حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ وَقَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسْوَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فَقُلْنَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَرَدْنَا أَنْ نَخْرُجَ مَعَكَ إِلَى وَجْهِكَ هَذَا وَهُوَ يَسِيرُ إِلَى خَيْبَرَ فَنُدَاوِيَ الْجَرْحَى وَنُعِينَ الْمُسْلِمِينَ بِمَا اسْتَطَعْنَا فَقَالَ عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ قَالَتْ فَخَرَجْنَا مَعَهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةً فَأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ وَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلَ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قَالَتْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ وَخُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِ وَأَخَذَ هَذِهِ الْقِلَادَةَ الَّتِي تَرَيْنَ فِي عُنُقِي فَأَعْطَانِيهَا وَجَعَلَهَا بِيَدِهِ فِي عُنُقِي فَوَاللَّهِ لَا تُفَارِقُنِي أَبَدًا قَالَ وَكَانَتْ فِي عُنُقِهَا حَتَّى مَاتَتْ ثُمَّ أَوْصَتْ أَنْ تُدْفَنَ مَعَهَا فَكَانَتْ لَا تَطْهُرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ

Esan digu [Ja'qub] [nire aita] [Muhammad bin Ishaq] esan digu, esan dit [Sulaiman bin Suhaim] [Umayyah bint Abu Shalt] [emakume bat] Bani Ghifar-etik, bere izena aipatu zidan, esan zuen: 'Rasulallah sallallaahu 'alaihirekin ezagutu nuen, Gu Baniallam 'alaihi' esan zidan. Rasulullah, benetan borrokatu nahi dugu jaunarekin gerra honetan - garai hartan Khaibarrera zihoan-, zaurituak artatu ahal izateko eta musulmanei ahal genuen neurrian lagundu genien'. Orduan esan zuen: "Alak bedeinka zaitzala". Orduan berarekin joan ginen, garai hartan hazten ari zen neska bat nintzen, beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bizkarrean eraman ninduen bere hornidura zakuan'. Emakumeak esan zuen: 'Allah, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam egunsentian jaitsi zen, orduan bere gameluak orro egin zuen eta ni ere hornidura zakutik atera nintzen. Bat-batean odola atera zitzaidan eta hilekoa hartu nuen lehen aldiz. Orduan, gamelua bota nuen lotsa nengoelako, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zer gertatu zitzaidan ikusi zuenean eta odola ikusi zuenean, esan zuen: 'Zer gertatu zaizu, hil berria izan duzu?' Nik erantzun nion: «Bai». Esan zuen: 'Garbitu zure hilekoa eta hartu ur ontzi bat, gero gatza jarri eta hornidura-zakuan sartzen den odola garbitu, gero berriro gora'. Emakumeak esan zuen: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Khaibar konkistatu zuenean, Fai' - gerraren harrapakina - banatu zigun, orduan nire lepoan ikusten duzun lepokoa hartu zuen, hau eman zidan eta lepoan jarri zidan. Ala esanez, lepokoa ez da inoiz nigandik bereiziko». Salomonek esan zuen: «Lepokoa berarekin egon zen hil arte, eta berarekin lurperatzea nahi zuen. Eta ez da bere hilekotik garbitzen gatzarekin garbitzen ez badu, beraz, hiltzean gatz garbituko zuela zin egin zuen.