Hadith Representative
Hukuman rajam untuk zina tertera dalam kitab Taurat
Imam Abu Dawud : 3856حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مِالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَإِنَّ الْيَهُودَ جَاءُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا لَهُ أَنَّ رَجُلًا مِنْهُمْ وَامْرَأَةً زَنَيَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ فِي شَأْنِ الزِّنَا فَقَالُوا نَفْضَحُهُمْ وَيُجْلَدُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ كَذَبْتُمْ إِنَّ فِيهَا الرَّجْمَ فَأَتَوْا بِالتَّوْرَاةِ فَنَشَرُوهَا فَجَعَلَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ ثُمَّ جَعَلَ يَقْرَأُ مَا قَبْلَهَا وَمَا بَعْدَهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ ارْفَعْ يَدَيْكَ فَرَفَعَهَا فَإِذَا فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَقَالُوا صَدَقَ يَا مُحَمَّدُ فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَاقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَرَأَيْتُ الرَّجُلَ يَحْنِي عَلَى الْمَرْأَةِ يَقِيهَا الْحِجَارَةَ
Безгә [Абдуллаһ бин Мәсләмә] ул болай диде: Мин [Мәлик бин Әнәс]дән [нәфи]дән [Ибн Гомәр] аның болай дигәнен укыдым: "Яһүдләр Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламгә килделәр, алар аның алдында бер ир-ат һәм бер хатын-кыз зина кылганнарын әйттеләр. Шуннан соң Рәсүл саллаһу галәйһи вәссәлам аларга: "Тәүратта зина турында нинди канун табасыз?" - дип сорады. Алар: "Без җинаятьчеләрне хөкем итәрбез һәм камчылаячакбыз", - дип җавап бирделәр. Абдуллаһ бин Сәлам: "Сез ялганлыйсыз! Тәүратта таш ату турында әмер бар", - диде. Аннары алар Тәүратны алып килделәр һәм ачтылар. Аннары аларның берсе таш ату аятенә кулы белән каплады, аннары аятнең алгы һәм соңгы өлешен укыды - ягъни ул кулы белән капланган өлешен укымады -. Аннары Абдуллаһ бин Сәлам: "Кулларыгызны күтәрегез!" - диде. Ул кулын күтәрде һәм таш ату турында аять тапты. Аннары алар: "Әй Мөхәммәд, ул хаклы! Тәүратта таш ату турында аять чыннан да бар", - диделәр. Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) аларны таш белән атырга боерды, һәм алар таш белән атылдылар». Абдуллаһ бин Гомәр: «Мин ирнең хатынын ташлар белән бәрелмәсен өчен кочаклап торганын күрдем», – диде.