْخُزَاعِيِّ صَاحِبِ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ بِمَا عَطِبَ مِنْ الْبُدْنِ قَالَ انْحَرْهَا ثُمَّ اغْمِسْ نَعْلَهَا فِي دَمِهَا ثُمَّ خَلِّ بَيْنَ النَّاسِ وَبَيْنَهَا فَيَأْكُلُوهَاوَفِي الْبَاب عَنْ ذُؤَيْبٍ أَبِي قَبِيصَةَ الْخُزَاعِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ نَاجِيَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا فِي هَدْيِ التَّطَوُّعِ إِذَا عَطِبَ لَا يَأْكُلُ هُوَ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ رُفْقَتِهِ وَيُخَلَّى بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهُ وَقَدْ أَجْزَأَ عَنْهُ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَقَالُوا إِنْ أَكَلَ مِنْهُ شَيْئًا غَرِمَ بِقَدْرِ مَا أَكَلَ مِنْهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَكَلَ مِنْ هَدْيِ التَّطَوُّعِ شَيْئًا فَقَدْ ضَمِنَ الَّذِي أَكَلَ
Al à contât [Harun bin Ishaq Al Hamdani], al à contât [‘Abdah bin Sulaiman] di [Hsyam bin ‘Urwah] di [so pari] di [Najiyah Al Khuza’i] - la persone in cjâf dai camêi dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam -, al à dit; — O domandi; ‘O Messazîr di Allah, ce fâ cuntun camêl che al è cuasi muart? “Al rispuindè: ‘Maçale e sburtale lis sôs cjamis tal so sanc e daspò metile vie de vision des personis, daspò a puedin mangjâle’’. -Abu Isa A Tirmidi- al à dit; “L’hadith plui significatîf al è stât contât di Dzuaib Abu Qabishah Al Khuza’i”. Abu ‘Isa al disè; Il hadith Najiyah al è un hadith autentic hasan. Praticât dai ulama. A son dal pont di viste che al è sunnah maçâ in câs di un camêl che al è cuasi muart, cussì il paron e la int cun lui no dovaressin mangjâlu. Ma al jere dât ae int par mangjâ e lui nol veve di paiâ in cambi. Cheste e je la opinion di Syafi’i, Ahmad e Ishaq. A disevin; ‘Se al mangje di chest animâl alore al à di dâ la caritât tant che la cjar che al mangje’. Cualchi studiôs al dîs che; ‘Se al mangje alc dal animâl alore al è obleât a paiâ un risarciment’.